CCChi

ſuper morte amici

ille cruci affigi iuſſiſſet. terribilis ait hocſit purpuratis tuis: Mea ſiquidem niſintereſt humi an in ſublimi putreſcam.Ideo recte dicit Secūdꝰ ph̓s. ꝙ morseſt pauor diuituꝫ. deſideriū pauperum.Itē a ſenibꝰ qͣꝫ a iuuenibꝰ. quia ſicut dicunt ſancti Ambroſiuſ ac Bernardus.Mors iuuenibꝰ quideꝫ eſt ī inſidijs. ſenibus aūt in ianuis. Unde p̨̄dictis verbis Ecc. ſubiungit̉. ⁊ defecta ętate. Hīc⁊ Tullius in. li. d̓ ſenectute. Mors inqͥtcontingit adoleſcētibꝰ adu̓ſante ⁊ repugnante natura ⁊ ideo grauis. ſenibꝰ ꝟovenit tanqͣꝫ ſponte nulla vi adhibita etideo leuis. Sicut ergo poma ex arboribꝰſi cruda ſūt vi auellunt̉. ſi matura ⁊ cōcta decidūt. Sic vis adoleſcentibꝰ vitāaufert. ſenibus maturitas. Fruſtra ꝟoſperat adoleſcens vel ꝓmittit ſe diu victurū: Quid enī ſtultius qͣꝫ incerta procertis habere? qͥn etiam illa ętas multoplures qͣꝫ ſenectus habet mortis caſus.Facilius enī in morboſ adoleſcētes incidunt. grauiuſ ęgrotāt. triſtius curanturhęc ille. Deniqꝫ a miſeris faciliꝰ contemnitur qͣꝫ a fęlicibꝰ. quia ſic̄ dicitur Eccꝭ.xxx. Melior ē morſ qͣꝫ vita amara. Inde Saluſtius in cathilinario In luctuinquit atqꝫ miſerijs mors erūnaruꝫ reqͥes eſt. non cruciatus. Hīc ⁊ Maximianus. O qͣꝫ dura premit miſeros cōditiovitę. Dulce mori miſeris ſed mors optata recedit. At cū triſtis erit p̨̄cipitata venit. Non ſoluꝫ aūt eſt contemnēda. verum etiam a viris dumtaxat perfectis ēamplectenda. id eſt. hylarit̓ ⁊ amabilit̓ſuſcipienda. Primo quideꝫ. qꝛ iudiciūdei eſt. ⁊ hominis iuſti diligere ⁊ amplecti iudicia dei ē. qꝛ iudicia domini veraiuſtificata in ſemetipſa: Ideo diciturEccꝭ. xli. Nolite metuere iudiciū mortiſhoc enī iudiciū a dn̄o omni carni. Et vere iudiciū mortiſ iuſtū eſt. quia nec perſonas accipit nec exceptiōes friuolas recipit. nec aduocatos vel interceſſores velappellatores admittit. Perſonas inqͣꝫnō accipit ſed oībꝰ eſt cōmunis. ẜm illd̓

Eccꝭ. ix. Cōmunionē mortꝭ ſcito. Hincgeregie Hildebertꝰ cenoman̄. ait: Int̓opes ac delitias ppl̓iqꝫ fauores. Hocanimꝰ recolit. hͦ tua līgua ſonet. Morsdn̄m ſeruo mors ſceptra ligonibꝰ ęquatDiſſimiles ſimili conditione trahens.Alia ratio eſt. quia finiſ peccati mors eſt⁊ vtiqꝫ vir iuſtus cuius eſt eſurire iuſticiam atqꝫ ſitire. debet vtiqꝫ optare peccatum finiri. ⁊ iuſticiaꝫ permanere. iuxta illud Daniel̓. ix. Finem accipiat peccatū⁊ deleatur iniquitas ⁊ adducatur iuſticia ſempiterna. Hinc ⁊ beatꝰ Ambroſiꝰdicit in libro d̓ bono mortis. Grauius ēad peccatum viuere qͣꝫ etiam in peccatomori. qm̄ impiuſ peccatum auget qͣꝫdiuviuit. ⁊ ſi moriatur peccare deſinit. Idēquoqꝫ ſuper Beati īmaculati. Nōnulliait philoſophi diſputauerunt improbis obeſſe ob ſolutionē. ꝓdeſſe ꝟo mortem. eo ꝙ in illa ſit incentiuū delinquendi. in morte aut finis delicti. Vnde iuxͣEccleſiaſten: Mortuꝰ viuenti pręferturquia peccare deſijt. ⁊ mortuo nondū natus. quia peccare neſciuit ¶ Tertia ratio eſt. quia mors timorem mortis aufert. quia etiaꝫ ipſa mortē quodāmodograuior ē. ẜm illud Maximiani. Morte mori melius qͣꝫ mortis ducere vitam.Pęna minor certaꝫ ſubito proferre ruinam Ꝙͣ quod pertimeas ſuſtinuiſſe diuHinc ⁊ Seneca in. li. de clamationum.Crudelius eſt qͣꝫ mori ſemper morteꝫ timereꝭ. Idemqꝫ dicit Ambroſius vndeſupra: His inqͥt certe non eſt graue mori quibus timor mortis eſt grauis. ſedgraue eſt viuere ſub metu mortis. Noneſt ergo mors grauis ſed metus mortis.Idē in. li. de morte Satyri. ij. Ꝙͣti deniqꝫ mortē męrori qͣꝫti mortē formidiniprętulerunt iudicantes grauiorē eſſe metum mortis qͣꝫ mortem: Adeo ſuis mal̓mors non timetur. ſed vitę miſerijs antefertur. ꝙ exitus morientis expetit̉ vt formido viuentꝭ euitētur. ¶ Quarta rō ēqꝛ mors nihil aliud qͣꝫ carcerꝭ effractio ēIn pͣs Educ d̓ carce̓ aīaꝫ meā ⁊cͣSil̓r