¶ Ꝙliiiv

Filiorum regaliū

reuera vitę honeſtas ⁊ maturitas in doctore auctoritatē acqͥrit. ⁊ multū in auditoribꝰ ꝓficit. Un̄ Seneca ad Luciliumepl̓a. vj. Plꝰ inquit viua vox ⁊ cōuictꝰtibi qͣꝫ oratio ꝓderit. Un̄ vt in rē p̨̄ſentēvenias cōgruit: Primū qꝛ hoīes amplius oculis qͣꝫ auribꝰ credūt. deinde qꝛ lōgum eſt iter ꝑ p̨̄cepta. breue ⁊ efficax ꝑ exempla. Idē in epl̓a. xlv. Illum inqͥt eligeadiutorē. quē magis admireris cū viderꝭqͣꝫ cum audieris. Ut enī dicit Augꝰ. ī li.de doctrina chriſtiana. Habet vt obediēter audiat̉ qͣntacūqꝫ grāditate dictioniſmaius pondꝰ vita ducētis. Ecōtra verodicit beatꝰ Bern̄. ad Eugeniū libro. ij.Pōſtruoſa res eſt ſedes pͥma ⁊ vita imalingua magniloqua. ⁊ manꝰ ocioſa. ſermo multꝰ ⁊ nullꝰ fructus. Hinc ⁊ Galterus in Alexandreide li. viij. Minꝰ eſt p̨̄cioſus ⁊ abſqꝫ pōdere ẜmo gͣuis quē nōgͣuis edidit auctor. Rumoreſqꝫ fac̄ leuitas auctoris inanes. Lalis recte dicerepōt illud Ouidij libro triſtiū. ij Crede mihi mores diſtāt a carmine nr̄i. ⁊ reuera ſicut exēpla bona doctorꝭ meliꝰ diſcipulosinſtruūt. ſic ⁊ mala corrūpunt. Un̄ Hieronymꝰ ī epl̓a ad Aletham. Procliuiseſt inqͥt maloꝝ ęmulatio. Un̄ gręca hiſtoria narrat Alexandrū orbis dn̄atorēLeonidis pędagogi ſui non potuiſſe vitijs carere in inceſſu ⁊ moribꝰ qͥbꝰ adhucꝑuulus fuerat infectꝰ ¶ Tertiū quodin eo requirit̉ eſt humilis ſciētia. Scientia quidē qm̄ vt dicit Ouidiꝰ in li. triſtiūQd̓ mīme nouit nemo docere pōt. Ideodic̄ Hieroꝰ ad Ruſticū. Multo tꝑe diſce qd̓ doceaſ. Hinc etiā dicit ſuꝑ Eccleſiaſten. Ꝙ pythagoricoꝝ diſciplina fuittacere ꝑ qͥnquenniū. ⁊ poſtea eruditos loqui. ſꝫ illud qd̓ ibidē ſcriptū eſt .ſ. Eccleſiaſtes. iij. Tempꝰ tacēdi ⁊ tꝑs loquendihoc eſt qd̓ dicit̉ Eccꝭ. xviij. An̄qͣꝫ loqͣrisdiſce. Hęc aūt ſciētia debet humilis eſſenō inflatiua. alioqͥn nō eſt vera ſapiētiaẜm illud Salomonis Prou̓. xj. Vbihūilitas ibi ⁊ ſapīa. Ecōtra ꝟo de ſcientia ſuꝑba dicit apl̓s. j. Corꝭ. viij. Scien-

tia inflat. charitas ędificat. Si qͥs auteꝫexiſtimat ſe aliqͥd ſcire nonduꝫ cognouitquēadmodū oporteat eū ſcire Talis ē ſcientia dęmonū. a qua etiā nominant̉. qꝛdęmon ſciens interp̄tat̉. Un̄ Iacobi. iij.Nō eſt inqͥt iſta ſapiētia de ſurſū deſcendens. ſed terrena. animalis. diabolica.¶ Quartu eſt ſimplex eloquētia. qꝛ ſic̄ait Tullius in ꝓlogo rhetoricoꝝ. Sapientia ſine eloquētia paꝝ prodeſt. Hincetiā dicit̉ Eccꝭ. xx. Sapiētia abſconſa ettheſaurꝰ īuiſus. q̨̄ vtilitas in vtriſqꝫ? Etreuera multū valet ad doctrinā facūdia.Ut enī ait Terentiꝰ ī phormione. Nihileſt qͥn male narrando poſſit deprauari.Cōtra ꝟo dicit Tulliꝰ in libro de paradoxis. Nihil eſſe tā horridū ⁊ incultū qd̓nō ſplendeſcat orationē. Debet aūt eſſeſimplex eloquētia. qꝛ ſicut dicit Iuuenalis libro. iiij. Corrēs dicēdi copia multꝭ ⁊ſua mortifera eſt facūdia. Ad hoc autem vt ſit homo facūdus oportet vt adiuuent euꝫ qͥnqꝫ. videlicet natura. ꝯſciētia.exercitiū vel vſus. geſtꝰ. et cordis ſęticia.Natura quidē. qꝛ ſicut dicit Quintilianꝰ. Philoſophia ſimulari poteſt. ſꝫeloquētia nō pōt¶ Cōſcientia ꝟo. qꝛvt dr̄ Eccꝭ. vj. Lingua euchariſ. .i. gratioſa in bono homine abūdabit. Et vt dic̄Claudianꝰ in maiori. Carmē amat qͥſqꝫcarmine digna gerit. Ecōtra ꝟo dic̄ Cato: Turpe eſt doctori cuꝫ culpa redarguit ipſum. Ideo dicit Seneca in li. de moribuſ. Oratorē te puta. ſi tibi ipſi an̄ oēsqd̓ oportet perſuaſerꝭ. Hinc ⁊ Quintilianus libro. viij. Melius inqͥt alijs certeperſuadebit qͥ pͥus ſibi ꝑſuaſerit. proditenī ſe qͣntūlibet cuſtodita ſimulatio. necvnqͣꝫ eſt tāta loquendi facultas qui nontitubet et hęreat quotiens ab animo verba diſſentiunt. hęc ille. ¶ Exercitiumaūt quia ſicut dic̄ Tullius ī rhetorica. ij.Exercitatio eſt vſus aſſiduꝰ et conſuetudo dicendi. Et vt dic̄ Quintilianꝰ li. j.Conſuetudo eſt certiſſima magiſtra loquendi. Hinc vt ait Seneca ad Lucilium. Mutuo iſta fiunt et homines dumFz