Conſolatio
apl̓s ad Roma. vij. Infęlix ego hō qͥsme liberabit de carcere mortis huius?Quīta ratio eſt natural̓ debiti ſolutioeſt. Un̄ Varro ī ſentētijs ad athenien̄.auditorē. Cū natura inqͥt litigat qͥ morigraue fert. duplexqꝫ malū eſt cū moleſteferimꝰ qd̓ neceſſe ē: Iō dic̄ Seneca epiſtola. liiij. Illuꝫ inquit lauda ⁊ imitarequē non piget mori cū iuuet viuere. quęeſt enī ꝟtus cū eijciaris exire. ſapiens nilinuitus fac̄. neceſſitatē effugit qꝛ vult qd̓illa coactura ē. ¶ Sexta ratio eſt qꝛmors eſt periculoꝝ euaſio qͥbuſ vndiqꝫvita pns obſeſſa ē. iuxͣ illud apl̓i. ij Corꝭxj. Periculis flum inū. ꝑiculis latronū⁊cͣ. Hīc ⁊ Ouidiꝰ in li. epl̓aꝝ. Occurrūtanimo ꝑeundi mille figurę. Morſqꝫ minus pęne qͣꝫ mora mortꝭ habet. ¶ Septima ratio eſt qꝛ miſeriarū eſt finis⁊ obliuio Ut enī ait. Ambroſiꝰ vnde ſupra: Nulla poteſt eſſe iocūditas int̓ hasvitę nr̄ę amaritudines ac dolores quę vl̓ex corꝑis infirmitate vel extrinſecus accidentiū incōmoditate gnaͣnt̉. Anxij enīſemꝑ ⁊ ad ipſa letioꝝ vota ſuſpēſi qͦdaꝫfluctuamꝰ incerto ſperātes dubia ꝓ certꝭincōmoda ꝓ ſecūdis. caduca ꝓ ſolidis.Nihil habentes poteſtatis in arbitriofirmitatꝭ. in voto pluſqꝫ adu̓ſoꝝ dolorefrangim̄ qͣꝫ ſecundoꝝ fructu potim. Deniqꝫ qͥd nob̓ miſerius qui tanqͣꝫ ſpoliati⁊ nudi in hāc vitaꝫ ꝓijcim̄ corꝑe fragili.corde lubrico. imbecillo aīo anxij ad ſollicitudīeſ. deſiderioſi ad labores. ꝓni advoluptates: Non naſci longe meliꝰ ẜmſnīam Salomonis. Vnde ſctūs Iobcognoſcēs naſci maloꝝ oīuꝫ etiā pͥncipium. diē qͣ natus fuerat ꝑire optauit vttolleret̉ origo incōmodoꝝ. Optauit ꝑire diē ſuę gnaͣtiōis vt diē acciꝑet reſurrectionis. Deniqꝫ fuiſſe qͥdā ferunt̉ populi qui ortus hoīum lugeret. obituſqꝫcum gaudio celebrarēt. eo ꝙ ex huiꝰ mūdi ꝓcellis emerſiſſent. Nos qͦꝫ natalesdefunctoꝝ dies obliuiſcim ⁊ eū qͦ obierūt diem celebri ſolēnitate renouamusItaqꝫ ſicut Adę peccanti ꝓ pęna dictū
eſt: Maledicta terra ī oꝑe tuo ⁊cͣ. ſic etiam additū eſt ꝓ remedio donec reuertaris in terram ⁊cͣ. Mors ergo ꝓ remediodata eſt quę finis maloꝝ. hęc AmbroſiꝰIdeo dicit etiā Cato. Fac̄ tibi ꝓponasmortē non eē timēdā. Quę bona ſi noneſt. finis tn̄ illa malorum eſt. Et hͦ eſt qd̓dr̄ Iob. v. In ſex tribulationibꝰ lib̓abitte. ⁊ in ſeptima non tanget te malū. Nāin ſenario numero accipit̉ vniu̓ſitas tribulationū qͥbꝰ homo in hac vita iugiterconcutitur. ⁊ in morte tanqͣꝫ in ſeptimaab oībus liberat̉. Hoc eſt enī ꝙ de mortuis in Apocꝭ. xiiij. dicitur. Ammodo iādicit ſpūs vt requieſcant a laboribꝰ ſuisSeptenariꝰ enī eſt numerꝰ quietis. nam⁊ deus completꝭ oꝑbꝰ creationis ſeptima die ceſſauit Et Chriſtꝰ in hebdomada quę dicit̉ pęnoſa poſt labores ſex dierum in oꝑe recreatiōis in ſepulcro die ſeptima reqͥeuit. Prot̓ hęc omīa diciturEccl. xxx. Melior eſt requiēs ęt̓na qͣꝫ languor ꝑſeuerās. Et Eccl̓iaſtes. vij. Melior eſt dies mortis. qͣꝫ dies natiuitatis.Octaua ratio eſt qꝛ mors ęt̓nę aciocundę vitę ingreſſus eſt. Un̄ Cyprianus vbi ſupra. Ꝙ nūc interim morimurad īmortalitatē morte tranſgredim. necpoteſt ęterna vita ſuccedere: niſi contigerit hinc exire. Non ē exitus iſte ſed trāſitus. ⁊ itinere temꝑali decurſo ad ęternatranſgreſſuſ. hęc Cyprianꝰ. Cui vtcūqꝫvidetur cōſonare Mercurius ph̓us adAſculapiū dicens: Nos quidē pijſſimiſvotiſ optamus ſi pietati diuinę placeatvt mūdana cuſtodia nos abſolutos ſuperioris partis naturę reſtituat. ⁊ hęc ēmerces pie viuentibꝰ ſub deo diligentercū mūdo. hęc ille. Dicit etiam Lactantius in libro de falſa ſapiētia. ꝙ multi exphiloſophis quia ęternas eſſe animasſuſpicabant̉ tanqͣꝫ in cęluꝫ migraturi eſſent ipſi manus ſibimet intulerunt: vtChryſippꝰ ⁊ Zeno ⁊ Empedocles. ⁊ exrhomanis Cato. Ideo dic̄ Seneca inagamēnonē. Ꝙ rudis eſt tyrannus quimorte pęnam exigit. quia ſcilicet ipſum