De eruditione
docent diſcūt. ¶ Geſtu qͦꝫ adiuuaturhomo in docēdo. qꝛ ſicut dicit Baleriuſlibro. viij. Eloquētię ornamēta in ꝓnunciatione apta. ⁊ cōueniente corꝑis motucōſiſtūt. Quibꝰ cū ſe inſtruxerit tribꝰ modis hoīes aggredit̉. ſcꝫ aures eoruꝫ penetrando. oculos demulcendo. aīos inuadendo. hęc Valeriꝰ. Cui etiā videt̉ conſonare ſupradictū illud verbū Senecę.Illū inquit adiutorē elige quē magꝭ mireris cū videris qͣꝫ cū audieris. ¶ Adiuuatur etiā eloquētia. mētis lęticia. Iuxta illud Ennodij. Exultatio inquit eloquentiā dat quā ingeniū negat. Hęc autem lęticia maxime prouenit ex ſecuritatecōſcientię. ẜm illud apl̓i. ij. Corꝭ. j. Gl̓iainquit noſtra hęc eſt teſtimoniū ꝯſciētięnr̄ę. Aliqn̄ tn̄ ex bonoꝝ dictoꝝ inuentitionē. Iuxta illud Prouerb̓. xv. Lętat̉homo in ſentētia oris ſui. Aliqn̄ etiā exauditoꝝ dignitate vel etiā multitudineIuxta illud Quintiliani li. pͥ. Optimuſquiſqꝫ p̨̄ceptor frequētia gaudet. ⁊ maiori theatro ſe dignū putat. Nec miꝝ qꝛ ſic̄dicit Boetiꝰ ī libro hypotheticoꝝ. Nullum eſt bonum qd̓ nō pulcriꝰ eluceſcat ſiplurimoꝝ noticiā cōprobet̉.¶ De modo docendiCap II I.Reter hoc ī doctore requirit̉ docēdi pericia vel induſtrīa .ſ. vt habeat moduꝫ in doctrina. ¶ In ipſo qͥppe locutionis modo qͥnqꝫ ſunt neceſſaria. videlicet doctorū aꝑtio ſiue claritas. breuitas. vtilitas.ſuauitas. maturitas. ¶ Claritas quidem vt aꝑte ꝓferant̉. ita vt ab oībus intelligāt̉. Vt enī ait Proſper li. pͦ. de vita ꝯtemplatiua. Tā aꝑtus debet eſſe ſermo docētꝭ vt ab ītelligētia ſua nulloſqͣꝫtiimperitos excludat. ſꝫ in omniū audiētiūpectus cū quadā delectatiōe deſcendat.aperte inqͣꝫ .i. diſtincte ⁊ alte ⁊ plane. Deprimo legit̉ Neemie. viij. Ꝙ legerunt inlibris legis diſtincte ⁊ aꝑte ad intelligen-
dum. ⁊ intellexerūt cū legeret̉. De ſecundo dicit Boetiꝰ in li. de ſcholaſtica diſciplina. Cū ſcholas legēdi cauſa magiſterintrauerit. extrinſecꝰ rigore aſſumpto. incipiat ore rotūdo mediocriter aſcendennc Iſidorꝰ in li. de origine officiodo. Erum. ij. Vox inquit lectoris ſimplex ſit ⁊clara. ⁊ ad omne ꝓnunciatiōis genꝰ accōmodata. nō humilis. nec adeo ſublimis:agreſtē ac ſubruſticū ſonū fugiens. nihilfęmineū ſonās. neqꝫ cū motu corꝑis. ſedcum ſpecie grauitatis. De tertio Quintilianus li. pͦ. Vtendū eſt inqͥt plano ſermōe vt mīmo cui publica ē forma. Uſitatis enī tutiꝰ vtimur. noua verba nō ſine periculo fugimꝰ. Huic etiā conſonatapl̓s. j. Thimoth̓. vj. dicēs: Prophanas vocū nouitates deuita Hinc patet qd̓ pueri docēdi ſunt loquēdi genereſibi noto ⁊ viſitato. qͥbꝰ multū valet exemploꝝ manifeſtoꝝ adiunctio. Iuxta illud Rarronis. Lucidiſſimū inqͣt edocēdi genꝰ ē. exēploꝝ ſb̓ditio. Hinc et Ariſtoteles in li. methaphiſicoꝝ .j. Illud inquit ad qḋ̓ aſſueti ſumꝰ eſt aīo magꝭ applicabile. qd̓ aūt extra illud ē. incōueniens eſt. imo inopinabile. Deniqꝫ inſtruēdi ſūt ſinguli ẜm capacitatē ſuā: Iuxtaillud euāgelicū. Unicuiqꝫ ẜm ꝓpriā ꝟtutem Mathei. xxv. Vn̄ de his q̇ etiā ſimplicibꝰ ingerūt ſubtilia. dicitur Eſa. xix.Confundent̉ qͥ oꝑabant̉ linū pectētes ⁊texentes ſubtilia. Dicit etiā beatꝰ Bern̄.ad cartuſiēſes. qd̓ difficilium meditatioſcripturaꝝ fatigat. nō reficit tenerioremanimū. frāgit intentionē. hebetat ſenſumIdeo dicit Palladiꝰ in li. de agricultura. pͦ. Pars eſt pͥma prudētię ipſam cuip̨̄cepturuſ es ꝑſonā eſtimare. His aūt qͥetiā leuia verbis phaleratis aut coloribꝰrhetoricis ornare nitunt̉. dicit Ambroꝰſuꝑ Lucam li. viij. Aufer lenocinia. ſuccumqꝫ ꝟboꝝ. q̨̄ ſolēt eneruare ſentētiasDe hoc etiā arguit̉ Heliū a dn̄o Iob.xxxviij. Quis eſt inqͥt iſte inuoluēs ſentētias ſermonibꝰ imperitꝭ? Ecōtra ꝟo dicitapl̓us j. Corꝭ. ij. Loqͥmur non in doctis