CCCu

ſuper morte amici

tota carnis militia repugnet. Et qꝛ dictum ei fuerat: In Iſaac vocabitur tibi ſemen. Fit etiā noīs pueri cōmemoratio. vt ⁊ ꝓmiſſionuꝫ quę ſub hoc nomine factę ſunt ſubeat deſperatio. ſed hͨoīa quia temptabat deꝰ Abraā. Quidpoſt hęc: vade inquit in terram ⁊cͣ. Intuemī per ſingula quō fiunt temptationis augmenta. Prius enī dicitur ei ꝙfiliuꝫ offerat. deinde ꝙ in montē aſcendat vt dum iter agit per totam viam cogitationibꝰ diſcerpat̉. ⁊ hinc vrgente p̨̄cepto. hinc ꝟo vnici affectu obluctantecrucietur. ꝓpter hoc ergo ⁊ via iniūgitur⁊ aſcenſio montis. vt in hiſ oībus ſpacium certaminis accipiant affectus ⁊ fideſamor dei ⁊ amor carniſ. pęna p̨̄ſentiū etexpectatio futuroꝝ. Die autē t̓tio viditlocum procul. Sapīam ⁊ conſiliū temptantis intueor. ſic enī in proximo nonerat mons aliquis vbi hoc fieret. ſed pertriduū iter protēditur quo recuſantibꝰcuris. paterna viſcera cruciant̉ vt oī hocſpatio tam prolixo filium pater intueretur. cuꝫ eo cibum ſumeret. tot noctibuspuer in amplexibꝰ pr̄is penderet pectori inhęret. in gremio cubitaret. Pat̓ inqͥt mī ecce ignis ⁊ ligna vbi ē victima holocauſti? Quō putas īmolandus filiꝰper hanc vocē paterna viſcera cōcuſſit?hͨ Origenes. Qui ⁊ pꝰ modū īfert. Putaſne alicui noſtrū ex hac ipſa narratione hiſtorica tātꝰ animi robur acqͥrit̉. vtcum forte filius eius morte cōmuni ⁊ oībus debita etiam ſi vnicus ſit ⁊ dilectuſamittit̉: Abraā in exemplū ſibi adducateiuſqꝫ magͣnimitatē ante oculos ponat.Nunc itaqꝫ dn̄e mi rex ecce grauiter tulit animi veſtri nobilitas ẜm cōmunemhūanę naturę legem dīnitus inſtitutampͦgenitū veſtrū occūbere. quid ſi vob̓ etiam vnigenitū ꝓprijs manibus p̨̄ceptuꝫeſſet occidere? Nunc inquit cognoui ꝙtimeas deū. ⁊ non peperceris vnigenitofilio tuo ꝓpter me. Nec idcirco hͨ ingeroveſtram exhortās prudētiā qͥn ⁊ ego ſentiam ac ſperem de vob̓ meliora. pudetqꝫ

docuiſſe mineruā. ſꝫ qn̄qꝫ bonꝰ dormitathomerꝰ. Nec nocet admiſſo ſubdere calcar equo. Deniqꝫ nolite mi dn̄e filiū veſtrū dilectū plangere tanqͣꝫ mortuus ſitnon eſt enim mortuus ſed dormit. Eccenanqꝫ aries ille pro ipſo. ſicut ⁊ pro Iſaac īmolatus eſt. qui tūc Abraę ſub typonutu dīno apparuit. qui mortē noſtraꝫmoriendo deſtruxit. ⁊ vitā reſurgēdo reparauit. Aries inqͣꝫ ille qui licet omnipotentię ſūmęqꝫ ſapientię cornibus eēt armatuſ. pro nobis tn̄ infirmuſ ac ſimplextanqͣꝫ ouis ad occiſionē eſt ductuſ intervepreſ peccatoꝝ ſuſpenſus. ſpinis quoqꝫnihilominꝰ coronatꝰ. ⁊ cruci iuhęrēs manibus cornibus. cornua ſiquidē vt ſcriptum eſt in manibꝰ eius. ⁊ ibi abſcondita eſt fortitudo eius. Verū vt dicit apoſtolus. qd̓ infirmū ē dei. fortius eſt hoībꝰ⁊ qd̓ ſtultū ē dei ſapientius eſt hoībus.De rationibus generalibꝰ moderandi luctū d̓ morte amici.CapitulumC aūt ad compēdiū veniam deceꝫ rōes ſiue cauſas generales ſūmatim ex ſcripturiscolligere poſſumꝰ quibus in morte amicicuiuſqꝫ luctus eſt moderādus. quas pene oēs aūt plures ī epl̓a ad Tiraſiū conſolatoria tāgit Hieronymꝰ ¶ Primaſiquidē eſt cōſideratio volūtatꝭ dinecui debemꝰ nos ī oībus ꝯformare. Un̄dicit ibi Hieronymꝰ. Si nr̄os defūctoſplangimꝰ qͦs tn̄ reſurrecturos credimuſqͥd faceremꝰ ſi mori tm̄ p̨̄ciꝑet nos deꝰ.voluntas eius vtiqꝫ ſola ſufficeret ad ſolatiū cui nullū pręponere iubem̄ affectūHuic etiam ſnīę Hieronymi conſonatSeneca ī epl̓ari ad Luciliū dicēſ: Placeat hoī qͥcꝗͥd deo placet ob hͦ ipſum ꝙdeo placet. ¶ Secūda ęqͥtatꝭ cōſideratio eſt qͣ licitū ac iuſtū eſt vnūquēqꝫ qd̓ſuū eſt recipere. Un̄ ibidē ſubdit Hieronymꝰ: Nihil abſtulit tuū qͥ reciꝑe dignatꝰ ē ꝓpriū. creditū ſuū reciꝑe decuitNz