Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CCXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto

altera ſine hoſte regnat. Iōqꝫ dixit dn̄ſPetro: Sequere me. de Iohāne autēSic volo manere donec veniā. Ac ſidicat: Tu me ſequere imitationē ꝑferendi tꝑalia mala. ille ꝟo maneat donec ſempit̓na veniā redditurꝰ bona. Qd̓enī ſignificat̉ vtiqꝫ nūc ſꝫ venerit Chriſtus implebitur.De hoc in cęna ſuꝑ pectꝰ eiuſrecubuit. Rabanꝰ ſuper Matthęum. Capitulum VITaqꝫ Iohānes ob amoris p̨̄cipui gr̄aꝫ quā ꝟgīal̓ gl̓iameruit ſuꝑ redēptoris ſui pectꝰin cęna recubuit. Iſidorꝰ vbi ..Un̄ euāgelij fluenta de illiꝰ ſacro fonte potauit tanqͣꝫ vnꝰ de paradiſi fluminibꝰ verbi dei gr̄aꝫ in toto orbe terraruꝫdiffudit. Augꝰ ſuꝑ pͥncipiū Iohannis. Erat enī iſte Ioh̓es detibus illis de qͥbꝰ ſcriptū eſt: Suſcipiātmōtes pacē ppl̓o colles iuſticiā. Qual̓aūt mons erat ſolū oīa terrarū cacumina. ſꝫ etiā oēs aeris cāpos altitudines ſiderū choroſ angeloꝝ trāſcēderatNiſi enī oīa creata trāſcēderet ad verbum qd̓ facta ſūt oīa non ꝑueniret.Petrus damianꝰ. Hāc deniqꝫſuꝑeminētē dīnę ſcīę gr̄aꝫ tūc dīnitꝰ illuſtrata mēte cōcepit in ſacroſctō myſticę cęnę ꝯuiuio ſupͣ pectꝰ ſaluatorꝭ recubuit. qꝛ in pectore Ieſu ſūt omēstheſauri ſapīę ſcīę abſconditi. Ex illocęleſti gacōphylatio ſūmā traxit. vndenr̄ę pauꝑtatꝭ inopiaꝫ copioſa lib̓alitateditaret. Imo ſuꝑ fontē ꝑennis vitę recubuit vt ipſe tūc ſꝑ manātia fluēta doctrinę cęleſtis hauriret eadeꝫ nob̓ poſtmodū p̨̄fixo certi temꝑis articulo ꝓpinaret. Magnꝰ videlꝫ ꝑadiſi fluuiꝰ ex pͥncipali ſui fontꝭ origine ꝓfluēſ ab vberiori cęleſtiuꝫ chariſmatū inūdatiōe ꝓcedens ſqualētia deſerta mentiū hūanaꝝirrigat ad ꝓferēda bonoꝝ operū tanqͣꝫnouarū ſegetū germina vberrima fertilitate fęcūdat. non īmerito tam ꝓfunda

tam ſuꝑeminēs reuelatio deitatꝭ ꝟginidebebat̉ vt carnis ſibi met amputauitillecebras fęlici cōmertio carnali dulcedine cęleſtiū epl̓arū diuitijs frueretur.Ad tm̄ enī ꝓuectꝰ ē pͥuilegiū gr̄ę vt oēꝫtrāſgrediēs creaturā illuc acie mētꝭ attingeret ꝓph̓a. pr̄iarcha. dēiqꝫqͥſqͣꝫ ab ipſo mūdi pͥmordio cogͦſcitur incarne poſitus aſpiraſſe.Cur ei Chriſtꝰ de cruce matrēſua cōmedauit. Cap VIIEc mirū ſi redēptor noſter btō Iohāni vicē ſuam addeclarandū dīnitatꝭ ſuę myſtęriū delegauit quē ad cuſtodiēdā venerabilē mr̄eꝫ ꝑpetuā videlꝫ ꝟginē qͣſi alte filiū ſuo loco ſuppoſuit. Qui videlꝫIoh̓s qꝛ de deo mirabilit̓ atqꝫ incōꝑabilit̓ cęterꝭ mortalibꝰ loquit̉. iure factū ēvt ſolū a gręcꝭ ſꝫ etiā a latinis vndiqꝫtheologꝰ appelletur. Itaqꝫ theothocosMaria qꝛ deū veracit̓ genuit. theologꝰIohānes. qꝛ dei ꝟbū an̄ ſęcula apd̓ patrem eſſe deū eſſe ſoluꝫ inenarrabiliter vidit ſꝫ ꝓfundiſſima ſubtilitate deſcripſit. UUn̄ non īmerito pōt dicere cuꝫꝓph̓a: Eructauit cor meū verbū bonuꝫ.Recte igit̉ ꝟgo ꝟgini ad obſequiū traditur dn̄o ſeruus vice filij ſubrogat̉vt ꝟginal̓ pudicitię ſplendor ex vtraqꝫꝑſona ſibi inuicē cōgruat floridus intimi candorꝭ aſpectꝰ qd̓ in ſe viue̓ conſiderat ꝟnare ī altero deprehendat. Beda vbi.. Quē dn̄s a carnalinuptiarū voluptare retraxerat. ac potiore ſui dulcedine amoris donauerat huiciam in cruce moriturꝰ eandē virginē vteius caſta vita caſtis eiꝰ tueret̉ obſequijſcōmēdauit. ſicqꝫ ī loco chriſti chriſto iubēte ſucceſſit ſuſcipiēſ mr̄eꝫ mgr̄i diſcipulꝰ. alt̓ qͦdāmō Chriſto derelictꝰ ēfiliꝰ. Hieronymꝰ in ſermōeaſſumptiōe. Itaqꝫ licet totꝰ apl̓o chorus deſeruerit ſꝫ ei dilectiōis officio famulatꝰ ſit int̓ qͦs .ſ. apl̓os poſt filijreſurrectionē intrans exiens de ipſius