Conſolatio

ad Roma. xi. Sine pęnitentia ſunt dona ⁊ vocatio dei. Ideo dicit ſine pęnitentia ẜm. Ambroſiū. quia gratia dei inbaptizato etiam adulto non quęrit gemitum aut planctum vel opus aliquodniſi ꝓfeſſionem ex corde ſolum. Deniqꝫlocum etiam purgatorij frequenti memoria viſitare debemus. vt animas ibidem afflictas noſtris ſuffragijs alleuiare curemus. iuxta verbum iſtud Eccꝭ. vijMortuo non prohibeas gratiam.¶ De illis quę poſt mortem viſeſunt apparere viuis. Cap VIIIcut autem dicit Augꝰin. li. de cura pro mortuis gerēda. cum animę defunctoꝝ aliqn̄ videntur apparere viuis. credibile ēhoc fieri eiſdē neſcientibꝰ mortuiſ. ⁊ iſtaseſſe operatiōes angelicas per diſpēſationem prouidentię dei bene vtētis ⁊ bonis⁊ malis ẜm altitudinē iudiciorū ſuoruꝫinſcrutabilem. ſiue hinc inſtruantur mētes mortaliū. ſiue fallantur. ſiue cōſolētur. ſiue terreātur. ꝓut vnicui qͣꝫ vel prębenda eſt mīa vel irroganda vindicta.Fatenduꝫ eſt enī neſcire mortuos quidhic agatur apud viuos: Ne falſum ſitqd̓ ait ꝓpheta. videlicet Eſaias: Abraāneſciuit nos. At hęc Augꝭ. verba nō ſūtgnaͣliter intelligēda. Certum eſt enī vtdicit Hugo de ſacramentis. li. ij. Sanctorum animas in ſecreto diuinę contēplationis conſtitutas eorum quę forisaguntur tm̄ ſcire qͣꝫtum vel illis ad gaudium vel nobis ad auxilium conſtat ꝓdeſſe. Nam ſicut angeli a deo per eiꝰ verbum petitiones noſtras diſcunt. ⁊ quidde illis implendū ſit vel non. ſic ⁊ animęſanctoꝝ dei faciem contēplantium ī eiꝰveritate hominū preces intelligūt ⁊ quęimplendę ſunt vel non. adeo quippe adiuncti ſunt ſupernę veritati vt nihil pręter eius voluntatem quęrant velle. In-

tercedunt igitur ad eum pro nobis ⁊ merito dum earum nobis ſuffragant̉ merita ⁊ affectu dum implere cupiunt votanoſtra. Qd̓ tamē nō faciunt niſi cū illain dei voluntate implenda didicerunt.hęc Hugo. Cęterum alia fuit conditioſanctorum decedentiū ſub veteri teſtamento. ⁊ alia nūc eſt decedētiū ſub nouo. Illi nempe ianua cęli clauſa carebātviſione dei. iſti auteꝫ illa iam aperta cōtemplantur ſpeculuꝫ veritatis. ⁊ in ipſoetiam ea quę foris ſunt pro volūtate ipſius ſpeculi. Ꝙ ergo dicitur: Nbraamneſciuit nos. intelligenduꝫ eſt ꝙ vere neſciebat quia nondum deus ei per ſpeculum reuelabat. nō enī abſentia vel futura comprehendere poteſt animus humanus niſi per reuelationem quodāmododeificatus. Vnde Augꝰ. vn̄ ſupͣ. Poſſunt inquit etiam ſpiritus defunctorumaliqua quę hic aguntur. ſpiritu dei reuelante cognoſcere pręſentiā vel pręteritavel fut̉a. ſicut h̓ ꝓph̓ę. nec ipſi oīa ſed q̄illis eſſe reuelanda dei prouidentia indicat. mitti quoqꝫ ad viuos aliqͦs ex mortuis. ſicut econtrario Paulꝰ ex viuis īparadiſum raptus eſt. Nam ⁊ Samuelꝓpheta defunctus viuo regi Sauli ⁊ futura p̨̄dixit: vnde ⁊ liber Ieſu filij Sirach continet in laude patrū qd̓ mortuus Samuel ꝓphetauit. Et Moyſes qͥin Deuteronomio legitur mortuus. ⁊ īeuangelio cum Helia qui ⁊ mortuꝰ nōeſt legit̉ apparuiſſe viuētibꝰ. hęc AugꝰPorro de cęteris aīabꝰ quę viſione ſpeculi non fruunt̉ certum eſt ꝙ oīo neſciūtquid hic apud viuos agat̉. niſi forte perangelos bonos vel malos vel etiā illosqui morientes hinc ad illos trāſeūt deopermittente ꝓpter aliquam cauſam eiſdem indicetur. Vnde Augꝰ. vbi ſupraSi mortui ſciunt ea quę in humanę vitę calamitate cōtingūt: quid eſt ꝙ pijſſimo regi iude flenti in cōſpectu dei promagno beneficio promiſit deus ꝙ eſſet