CCxxxiiiii
Iohanne euangeliſta
aſper ⁊ indelectabilis eſt iſte boatus. ſedomni armonia muſica voluptuoſior acdeſiderabilior ac lenire prę oībus edoctus. Inſuꝑ etiā ſanctiſſimꝰ ⁊ tantꝭ ineffabilibꝰ plenus vt eos qui cū diligentiaſuſcipiunt ⁊ cuſtodiūt non ſit de reliquohoīes eſſe ⁊ in terra manere. ſed ſupͣ oīamūdana ſtare cęlum inhabitare ⁊ in angelicam requiem tranſlatos eſſe. Nihilenī nobis dicit hūamū ſed oīa ſpiritualia abyſſis. id eſt. ab occultis illis ſpirituſſancti theſauris quę ⁊ angeli per eiuſvocem didicerūt nobiſcum. Cęteruꝫ vtin euangelio legitur dn̄s vtriqꝫ fratri .ſ.Iacobo ⁊ Iohanni noīa impoſuit boauerges quod eſt filij tonitrui quoruꝫ nimirum ſublime meritū in monte meruitaudire tonitruū patris exiuiſſe d̓ filio tonantis: Hic eſt filius meus dilectus ipſum audite. vt videlicet ⁊ ipſi per nubeꝫcarnis ignem ac fulgura in pluuiaꝫ ſpargerent in terris. Deus quippe fulgura īpluuiam fecit vt extinguat mīa qd̓ iudicium punit. vnde ſcriptuꝫ eſt: Mīam ⁊iudicium cantabo tibi dn̄e.Cur ab ipſo nomē eius qd̓ eſtIohannes in eius euangelioſubticetur. Origenes vbi .sͣ.CapitulumXVIEniqꝫ non īmerito nomen eius Iohannes vocatuꝫeſt. quod interpretat̉ latine cuidonatum eſt. Cui enī alij theologoꝝ donatum eſt. abdita ſūmi boni myſteria penetrare eaqꝫ ⁊ mentibꝰ hūanis ac ſenſibus intimare? Nūquid ſūmo apoſtolorum vertici qui dn̄o interroganti de ſereſpondit tu es Chriſtus filius dei viui.Sed Petrus vt ſupͣ dictū eſt in actionis ⁊ fidei forma ponitur. Iohannes incontemplationis atqꝫ ſcientię typo mittitur. Vnde hic ſuper pectus dn̄icuꝫ recumbebat quod eſt contemplatiōis ſacramentū. ille ꝟo frequent̓ titulabat qͣſi trepide actionis ſymbolum ¶ Gedain omel̓. Dixit Ieſus Petro.
Itaqꝫ nouit fraternitas veſtra quis ſitille diſcipulus quē diligebat Ieſus idēvidelicet Iohannes apl̓us qui ⁊ ipſumeuangeliū ſcripſit. Ideoqꝫ ꝑſonam ſuāaccidentiū rerū indicijs quā ꝓprio deſignare vocabulo maluit. ¶ Augꝰ ſuperIohanne ſer. lix. Erat enī hęc conſuetudo eorum ꝑ quos dīna narrabat̉hiſtoria vt cum ad ſeipſuꝫ quis veniretquaſi d̓ alio loquēs. ſic ſe ordini ſuę narrationis inſereret tanqͣꝫ rerū geſtarū ſcriptor. nō tāqͣꝫ ſui ipſius p̨̄dicator. Quidenī deperit virtuti. cum ⁊ ipſa res dicitur⁊ ianctantia deuitatur? Hoc qͥppe Iohannes narrabat quod ad eius laudēmaximā pertinebat. ¶ Beda vbi. sͣPonit autē ⁊ aliud iudiciū ꝑſonę ſuędicens: Qui ⁊ recubuit ſupra pectꝰ dn̄i.⁊ mgr̄i in cęna qd̓ nō ſolum p̨̄ſentis dilectionis ſed ⁊ futuri ſignū erat myſterijIam etenī tunc figurabat̉ ꝙ ſcripturuserat euangeliū vberius ⁊ altius cęterꝭ ſacrę ſcripturę paginis arcana diuinę maieſtatis comp̄henſurū. In pectore nāqꝫIeſu chriſti ſunt omnes theſauri ſapientię ⁊ ſcientię abſconditi. Itaqꝫ cęteroseuangeliſtas nouimus plura de miraculis ⁊ pauciora d̓ dīnitate locutos ſaluatoris. Iohānes autem perpauca de humanis actibus ſcribens exponendis arcanis diuinę naturę ſe potius indidit patenter inſinuās qͣꝫta de pectore Ieſu fluenta doctrinę celeſtis quę nobis ructaret hauſerit. ¶ Idem ſuper Matthęum. Deniqꝫ perſonam ſuaꝫ quamdeſignare vitauit ex vocabulo in fine deſignat ex officio dicens: Hic eſt diſcipulus ille qui teſtimoniū perhibet de his etſcripſit hęc. perhibuit ſcribēdo. ꝑhibuitdenuo eadem quę ſcripſerat docendo.Perhibet etiam nunc euangeliū quoddeſcripſit eccleſijs legēdū pandendo.¶ Ꝙ eius doctrina omnē philoſophiam diuinam ⁊ humanaꝫſuꝑgreditur. Petrus damianus vbi. sͣ. Cap XVI I