CExxxxj
Iohanne euangeliſta
attraxit ac ſpūalē gr̄aꝫ acqͥſiuit. Sicutenī lyram bene cōpoſitam aureū plectrūhabentē. Ita pręꝑatā dedit aīaꝫ ſuamvt magnū quid ⁊ excelſuꝫ ſpūiſancto reſonaret per illam. ¶ Petrus damianus in ſermōe de ſctō Iohanne euangeliſta. Idem nimiruꝫ nuptialis copulę thalamū deſerens omnēillecebre carnalis ardorē in cęleſtiū voluptatē delitiarū trāſtulit artiſſimoqꝫ inſui redemptoris ac dilectoris amore ſeipſuꝫ ꝯiūxit. ꝓpter quē .ſ. fędera thori cōiugalis abdicauit. Un̄ dinitus illi conceſſum eſt vt tāta cor eiꝰ etiā circa fratreſgratia repleret̉. vt ſacroſanctuꝫ pectoriseius templū velut quidā dīni caminꝰ incendij videret̉. Quod ꝓfecto patenteragnoſcit̉ in quibuſdaꝫ ſcripturis eiuſ inquibus vtiqꝫ ꝑ oēs fere paginas qͣſi perquaſdam rimas charitatꝭ vapores effundens charitatꝭ ęſtuare videtur ardoribꝰ.De priuilegio amoris p̨̄cipuiquo Chriſtꝰ eū dilexit. Beda inomel̓. dixit Ieſus Petro.CapitulumIIIIIligebat qͥdē eū Ieſusnō exceptꝭ cęterꝭ ſingl̓arit̓ ſolūſed p̨̄ cęterꝭ familiariꝰ vnū quēſpecialis p̄rogatiua caſtitatꝭ ampliori dilectione fecerat dignū. Oēs quippe ſe diligere ꝓbauit qͥbꝰ ait: Sic̄ me pr̄ ⁊ egodilexi vos. Huc aūt prę oībꝰ dilexit quivirgo electus ab ipſo virgo in ęuū ꝑmāſit. Quem enī a carnali nuptiarū volūtate retraxit. potiore ſui amoris dulcedine donauit. ⁊ huic vt dictū eſt morituruſin cruce mr̄em ſuā cōmendauit. ¶ Idēſuꝑ Marcū. Adoleſcens qͥdem illeamictꝰ ſyndone magꝭ in ſe qͣꝫ in cęterisamorē dn̄i ꝑmāſiſſe cōprobauit. qͥ fugiētibꝰ illis vinculo charitatꝭ aſtrictꝰ donecab hoſtibꝰ cōprehēderet̉ eū ꝓſeqͥ nō omiſit. Necdū tn̄ charitatē ꝑfectā habuit qͥtimorē expellit qͥ nimirū a comitatu ſaluatoris ꝓfuge̓ potuit. Verū tn̄ ab hoſti
bus qͦrū pn̄tiā ⁊ facta/ deteſtabat̉ fugit.nō aūt a dn̄o cuiꝰ amorē etiā abſens corpore fixū in corde ſeruauit. Nec aliquishūc negat p̨̄ cęterꝭ mgr̄o dilectū intelligifuiſſe Iohānē quē ⁊ longa poſt hͦ in carne vita eius in dicat. eo tꝑe fuiſſe adoleſcentem. potuit aūt fieri. vt ad horaꝫ elapſus ſuo mox ſūpto veſtimēto redieritſeqꝫ turbis ducētibꝰ Ieſū quaſi vnū exipſis miſcuerit donec ꝑueniret ad atriuꝫpontificꝭ cui notꝰ erat ſicut ipſem et ī euāgelio ſuo inſinuat.Cur eū pluſqͣꝫ Petrū amauit.Augꝰ ſuꝑ Iohanē hic ī ſermōeomel̓. xxiiij. CapitulūUeri aūt pōt cū Iohannem plus dilexerit dn̄s cū ipſūdn̄ꝫ plus dilexerit Petrus. qͥsduoꝝ melior ſit. vtrum qͥ minꝰ a Chriſto diligit̉ ⁊ eū plus diligit. an̄ qͥ plus diligit̉ ⁊ minꝰ diligit. Ꝙͣtū autē ipſe ſapiomeliorē qui plus Chriſtū diligit. fęliciorem ꝟo quē plus diligit Chriſtꝰ: Facile reſponderē. ſi iuſticiā lib̓atoris nr̄i minus eū diligentꝭ a qͦ plus diligit̉. ⁊ pluseū a qͦ minꝰ diligit̉ quēadmodū defenderē ꝓuiderē ¶ Hugo ī opuſculisſuis. Duobꝰ ꝗͥdē modis charitas ꝑfecta dr̄. ꝯſtātia .ſ. ⁊ deuotiōe. Cōſtantiadr̄ ꝑfecta qn̄ fortꝭ ē ad oīa adu̓ſa tolerāda. Deuotione ꝟo qn̄ plene ſuccēſa eſtad ea q̨̄ recta ſūt appetēda. Cōſtātia qn̄ſic viget vt nō poſſit ſuꝑari. Deuotiōeqn̄ ſic ardet vt ampliꝰ nō debeat inflammari. Prima perfectio aliqn̄ huic vitęcōcedit̉. Secūda ꝟo ad futurā reẜuat̉.Cōſtātia ī Petro. ardor ī Ioh̓e notat̉Itaqꝫ ꝯſtāti dr̄: Cōfirma frēs tuos. detenero aūt dr̄: Sic eū volo manere donec veniā. ¶ Augꝰ in omel̓. vbi. sͣ.Iuxͣ myſticū gͦ ſenſū in Petro ſignificat̉ actual̓ vita. in Iohāne contēplatiua. In vtroqꝫ pn̄s ꝑit̓ ⁊ futura. Quaꝝvna ē in fide. altera in ſpe. Una ī laborealtera ī requie. Una cuꝫ hoſte pugnat.E 2