De eruditione
eſt parandū. ſeni vtēdū. hoc etiā īproperat apl̓us qͥbuſdā iudeis dicens Heb̓. v.Cū deberetis magiſtri eſſe ẜm tꝑs. rurſūindigetis vt doceamī q̨̄ ſunt elemēta exordij ſermonū dei. De vtraqꝫ aūt eruditione a puericia filijs impendēda exēplareperiunt̉ ī ſacra ſcriptura. Verbi gratiaDe inſtructiōe moꝝ in Tobia. De hocenī legit̉ ī libro ſuo. ꝙ filiū ſuū cui nomēſuū īpoſuit ab infātia docuit timere deū⁊ abſtinere ab oī peccato. Porro de inſtructione ꝟboꝝ Prouerb̓. iiij. Loquēte Salomone de ſeipſo: Ego inqͥt fui filius patris mei tenellꝰ. ⁊ vnigenitꝰ coraꝫmr̄e mea. ⁊ docebat me atqꝫ dicebat: ſuſcipiat ꝟba mea cor tuū ⁊cͣ. Utraqꝫ aūteruditio .ſ. doctrinę ⁊ diſciplinę. ſiue documētoꝝ ⁊ moꝝ opꝰ habet ⁊ plerūqꝫ flagellis. De qͥbꝰ iā alias dictū eſt .ſ. in capitulo de tactu correptionis¶ De magiſtri electioneCap. IIUeris ergo nobilibꝰ eligendꝰ eſt magiſter in amboꝝ inſciētia ſcꝫ ac moribꝰ. Nec facilepoſſunt acqͥrere ſiue multiplicare ſcientiāniſi ꝑ litteraꝝ doctrinā. Ideoqꝫ neceſſarium eſt maxime talibꝰ qͥbꝰ opꝰ eſt multaſciētia. vt litteris imbuant̉ a puericia bene ſicut iā alias diximꝰ in litteris qͣs qͦndam rex romanoꝝ miſiſſe legit̉ ad regemfrācoꝝ. hortās eū vt liberos ſuos inſtituifaceret liberalibꝰ diſciplinis. int̓ cętera qͦꝫadiecit: Rex illitteratꝰ eſt qͣſi aſinus coronatꝰ. Et qd̓ maxime talibꝰ neceſſaria ſitmultiplex ſciētia. dicit Vegetiꝰ renatusin libro de re militari. j. Nemineꝫ inquitmagis decet qͣꝫ pͥncipē meliora vel pluranoſſe. cuiꝰ doctrina pōt oībus ſubiectisꝓdeſſe Pręterea qꝛ magnates nō ſolentvt cęteri hoīes corꝑaliter laborare. ideovtilis ē eis honeſta lr̄aꝝ occupatio. quātꝑe vacationis intendāt ꝑcipiēdę ſapiētię. Iuxta illud Eccꝭ. xxxviij. Sapientiāſcribe in tꝑe natiuitatis. qꝛ qͥ minoratur
actu ꝑcipiet illā. Cęteꝝ ut dr̄ ī eodē. xxxijVultā maliciā docuit ocioſitas. Hinc⁊ Seneca ad Luciliū. Ociū inquit ſinelitteris mors eſt. Deniqꝫ ſicut dicit Hugo in libro diaſcalicon. jͣ. Primū ī vitaſolaciū ē ſapiētię ſtudiū. De hac quoqꝫmateria iā alias dictū eſt ſupͣ vbi actū ēde excellētia pͥncipis in ſapīa. ¶ In doctore autē qͥnqꝫ ſunt reqͥrenda .ſ. mensin genioſa. vita honeſta. humilis ſcientiaſimplex eloq̄ntia. docēdi ꝑitiā ¶ Mesinqͣꝫ ingenioſa vt ex multis q̨̄ doceri poſſunt meliora eligere ſciat. nec totū ex aliorum dictis accipiat. ſꝫ ex ꝓprijs aliquidīueniat. Iuxta illud Barronis ph̓i. Illū inqͥt eruditorē elige quē magꝭ admireris in ſuis qͣꝫ in alienis. Nil magnificumdocebit qui a ſe nil didicit. falſoqꝫ magiſtri nūcupant̉ auditoꝝ narratores. ac ſicaudiēdi ſunt. vt qͥ recēſeret rumores. hęcUarro ¶ Secundū qḋ reqͥrit̉ in eo ēhoneſta vitā. ſiue cōuerſatio. qꝛ turpe eſtdoctori cū culpa redarguit ipſuꝫ. UndeHieroꝰ ad Nepocianū. Nō cōfundantinqͥt oꝑa ſermonē tuū. Hinc ⁊ Senecaad Luciliuꝫ. Hoc inqͥt turpiſſimū ē qd̓nobis obijci ſolet ꝟba nos philoſophięnō oꝑa tractare. Itē Ambroꝰ. ſuꝑ Lucā. Folia inqͥt ſine fructu. ſuſpecta ſuntmihi. Tales enī veſtes habet exules paradiſi. Hoc eſt de qͦ cōquerit̉ Augꝰ. ī li.cōfeſſionū. jͣ. ſtatum puericię ſuę cōfitēs.⁊ de magiſtris ſuis parit̓ loquēs. In ſcholam inqͥt datꝰ ſū vt lr̄as diſcere. in qͥbusqͥd vtilitatꝭ eſſet miſer ignorabā. ſꝫ ludere delectabat. ⁊ ī nos vindicabat̉ ab eisqͥ talia vtiqꝫ agebant. ſꝫ maioꝝ nugę negocia vocant̉. pueroꝝ aūt cū ſint. a maioribꝰ puniūt̉. Hem̄ faciebā ego bn̄. ſꝫ mihi deus meꝰ bn̄ fiebat abſqꝫ te. Nec illiqͥ me vrgebāt bn̄ faciebāt. qꝛ nō ad te finem id referebāt. hęc Augꝰ. Ideo dicitBoetius in li. de ſcholaſtica diſciplina.Quis qͥs officiū magiſtri ꝓſeqͥ deſideratvniu̓ſa moꝝ honeſtate oportet vt polleatSit cōſtans in vultu. piꝰ in affectu. virtutibꝰ inſignis. bonitate laudabilis. Et