CCCxiI

¶ſuper morte amici

ante moriturus ne videret mala quę illipopulo ⁊ loco ventura minabant̉. Seddicet aliqͥs: Si nulla eſt mortuis cura d̓viuis: quomodo diues ille apd̓ inferosrogabat Abraam vt mitteret Lazaruꝫad fratres ſuos qui ageret cum eis ne etipſi venirent in locum tormentoꝝnunquid quia hoc dixit ideo quid agerent tunc fratres vel quid paterent̉ ſciuit? Ita fuit illi cura de viuis qͣꝫuis qͥdagerent oīno neſciret ſicut nobis cura ēde mortuis qͣꝫuis quid agant oīno vtiqꝫneſciamꝰ Sed rurſuſ occurrit: Quomodo Abraaꝫ quid hic ageretur neſciebatvbi Moyſen ⁊ ꝓphetas. id eſt. libros eorum quibus homines obediendo tormēta deuitarent eſſe ſciebat? Vbi deniqꝫnouerat diuitem illum in delitijſ. pauperem ꝟo vixiſſe in miſerijs. quia dixit: filirecordare ⁊cͣ. Verum hęc non cum agerentur ī viuis ſed eis mortuis potuit Lazaro indicāte cognoſcere. Proinde fatendum eſt neſcire quidē mortuos quidhic agatur dum h̓ agitur. poſtea ꝟo audire ab eis qui hinc ad eos moriendo ꝑgunt. non quidem oīa ſed quę ſinūt̉ indicare qui ſinunt̉ etiam iſta meminiſſe⁊ quę illos quibus hęc iudicant oportetaudire. hęc Augꝰ. Itaqꝫ ſicut idem dicit ſuper pſalmū. cviij. Licet animabusdefunctorum cura ſit de charis ſuis. vtille diues apud inferos patiens habuitcuram de fratribus ſuis viuis. non ideoconſequens eſt illos ſcire quā circa charos ſuos hic aguntur vel lęta vel triſtia:verum pręfato diuiti memoria fratruꝫ ⁊carnalis affectus ad augmētū ſupplitiorum eſt reſeruatꝰ. Vnde Gregꝰ. ī omel̓de diuite ⁊ Lazaro. Ex hoc inquit ꝙ ardentis in inferno diuitis poſtqͣꝫ de ſeipſo ſpes ſublata eſt animus ad ꝓpinquoſrecurrit: patet quia reproboruꝫ animaspęna ſua qn̄qꝫ ad charitatem erudit vtiam tunc etiam ſuos ſpūaliter diligant

qui hic dū peccata diligerēt nec ſe amabant. ſeruatur ergo diuiti ad pęnam etcognitio pauperis quem deſpexit. ⁊ memora fratrum quos reliquit: vt ⁊ de viſagloria deſpecti ⁊ de pęna inutiliter amatorum. amplius torqueatur. hęc GregꝰIpſas ꝟo defunctorum animas vocatUirgilius heroas. quos apud inferosrelegauit: eoſqꝫ ſolem ſuū ⁊ ſidera noſſedicit. Qui ⁊ res leuiores quas viui exercuerant eoſdem exercere teſtat̉ poſt mortem dicens: Quę gr̄a currū Armorūqꝫfuit viuiſ q̨̄ cura nitētis Paſcere eqͦs eadem ſequitur tellure repoſtos. Hęc aūtfalſitas opinionis vel opinio falſitatisvt dicit Pelinandus in chronicis ſuisex hoc ſumpſiſſe videtur initium ꝙ animę defunctoruꝫ pęnas luentes peccatorum ſuorum multis apparere ſolent inhabitu in quo prius vixerant. ſcilicet ruſtici in ruſticano. militeſ in militari: ſicutvulgus aſſerere ſolet de familia Hellequini. De qua Henricus aurelianenſisinquit epiſcopus nuper retulit: ꝙ clericus quidā poſt mortem cuidam familiari ſuo cappa pluuiali pulcerrima plūbei coloris indutꝰ apparuit. petens vt eiſuccurreret eo ꝙ in magnis tormentis eſſet. Cui ille: Quomodo inquit tam pulcram cappā habes ſi tu in tormentis esAt ille reſpōdit: Hęc cappa quę tā pulcra videtur vobis. ponderoſior ⁊ grauior mihi eſt qͣꝫ turris pariſienſis. ſi mihiſuppoſita eſſet. Pulcritudo autem iſtaſpes eſt venię quā habeo ꝓpter confeſſionem quā feciſi tamen ſuccurratur mihi.Certe inquit ille qͣꝫtum potuero ſuccurram tibi. ſed obſecro vt dicas mihi ſi deputatꝰ es in illa militia quā dicunt hellequini. Et ille: Noninquit dn̄e. Namilla militia iam non vadit ſed nuper iredeſijt. quia pęnitentiam ſuam peregit.Corrupte autem dictus eſt a vulgo hellequins. pro Rarolequins. Fuit enim