Conſolatio
creditoreꝫ. ⁊ nihil aliud decet qͣꝫ creatorigr̄as age̓ mutuāti. ⁊ dice̓ cū Iob: Dn̄sdedit dn̄s abſtulit. ſicut dn̄o placuit itafactū ē. ſit nomen dn̄i bn̄dictum ⁊cͣ. Dehac crediti receptiōe dr̄ Eccleſiaſtes. xijReu̓tet̉ puluis ī t̓rā ſuā ⁊ ſpūſ ad eū quidedit illum. Et ſapīę. xv. Reducit ſe vn̄acceptꝰ ē. repetitꝰ debitū aīę quā hēbat.Tertia ē ꝯſideratio ncc̄itatꝭ qͣ .ſ. omēſſumꝰ ad moriēdū aſtricti. iuxͣillā dn̄i ſententiā Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederismorte morierꝭ. Un̄ in ꝑſona mortui dr̄cuilibet viuēti Eccꝭ. xxviij. Memor eſtoiudicij mei .i. mortꝭ inflictę hoī iuſto iudicio dei. ſic enī erit ⁊ tuuꝫ .i. morierꝭ ⁊ tu. ſicut ego mortuꝰ ſū. Nā qͥs ē hō qͥ viuet ⁊nō videbit mortē? Tibi gͦ ⁊ ī breui morſveniet. qꝛ ſic̄ dic̄ Gregꝰ: Breue ē qͥcqͥd finē hꝫ. Un̄ ibidē. mͥ inqͥt hodie ⁊ t̓ heri.hoc eſt. meū iudiciū iaꝫ p̨̄terijt ⁊ tuū iamīminet. vn̄ bn̄dicit. hodie nō craſ. qꝛ ipſūpn̄s vitę nr̄ę tꝑs via ē ad mortē ita ꝙ viuendo morim. Un̄ Augꝰ. hanc vitammortalē vocat etiā vitalē mortē. Hincetiā Seneca epl̓a. xxiiij. Quotidie inqͥtmorim qꝛ qͦtidie ꝑs aliqua vitę demit̉. ⁊tūc qͦꝫ vita decreſcit cū creſcimꝰ. Idē inliiij. In hoc ni fallor erramꝰ ꝙ mortē ſeqͥiudicamꝰ. cū illa ⁊ p̨̄ceſſerit ⁊ ſecut̉a ſit.quicqͥd enī an̄ nos fuit mors eſt. Hinc ⁊Hildeb̓tꝰ cenomanēſis loquenſ d̓ exilioſuo metro luſit hͦ mō Hoc ē h̓ hoīs ſꝑ cūtꝑe labi Et ſꝑ qͣdā ꝯditiōe mori. Iō recte dic̄ ml̓ier thecuites. ij. Regꝭ. xiiij. Oēſmorim ⁊ qͣſi aqͣ dilabim̄. hęc ergo ꝯſideratio dꝫ nos face̓ mortē amicoꝝ ęqͣnimiter tolerare. Un̄ Seneca ī epl̓ari ad Luciliū Quę q̄rela ē. qd̓ īcōmodū: ſi qͥcqͥdd̓bebat deſine̓ defec̄. Hinc gͦ dic̄ Amb̓.vn̄ ſupͣ. li. ij. Quid abſurdiꝰ qͣꝫ vt id qd̓ſcis oībꝰ eē p̨̄ſcriptū. qͣſi ſpāle deplores.hͦ eſt. animū ſupͣ ꝯditionē extolle̓. legemcōeꝫ nō reciꝑe. nec ꝯſortiū recuſare. ſēſucarnis inflari. ⁊ carnis ipſiꝰ mēſurā neſcire. Quid abſurdiꝰ qͣꝫ neſcire qͥd ſis. ⁊ affectare qd̓ nō ſis? aut qͥd īprudētiꝰ qͣꝫ eidem futurū ſcias id cū acciderit ferre nōpoſſe. Nō ē igit̉ grauis ſb̓eūdꝰ meror ẜꝫ
naturā. ne aūt aliquā excellētioreꝫ nat̉ęp̨̄rogatiuā nob̓ videamuſ arrogare. autcōem recuſare. mors enī ęqͣlis ē oībꝰ. hęcAmbroſiꝰ. De hac etiā mortꝭ ęqͥtate velęqͣlitate. dic̄ Boetiꝰ d̓ ꝯſola. li. ij. Morſſpernit altā gl̓iā. īuoluit hūile ꝑit̓ ad celſū caput. ęqͣtqꝫ ſūmis infima. Itē Pratius i. li. carminū odaꝝ. Pallida morseqͦ pulſat pede. paupeꝝ tab̓nas regūqꝫturres vitę ſūma breuis oībꝰ. manet vnamors ęqͣ tellus. pauꝑi recludit̉ regūqꝫpueris. Alijs qͦꝫ poeta Claudianus ait:O mors. ſub tua purpurei venient veſtigia reges. Depoſito luxu turba cū paupere mixti. Oīa mors ęqͣs tu dānat̉a nocentes. Tu requiē datura pijs te iudiceſontes. Impia cogēt̉ vitę cōmiſſa fateri¶ Quarta ꝯſideratio frat̓nę vtilitatꝭ ēſ. erga ipſum defunctū qͥ ꝑ mortē lib̓atꝰeſt a ꝑ̨̄ntibꝰ miſerijs ac ꝑicul̓. Un̄ Hieronymꝰ vbi ſupͣ. Addit̉ inqͥt ⁊ alia ꝯſolatiōis ꝓuidētia q̨̄ iacul̓ orbitatꝭ occurrat. plangere nāqꝫ deberemꝰ amicꝭ de ſęculo recedentibꝰ ſi ſęculi ꝯͣ nos īimicitias ſentiremꝰ mīme. At nūc ꝑiclitari volebat adhuc qͥ dolet aliquē dormire ⁊ int̓fluctꝰ vitę ꝑ̨̄ntꝭ videre cupit miſerū laborare. Quid gͦ ꝓ dormiēte lachrymas fūdis qͣſi neſcias qͥd ī teipſo qͦtidie patiarꝭPropt̓ hͦ enī ⁊ dn̄s diſcipl̓os admonetdicēs: Si diligeretꝭ me gauderetꝭ vtiqꝫqꝛ vado ad pr̄eꝫ. hͨ Hieronymꝰ. Et neforte aliqͥs obijceret. ꝙ dn̄s ī morte Lazari fleuit: poſtea ſubiungit: plane mortuū Lazaꝝ fleuit. ẜꝫ nō tuas lachrymasfudit. Doluit Lazarū nō dormiētē ſedpotiꝰ reſurgētē. ⁊ fleuit quē cōgebat̉ ꝓpt̓alios ſaluādos ſęculo reuocare. Hāc vitā dās īgemiſcebat quā tu doles eē ſb̓latam. cōtra lachrymas eiꝰ lachrymę tuępugnāt. ⁊ amor tuꝰ amori eiꝰ nō ꝯuenitIlle qͥppe nolebat quē dilexerat laboribus reddere. ⁊ tu amare te credis cui laboꝝ vis adhuc tormēta reſtare. hͨ Hieronymꝰ. Deniqꝫ in. li. d̓ ſenectute dicitTulliꝰ Nō ē lugēda mors quā īmortalitas ſeqͥt̉. ¶ Quinta ē ꝯſideratio dīnędiſpoſitiōis q̨̄ nouit qͣꝫdiu expediat hoī