De ſancto
Quid ergo facerēt ante ſoleꝫ qui cęcatiſunt ad lucernā? Quō tonitrui ſuſtineant ſonitū qui clāgentꝭ tubę pondus ferre nequeūt? imo qui ſuppreſſe ac temperate vocis exilitate ſurdeſcūt? Propterhoc igitur redemptor nr̄ dilectuꝫ ſibi diſcipulū ſpeciali p̨̄rogatiua ad declarandam ſuę dinitatꝭ eſſentiā qd̓dam qͣſi organuꝫ fecit atqꝫ vt hic ſuppleret qd̓ adtempus ipſe dn̄s diſpenſatiue ſuppreſſerat ſibimet vicariū dereliquit. qͣtinꝰ expleto paſſionis ac reſurrectiōis aſcenſioniſqꝫ myſterio. poſt tredecim fere annoꝝluſtra. cū iam videlicet hoīes liberioremad capeſcendā veritatē haberēt mentisobtutū h̓ coeſſentialis ⁊ coęt̓ni deo ꝟbipanderet ſacramentuꝫ. Hūanę quippeimbecillitatꝭ ordo poſcebat vt pͥus hūanitatis Chriſti pͥmordia curſū conſummationēqꝫ ꝑnoteſceret. miracula etiamquę in hoīe geſſit addiſceret. ſicqꝫ paulatim ad comp̄hendēdū deitatis occultemyſteriū ſuis vegetata ꝓuectibus aſpiraret. Quapropt̓ dīni fuit cā cōſilij vt cęteri euangeliſtę qui in deſcribēda ſaluatoris humanitate ꝟſati ſunt longe pręcederent. Iohannes ꝟo cum hoīeſ tāqͣꝫprimo lactentes firmiora iam in viā veritatis veſtigia figerent. eos ad agnoſce̓dam dīnę noticię celſitudinē ꝓmoueretCur in aquile figura deſignat̉Beda in omel̓. ſuper principiūIohanis. CapErito igit̉ in figura quatm tuor animaliū aquilę ſpecie gerit quę ⁊ cunctis auibꝰ volarecelſius ⁊ cunctis aīantibꝰ clariꝰ ſolis radijs obtutus infigere conſueuit. qꝛ cęteris euangeliſtis velut in terra cum dn̄oambulantibꝰ. id eſt. temꝑalē ipſius gnaͣtionem pariter ⁊ temꝑalia facta diligentius exponentibꝰ. hic velut ad cęlum cuꝫdn̄o volauit dum ęternam dinitatꝭ eiuſnaturam per quam facta ſunt oīa ſublimius mente volando ⁊ limpidiꝰ ſpeculando cognouit. ac nobis cognoſcendā
ſcribendo contradidit. ¶ Origenesſuper illud idem. In principioinquit erat verbum ⁊cͣ. Ecce vox ſpūalis aquilę auditum pulſat eccleſię. voxinqͣꝫ altiuoli volatil̓ vltra oīa quę ſunt⁊ quę non ſunt omnē theoricā citiuolisintime theologię pēnis clariſſimeqꝫ contemplatiōis obtutibꝰ trāſcendētꝭ ⁊ paulopoſt fuit inquit homo miſſus a deo ⁊cͣEcce nūc aquilam de ſublimiſſimo vertice montis theologię leui volatu deſcēdentem ad ꝓfundiſſimā hiſtorię vallemde cęlo in terram pennas altiſſimę contemplatiōnis demittentē. Intuere ergocęlum apertum. id eſt. reuelatum mūdoſummę deitatis myſteriū. aīaduerte diuinū angelum ſuper filiū hoīs aſcendentem nobis videlicet ipſum eſſe deū in pͥncipio verbum annūciantē moxqꝫ ſuperfilium hoīs deſcendentē ac verbum carnem factum eſſe clamantem. ¶ Petrꝰdamianus vbi ſupra. Hanc nimirum aquilam ⁊ olim Ezechiel cęterꝭ imminere quattuor aīalibꝰ vidit. ⁊ ipſe Iohānes ſuimet. vt ita loquar. ꝓph̓a factꝰvolātē in myſtica viſiōe ꝯſpexit ¶ Origenes vbi .sͣ. Suꝑuolat enī non ſolum quę intelligi ac dici poſſunt. verumetiam ea quę omnē intellectum ⁊ ſignificationē excedunt.Cur tonitrui filius appellaturBeda ſuper Marcu. Cap XVInc etiam recte filiꝰ tonitrui dictus eſt. non ſolum qꝛde nube ſonū illum terrificum:Hic eſt filius meus dilectus. audiuit. ſꝫetiam quia de cęleſtibꝰ intonans vocemillam theologicam quam nemo pͥus edere nouerat emiſit. Quā tanto virtutispondere grauidam reliquit vt ſi aliqͣꝫtoplus intonare voluiſſet. nec ipſe mūduscapere potuiſſet. ¶ Chryſo ſtomꝰ ſuper Iohanne. Is itaqꝫ de cęlo loquens ⁊ tonitruo clariorem vocem emittens omnē terrarum orbem continuit etaſſumpſit ac boatū repleuit. Non enim