CCxxxxx

Iohanne euangeliſta

Petrus itaqꝫ petra: Tu es inquit Petrus ⁊cͣ. Petra quoqꝫ factus eſt. ⁊ Iohannes ſupra cuius fidei fundamentuꝫtotius eccleſię ſtructura ꝯſurgit quaꝫ videlicet ſiue furor hęreticorū impingat ſiue temptationum impetus irruat noneuertit.Ꝙ etiam in ſublimitate verborum eidem pręfertur.CapitulumXIXLane qd̓ vterqꝫ diſcipusꝓtulit de ſacr̄o dn̄icę fideiqͣꝫqͣꝫ ꝓfūdiſſimuꝫ ſit atqꝫ oīnodīnū: Illud tn̄ btī Ioh̓is ſingl̓aritatꝭ locum ſibi vēdicare ꝯſpicit̉. qꝛ neqꝫ an̄ illūneqꝫ poſt illū hͦ idē ſcripſiſſe aliqͥs īuenit̉Nā illā bt̄i Petri ſnīaꝫ ⁊ Marthā ſororē Lazari eiſdē fere verb̓ legimꝰ ꝓtuliſſe eodeꝫ ſpū qͦ ⁊Petrus inſpirante.Quid aūt mirū ſi Ioh̓eꝫ d̓ dīnitate loquētē btō Petro p̨̄ferimꝰ cū illud euāgelij ſui ſingulare pͥncipiū ipſa etiā dn̄ica ꝟba ſi dici liceat excede̓ videmꝰ. Neciniuria fit redēptori nr̄o ſi dicat̉ ipſe ſublimius aliqͥd depromere ꝑ diſcipulū qͣꝫꝑ ſeipſū. ⁊ ꝑ illiꝰ līguā māifeſte ꝓferre qd̓ꝑ ſemetipſū liqͥdo voluit aꝑire. Nā vth̓ q̨̄dā adhuc int̓ eoſdē btōs apl̓os comꝑatio videat̉. hͦ enī btō Iohāni dn̄s cōceſſit ī verb̓. qd̓ ⁊ Petro ꝯtulit ī miraculis videlꝫ vt ⁊ iſte altiora proferret ⁊ illemaioribꝰ ꝟtutū ꝓdigijs coruſcaret. Nāin actibꝰ apl̓oꝝ īuenimꝰ qꝛ ī platęis eijciebāt infirmos ⁊ ponebāt ī lectul̓ ⁊ gͣbatisvt veniēte Petro ſaltē vmbra illiꝰ obumbraret quēqͣꝫ illoꝝ ⁊ lib̓arent̉ ab infirmitatibꝰ ſuis. Ita dn̄s qd̓ p̨̄dixit exhibuit. qd̓ ꝓmiſit īpleuit. Nā ī eiuſdē Iohannis euāgelio dic̄. Amē amē dico vobis qͥ credit in me oꝑa q̨̄ ego facio ⁊ ipſefaciet ⁊ maiora horuꝫ faciet. In Petroigit̉ ipſe oꝑabat̉. ipſe qͦꝫ ī Ioh̓e loq̄bat̉Nō enī ait: vos eſtis q̇ loq̄mī. ſꝫ ſpiritꝰpris vr̄i. Origenes vbi. sͣ. Et Petrus qͥdē Chriſtū deū hoīeꝫ in tꝑe factūcognoſcēs ⁊ ꝯfitēs altiſſime qͥdeꝫ vola-

uit. ſꝫ altiꝰ Ioh̓es qͥ eūdē Chriſtū deumde deo an̄ oīa tꝑa genitū intellexit.¶ Ꝙ inſuꝑ deificatꝰ angelis aſſimilatur.Cap.LXPiritualē ergo ꝑegaſūſcitiuolum denudū Iohānemdico theologū qͥ oēꝫ creaturaꝫoēmqꝫ ſuꝑans intellectū deificatꝰ deificantē intͣuit in deū. O Paule beate raptus es vt aſſerꝭ ī ꝑadiſū ⁊ in tertiū cęlū.ſed Iohānes trāſgredit̉ oēꝫ ꝑadiſū cęlūqꝫ creatū. In tertio cęlo vas electiōis⁊ ingͣr gentiū audiſti ꝟba q̨̄ nō licet hoīloqͥ. Iohānes intime ꝟitatꝭ inſpector vltra oē cęlū in ꝑadiſo ꝑadiſoꝝ. hͦ ē. in cāoīuꝫ audiuit vnicū ꝟbū ꝑ qd̓ facta ſūtoīa. qd̓ ⁊ licuit ei loqͥ qͣꝫtū pōt hoībꝰ p̨̄dicari. Un̄ ⁊ fiducialit̓ clamat: In pͥncipio erat ꝟbū. Nō gͦ iaꝫ erat hō ſꝫ pluſqͣꝫhō. qn̄ ⁊ ſeipſū ⁊ oīa q̨̄ ſūt ſuꝑauit ⁊ ineffabili ſapīę ꝟtute puriſſimoqꝫ mētꝭ acumine ſubuectꝰ in ea q̨̄ ſuꝑ oīa ſūt ſecretavidelꝫ vniꝰ eſſentię in tribꝰ ſubſtātijs. ⁊triū ſub̓arū in vna eēntia introiuit. Nōenī alit̓ potuit ī deū aſcēdere niſi pͥꝰ fieretdeꝰ. ſic̄ nec oculoꝝ nr̄oꝝ radiꝰ rerū ſenſibiliū ſpēs atqꝫ colores pōt ſentire pͥuſqͣꝫſe radijs ſolaribꝰ īmiſceat vnūqꝫ in ipſis⁊ cum ipſis fiat. Sctūs gͦ theologus indeū trāſmutaiꝰ ꝟitatꝭ ꝑticeps deū ꝟbūin deo pͥncipio clamat ſubſiſtere. hͦ ē. deum filiū ī deo pr̄e Augꝰ vbi. sͣ. ſer. j.Hęc ē ſapīa dei q̨̄ in cor hoīs nō aſcēdit.Iſic̄ apl̓s ait. Uerū ſi nō aſcēdit ī cor hominis quō aſcēdit īcor Ioh̓is? An fortenec ī cor Ioh̓is aſcēdit? Sꝫ ⁊ ſic dici poteſt ꝙ intm̄ aſcēdit ī cor eiꝰ inqͣꝫtum ipſehō nō erat ſꝫ angelus eē ceꝑat ¶ Chryſoſtomꝰ vbi. sͣ. Deniqꝫ huic apl̓oaſtiterūt etiam ꝟtutes ſuꝑnę animi eipulcritudine ⁊ intelligentia ⁊ ſpecioſitate virtutis attōnite per quaꝫ ⁊ ipſuꝫ chriſtū vt dictum eſt attraxit. ⁊ ſpiritualemgratiam acquiſiuit. ¶ Petrus damianus vbi ſupra. Hanc nimirūIoh̓is eminētiā. hāc meritorū ſublimiū