De ſancto
celſitudinē angeluſ ille cognouit qͥ ſe abillo adorari ꝓhibuit. vide inqͥt ne fecerꝭ.Refugit obſequiū ab illo ſuſciꝑe quemnouerat apud cōem iudicē locū gr̄ę familiarit̓ obtinere. Frēm recognouit. ſocium indicauit.De ipſius epiſtol̓ ⁊ abūdantiafraternę charitatis. Ex glo. ſuꝑepiſtola Iohanis. Ca. XXIEteruꝫ idem Iohānespręt̓ apocalypſim ⁊ euāgeliumepl̓am qͦꝫ contra ſtulticiā hęreticoꝝ ſcribit in qͣ de fidei ⁊ charitatꝭ ꝑfectione agit. Sꝫ ⁊ reliquę duę cū ⁊ ꝟbis⁊ materia ſimileſ exiſtāt pͥmę ꝓbant̉ eiuſdem eſſe apl̓i. nō vt qͥdā .ſ. opinant̉ Iohannis p̄ſbyteri. ¶ Petrus damianus vbi. sͣ. Itaqꝫ qd̓ vt ſupͣ dictū eſtdīnitus illi conceſſum eſt vt poſt fęderathori cōiugalis ob Chriſti amorē abdicata. tanta cor eius etiā circa frēs gr̄a repleret̉ vt ſacroſanctū pectoris eiꝰ templūvelut caminꝰ qͥdam incendij dīni videretur in ſcripturis eius patenter agnoſcitur. In quibꝰ vtiqꝫ ꝑ oēm fere paginaꝫqͣſi ꝑ qͣſdam rimas charitatꝭ ſapores effūdere charitatꝭ ardoribꝰ ęſtuare videtur.Qd̓ enī pr̄es noīatim ad charitatē prouocat. modo nō filios ſed filioloſ qͣſi tenere diligēs appellat. modo ꝓprijs ętatum vocabulis infantes. modo iuuenesmodo ſingillatim cōmouet adoleſcētesModo etiam mulieribꝰ epl̓as deſtinat.eaſqꝫ ad cautelā fidei ⁊ ſtudiū ſincere dilectionis inuitat. Hic itaqꝫ inenarrabilis charitatꝭ ardore ſuccēſus huc illucqꝫſe ꝟtens vndiqꝫ circūiēs oēs hūanę conditionis ordines oculo curioſe ſollicitudinis īueſtigat. ⁊ qͣſi artus vniu̓ſalis eccleſię factꝰ totiꝰ hūani gnīs ſūmā illiuspatrię amplectit̉. atqꝫ ad redēptoris ſuiconſortiū trahere vnūquēqꝫ ſingillatimadmonēdo conat̉. Amor qͥppe dn̄i qͦ eūp̄ cunctis mortalibꝰ plus dilexit. eo pondus ei frat̓nę dilectionis exhibuit vt nimirū plus amaret. qͥ plus amabat̉. ⁊ qui
pͥmus erat in redemptoris amore p̨̄cipuus fieret in fraterna charitate Dięronymꝰ ſuꝑ epl̓am ad Gal̓. li. iij.Deniqꝫ cū epheſi moraret̉. ⁊ vix ſenex inter diſcipuloꝝ manꝰ ad eccleſiā deferretur. Nec poſſet in plura ꝟba vocē contexere. hoc tm̄ ꝑ ſingulas ſolebat collectaſꝓferre: Filioli diligite alt̓utrū. Tandēꝟo diſcipuli ⁊ frēs qͥ aderant affecti tedio ꝙ eadē ſemꝑ audirēt: Dixerūt igͣrquare ſemꝑ hoc loquerꝭ. qui rn̄dit: Dignam Iohanne ſnīam. qꝛ p̨̄ceptuꝫ dn̄ieſt. ⁊ ſi ſolū fiat ſufficit.De miraculis et paſſionibus.Iſidorus vbi sͣ. Cap XXIIUius aūt inter aliaſ virtutes magnitudo ſignoꝝ hęcfuit. mutauit in aurū ſilueſtresfrondiū virgas littoreaqꝫ ſaxa in gēmaſfragmina qͦꝫ gēmarū in ꝓpriam reformauit naturā. Viduā pręterea rogatu populi ſuſcitauit ⁊ rediuiuū corpuſ iuueniſaīa remeante reꝑauit. Bibens qͦꝫ lętiferum hauſtū. nō ſolū euaſit ꝑiculū. ſꝫ eodem etiā poculo ꝓſtratos ī uite reꝑauitſtatū ¶ Beda ſuꝑ Marcū. Itaqꝫcęteris Chriſti diſcipul̓ ꝑ paſſione conſūmatꝭ in pace eccleſię vocationē ſuā expectauit ſicut de illo dn̄s p̨̄dixit: Sic eūvolo manere donec veniā. Nō qꝛ non ⁊ipſe multos antea labores ꝓ dn̄o p̄ſſuraſqꝫ maloꝝ tolerauerit. ſꝫ quia eccleſijsChriſti ꝑ aſyam quā regebat iam longelateqꝫ fundatꝭ vltimū in pace ſeniū finierit. Nā ⁊ in actibꝰ apl̓oꝝ cū cęterꝭ inuenitur apl̓is flagellatuſ. qn̄ .ſ. ibant gaudētes a cōſpectu concilij. qm̄ digni habitiſūt ꝓ noīe ipſius cōtumeliā pati. Pręt̓hęc a Domiciano cęſare ſicut in euāgelica narrat̉ hiſtoria in feruentꝭ olei doliūmiſſus ē. ex quo tn̄ dīna ſe ꝓtegēte gratam tā intactꝰ exiuit qͣꝫ a corruptiōe carnalis cōcupiſcētię extraneꝰ fuerat. Necmulto poſt ab eodē pͥncipe in pathmosīſulā relegatꝰ ē exilio ꝓpt̓ inſuꝑabilē cōſtantiā euāgelicandi. vbi licet humano