Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CCCIIv
Einzelbild herunterladen
 

Conſolatio

creditoreꝫ. nihil aliud decet qͣꝫ creatorigr̄as age̓ mutuāti. dice̓ Iob: Dn̄sdedit dn̄s abſtulit. ſicut dn̄o placuit itafactū ē. ſit nomen dn̄i bn̄dictum ⁊cͣ. Dehac crediti receptiōe dr̄ Eccleſiaſtes. xijReu̓tet̉ puluis ī t̓rā ſuā ſpūſ ad quidedit illum. Et ſapīę. xv. Reducit ſe vn̄acceptꝰ ē. repetitꝰ debitū aīę quā hēbat.Tertia ē ꝯſideratio ncc̄itatꝭ .ſ. omēſſumꝰ ad moriēdū aſtricti. iuxͣillā dn̄i ſententiā Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederismorte morierꝭ. Un̄ in ꝑſona mortui dr̄cuilibet viuēti Eccꝭ. xxviij. Memor eſtoiudicij mei .i. mortꝭ inflictę hoī iuſto iudicio dei. ſic enī erit tuuꝫ .i. morierꝭ tu. ſicut ego mortuꝰ ſū. qͥs ē viuet videbit mortē? Tibi ī breui morſveniet. qꝛ ſic̄ dic̄ Gregꝰ: Breue ē qͥcqͥd fi hꝫ. Un̄ ibidē. inqͥt hodie heri.hoc eſt. meū iudiciū iaꝫ p̨̄terijt tuū iamīminet. vn̄ bn̄dicit. hodie craſ. qꝛ ipſūpn̄s vitę nr̄ę tꝑs via ē ad mortē ita viuendo morim. Un̄ Augꝰ. hanc vitammortalē vocat etiā vitalē mortē. Hincetiā Seneca epl̓a. xxiiij. Quotidie inqͥtmorim qꝛ qͦtidie ꝑs aliqua vitę demit̉.tūc qͦꝫ vita decreſcit creſcimꝰ. Idē inliiij. In hoc ni fallor erramꝰ mortē ſeqͥiudicamꝰ. illa p̨̄ceſſerit ſecut̉a ſit.quicqͥd enī an̄ nos fuit mors eſt. HincHildeb̓tꝰ cenomanēſis loquenſ exilioſuo metro luſit Hoc ē hoīs ſꝑtꝑe labi Et ſꝑ qͣdā ꝯditiōe mori. recte dic̄ ml̓ier thecuites. ij. Regꝭ. xiiij. Oēſmorim qͣſi aqͣ dilabim̄. hęc ergo ꝯſideratio dꝫ nos face̓ mortē amicoꝝ ęqͣnimiter tolerare. Un̄ Seneca ī epl̓ari ad Luciliū Quę q̄rela ē. qd̓ īcōmodū: ſi qͥcqͥdd̓bebat deſine̓ defec̄. Hinc dic̄ Amb̓.vn̄ ſupͣ. li. ij. Quid abſurdiꝰ qͣꝫ vt id qd̓ſcis oībꝰ p̨̄ſcriptū. qͣſi ſpāle deplores. eſt. animū ſupͣ ꝯditionē extolle̓. legemcōeꝫ reciꝑe. nec ꝯſortiū recuſare. ſēſucarnis inflari. carnis ipſiꝰ mēſurā neſcire. Quid abſurdiꝰ qͣꝫ neſcire qͥd ſis. affectare qd̓ ſis? aut qͥd īprudētiꝰ qͣꝫ eidem futurū ſcias id acciderit ferrepoſſe. ē igit̉ grauis ſb̓eūdꝰ meror ẜꝫ

naturā. ne aūt aliquā excellētioreꝫ nat̉ęp̨̄rogatiuā nob̓ videamuſ arrogare. autcōem recuſare. mors enī ęqͣlis ē oībꝰ. hęcAmbroſiꝰ. De hac etiā mortꝭ ęqͥtate velęqͣlitate. dic̄ Boetiꝰ ꝯſola. li. ij. Morſſpernit altā gl̓iā. īuoluit hūile ꝑit̓ ad celſū caput. ęqͣtqꝫ ſūmis infima. Itē Pratius i. li. carminū odaꝝ. Pallida morseqͦ pulſat pede. paupeꝝ tab̓nas regūqꝫturres vitę ſūma breuis oībꝰ. manet vnamors ęqͣ tellus. pauꝑi recludit̉ regūqꝫpueris. Alijs qͦꝫ poeta Claudianus ait:O mors. ſub tua purpurei venient veſtigia reges. Depoſito luxu turba paupere mixti. Oīa mors ęqͣs tu dānat̉a nocentes. Tu requiē datura pijs te iudiceſontes. Impia cogēt̉ vitę cōmiſſa fateri Quarta ꝯſideratio frat̓nę vtilitatꝭ ēſ. erga ipſum defunctū mortē lib̓atꝰeſt a ꝑ̨̄ntibꝰ miſerijs ac ꝑicul̓. Un̄ Hieronymꝰ vbi ſupͣ. Addit̉ inqͥt alia ꝯſolatiōis ꝓuidētia q̨̄ iacul̓ orbitatꝭ occurrat. plangere nāqꝫ deberemꝰ amicꝭ de ſęculo recedentibꝰ ſi ſęculi ꝯͣ nos īimicitias ſentiremꝰ mīme. At nūc ꝑiclitari volebat adhuc dolet aliquē dormire int̓fluctꝰ vitę ꝑ̨̄ntꝭ videre cupit miſerū laborare. Quid dormiēte lachrymasdis qͣſi neſcias qͥd ī teipſo qͦtidie patiarꝭPropt̓ enī dn̄s diſcipl̓os admonetdicēs: Si diligeretꝭ me gauderetꝭ vtiqꝫqꝛ vado ad pr̄eꝫ. Hieronymꝰ. Et neforte aliqͥs obijceret. dn̄s ī morte Lazari fleuit: poſtea ſubiungit: plane mortuū Lazaꝝ fleuit. ẜꝫ tuas lachrymasfudit. Doluit Lazarū dormiētē ſedpotiꝰ reſurgētē. fleuit quē cōgebat̉ ꝓpt̓alios ſaluādos ſęculo reuocare. Hāc vi dās īgemiſcebat quā tu doles ſb̓latam. cōtra lachrymas eiꝰ lachrymę tuępugnāt. amor tuꝰ amori eiꝰ ꝯuenitIlle qͥppe nolebat quē dilexerat laboribus reddere. tu amare te credis cui laboꝝ vis adhuc tormēta reſtare. Hieronymꝰ. Deniqꝫ in. li. ſenectute dicitTulliꝰ ē lugēda mors quā īmortalitas ſeqͥt̉. Quinta ē ꝯſideratio dīnędiſpoſitiōis q̨̄ nouit qͣꝫdiu expediat hoī