De ſancto
Eritoqꝫ nimirū et p̨̄cedentes oēs ⁊ ſubſequētes diuinorum ſcriptores voluminumgloria ſingularis eloquij pręcedit. quemnon luxuria polluit. non libido corrupitſed virginalis integritas incorruptionis perpetuę titulo decorauit. Auguſtinus de ciui. dei. li. x. Sꝫ videlicꝫpudet hoīes doctos ex Platōnis diſcipulis fieri Chriſti diſcipl̓os. qͥ piſcatorēſuo ſpū tanta ſaꝑe docuit ⁊ dice̓ ¶ Hiero. ad Paulinū. Ioh̓s ruſticꝰ ⁊ piſcator indoctꝰ. ⁊ vn̄ illa vox obſecro. Inpͥncipio erat verbū ⁊cͣ Hoc doctꝰ Plato neſciuit. hoc Demoſthenes eloquensignorauit. ꝑdā inquit ſapīaꝫ ſapientiūAugꝰ vbi. sͣ. li. xxij. Nō enī peritoſgrāmatica. nō armatos dialectica. noninflatos rhetorica. Piſcatores Chriſtꝰcū fidei retibꝰ ad mare huiꝰ ſęculi pauciſſimos miſit. ⁊ ex oī genere taꝫ multos piſces tantoqꝫ mirabiliores qͣꝫto rarioresipſos etiā ph̓os cepit. ¶ Chryſoſtomus vbi .s. Fortaſſis aūt ⁊ piſcatorēſe auditurū eē qͣs expectabat de his quęſūt in flumībꝰ de piſcibꝰ in aquis gregatim natantibꝰ. Sed illi tantus ⁊ idiotapoſtqͣꝫ ad Chriſtū venit de cęleſtibꝰ philoſophari cepit. nobiſqꝫ celſa dogmatareferre. quę nullus vnqͣꝫ antea hō didicit. Et ſi gͦ derideāt gentiles hoīuꝫ iſtorum ruſticitatē. ex qͦ tamē ⁊ hic ⁊ reliquipiſcatores fuer̄t extūc pythagorica in ſilentiū deuenerūt. ¶ Augꝰ ſuꝑ Iohane ſer. vij. Nā etiā illū vere iſraelitaꝫſcꝫ Nathanael qͥ eruditꝰ ⁊ peritus in lege fuit dn̄s int̓ diſcipulos ponere noluitqm̄ vt ſapīaꝫ mūdi confunderet idiotaſelegit. volens quippe ſuꝑboꝝ frange̓ ceruiceꝫ. nequaqͣꝫ ꝑ oratorē quęſiuit piſcatorem. imo de piſcatore lucratꝰ ē imperatorē. Magnꝰ Cyprianꝰ orator. ſed pͥorPetrus piſcator. ꝑ quē poſtea crederet⁊ orator. ⁊ etiam imperator.Qualit̓ in aſſertiōe fidei Detro comꝑat̉. Petrus damīanꝰvbi s.Cap XVI
Roinde vt btō PetroIoh̓es multiplicit̓ comꝑet̉ cuꝫdiſcipulos ſuos redemptor nr̄inqͥreret qͥ circa ſe opiniōe hoīes tenerēt̉illi qͦꝫ ꝓtinꝰ reſpōdiſſēt: Alij Iohannembaptiſtā ⁊cͣ. donec ad Petru ventū eſtnutabat aſſertio nec ambiguitatꝭ vinculum ſoluebat̉. At vbi requirit̉ qͥd habeat diſcipl̓oꝝ ſenſus p̨̄cedit in veritatꝭ cōfeſſione qͥ pͥmus erat in apl̓ica dignitate videlicet Petrus. Tu es inquit Chriſtus filius dei viui. Int̓ nutantꝭ adhucfidei ſinuoſa volentia. int̓ ꝓcelloſas ambiguitatū fluctuantiū tēpeſtateſ. piſcator iſte veritatis anchorā fixit. ⁊ fidei nauiculam in tutiſſimo tranquilli portꝰ gremio collocauit. Sꝫ videamꝰ vtrū Iohannes etiā huic operi aliquā cum beato Petro ſimilitudinē teneat. Conſtātiſſime nanqꝫ poſt aſcenſionē dn̄i p̨̄dicationis arguit̉. ſicqꝫ a Domitiano tūc cęſare in exiliū deſtinat̉. ꝓtinuſ vt ſupͣ dictum eſt hęretici Marcion Cherintus ⁊Hebion cęteriqꝫ qͣꝫ plurimi quos ipſecōuenient̓ antichriſtos appellat caulaseccleſiaſtici gregꝭ irrumput. ⁊ velut lupigraues ſuper ouilia paſtoris auxilio deſtituta graſſant̉ ⁊ ſęuiūt Chriſtū .ſ. anteMariam nō fuiſſe dogmatizabāt. ⁊ itaſimplicē euāgelicę fidei puritatē perfidięſuę ſqualoribꝰ corrūpebant. Confundit̉mundus. eccleſia turbat̉. vacillat fides⁊ velut inhorreſcente tempeſtate ꝑfidięplurimi naufragant̉. Quid plura? Tādem perempto Domitiano duce diuina gratia. Iohannes epheſum redit turbatam eccleſiā gemit. Sed quicquid inuenitur erroris turbine ac tēpeſtate turbatum ſolidius atqꝫ robuſtius ad pͥſtinę fidei reuocauit ſacramentū. Naꝫ rogatꝰ vt ab hiſtoriogͣphis tradit̉ a charitate fere totiꝰ vniu̓ſalis eccleſię ī illudprorupit elogiū inſpiratiōis diuinę: Inpͥncipio erat verbum ⁊cͣ. Hoc ita ſigͣculo veritatis ⁊ hęreticorum tergiuerſationibus metam fixit ⁊ catholicorum fidemextunc ⁊ deinceps certitudine roborauit