Conſolatio

tranſformantes ſe. quorum ſeſſores ſuntanimę miſerę peccatis oneratę tanqͣꝫ armis quibuſdam et clypeis onuſte. ſedreuera ꝓprijs ſceleribꝰ in formis talibusonuſtate. iuxta illd̓ ꝓpheticū: Deſcēdūtin infernuꝫ cum armis ſuis. id eſt. cū mēbris ſuis quę fecerunt arma iniqͥtatꝭ. peccata. nolenteſ ea facere arma iuſticię deiCertum eſt inquit equū eſſe aīal ſuꝑbū⁊ contumax. cōtentionis. ⁊ belli cupidūferuentem ad coitum ⁊ in libidine p̨̄potentem. Dęmones igitur in equos trāſformati ſignat ſeſſores ſuos ſe hmōi ſcēleribus oblectaſſe. Talis equus erat illequē monſtrauit carbonarius comiti muuernēſi. Erat enī carbonariꝰ iſte vir pauper in ſęculo ſed diues in deo religioſus⁊ timens deū. ob quod etiam familiariserat pręfato comiti. Hic dum nocte qͣdam vigilaret ⁊ cuſtodiret foſſam ſuamcarbonificā acriter incenſam: Ecce quędam fęmina nuda currens apparuit etpoſt eam eques quidam equo nigro inſidens euaginato gladio velociter equitans vt fugientem apprehēderet mulierēQuę dum fugiens foſſam circūiret comprehēſa ē ab eo ⁊ perfoſſa gladio. ⁊ ſtatīquaſi mortua cecidit. quā ille in ignē ꝓiecit ⁊ exuſtaꝫ rurſum extraxit ⁊ āte ſe ſuper equū poſuit ⁊ abijt. Dęc autē viſiopluribus noctibus ſibi oſtenſa eſt. Cuꝫergo die quadam de hac re tam frequēti nimis anxiꝰ cogitaret. ſic cogitabūdꝰ⁊ triſtis comiti obuiauit. Miratus comes. ſecreto cauſam triſtitię requiſiuit.Ait ille: hęc ⁊ hęc totiens vidi ⁊ vtinamvidiſſetis. Certe inquit comes ego tecūvadam. ⁊ videbo viſionē hanc magnaꝫIgitur comes confeſſus oīa peccata ſuamutauit habitum ⁊ aſſumit ſecum carbonariū. abijtqꝫ cuꝫ eo ſolus in ſiluam.Et cum vigilaret circa mediam noctemaudiuit quēdā buccinantē fortiter. ⁊ ſignauit ſe per totuꝫ. ⁊ ecce miſera mulierilla accurrens nuda ſicut prius cepit foſſam fugiens circūire. quā eques ille inſe-

quēs ⁊ comprehēdens gladio peremit. ⁊in ignem proiecit ⁊ iterum reſumpſit. qͣſuper equū ante ſe poſita cum fugere vellet. comes adiurauit eum in noīe dn̄i vtſtaret ⁊ diceret ei quis eſſet. ⁊ cur hoc faceret. Tūc ille ſubſiſtens ait: Ego ſum veſter ille miles. ⁊ hęc eſt illa nobilis mulier vxor illius militiſ quē pro amore meointerfecit vt licentius ⁊ frequentius meoconcubitu frueretur. Et in hoc peccatoambo mortui ſumꝰ. niſi ꝙ heu ſero in ipſa morte pęnituimꝰ. Nunc autem taletormētum patitur ꝙ ſingulis noctibusa me interficitur ⁊ comburitur. tantū enīdolorem patitur in ictu gladij quo eamferio. qͣꝫtuꝫ nullꝰ vnqͣꝫ in morte ſua paſſus eſt. ⁊ multo maiorē in combuſtione.Ad hęc comes: Quis eſt equus ille ſuꝑquem ſedes. diabolus inquit quidam ēqui me ieffabili vexatiōe torquet. Poſſet ne vobiſ ait aliquis ſuccurrere: poſſetinquit ſi vos faceretis in cunctis congregationibꝰ quę vobis ſubiectę ſunt oraripro nobis ⁊ a preſbyteris celebrari miſſas ⁊ a clericis decantari ¶ Talis etiam erat equus ſuper quem aſcendit infęlix ille maſticonēſis. de quo refert Petrus abbas cluniacenſis in. li. miraculorum. ꝙ cum quadam die ſolenni maſticone in ꝓprio palatio reſideret. multꝭ militibus diuerſi ordinis conſtipatus. repēte ignotus homo equo inſidens per oſtium palatij ingreſſus cunctis videntibuſ⁊ mirantibus vſqꝫ ad ipſum peruenit dicens ſe velle colloqui ei. imꝑans vt ſurgeret ⁊ ſequeret̉. Qui inuiſibili potētię nōvalens reſiſtere ſurrexit ⁊ vſqꝫ ad oſtiuꝫdomus proceſſit vbi equū paratum īuenit quem iuſſus ſtatim aſcendit. cuiꝰ habenas ille accipiens qui ꝓpter illum venerat velociſſimo curſu per aerem cunctꝭvidentibus ferre cepit. Ille autem miſerabili t̓ clamās. ſuccurrite ciues ſuccurrite: totā ciuitatē cōmouit. Oēs āt eū currētem ꝑ aera ꝯſpexer̄t qͣꝫdiu nat̉ali ocl̓orū acie potuer̄t. ſicqꝫ tādē ſb̓tractꝭ viſibꝰ