De ſancto
altera ſine hoſte regnat. Iōqꝫ dixit dn̄ſPetro: Sequere me. de Iohāne autēSic eū volo manere donec veniā. Ac ſidicat: Tu me ſequere ꝑ imitationē ꝑferendi tꝑalia mala. ille ꝟo maneat donec ſempit̓na veniā redditurꝰ bona. Qd̓enī ꝑ eū ſignificat̉ nō vtiqꝫ nūc ſꝫ cū venerit Chriſtus implebitur.De hoc ꝙ in cęna ſuꝑ pectꝰ eiuſrecubuit. Rabanꝰ ſuper Matthęum. Capitulum VITaqꝫ Iohānes ob amoris p̨̄cipui gr̄aꝫ quā ꝟgīal̓ gl̓iameruit ſuꝑ redēptoris ſui pectꝰin cęna recubuit. ¶ Iſidorꝰ vbi .sͣ.Un̄ ⁊ euāgelij fluenta de illiꝰ ſacro fonte potauit ⁊ tanqͣꝫ vnꝰ de paradiſi fluminibꝰ verbi dei gr̄aꝫ in toto orbe terraruꝫdiffudit. ¶ Augꝰ ſuꝑ pͥncipiū Iohannis. Erat enī ⁊ iſte Ioh̓es de mōtibus illis de qͥbꝰ ſcriptū eſt: Suſcipiātmōtes pacē ppl̓o ⁊ colles iuſticiā. Qual̓aūt mons erat qͥ nō ſolū oīa terrarū cacumina. ſꝫ etiā oēs aeris cāpos ⁊ altitudines ſiderū ⁊ choroſ angeloꝝ trāſcēderatNiſi enī hͨ oīa creata trāſcēderet ad verbum ꝑ qd̓ facta ſūt oīa non ꝑueniret.Petrus damianꝰ. Hāc deniqꝫſuꝑeminētē dīnę ſcīę gr̄aꝫ tūc dīnitꝰ illuſtrata mēte cōcepit cū in ſacroſctō myſticę cęnę ꝯuiuio ſupͣ pectꝰ ſaluatorꝭ recubuit. Nā qꝛ in pectore Ieſu ſūt omēstheſauri ſapīę ⁊ ſcīę abſconditi. Ex illocęleſti gacōphylatio ſūmā traxit. vndenr̄ę pauꝑtatꝭ inopiaꝫ copioſa lib̓alitateditaret. Imo ſuꝑ fontē ꝑennis vitę recubuit vt ⁊ ipſe tūc ſꝑ manātia fluēta doctrinę cęleſtis hauriret ⁊ eadeꝫ nob̓ poſtmodū p̨̄fixo certi temꝑis articulo ꝓpinaret. Magnꝰ videlꝫ ꝑadiſi fluuiꝰ qͥ ex pͥncipali ſui fontꝭ origine ꝓfluēſ ⁊ ab vberiori cęleſtiuꝫ chariſmatū inūdatiōe ꝓcedens ſqualētia deſerta mentiū hūanaꝝirrigat ⁊ ad ꝓferēda bonoꝝ operū tanqͣꝫnouarū ſegetū germina vberrima fertilitate fęcūdat. ⁊ non īmerito tam ꝓfunda
tam ſuꝑeminēs reuelatio deitatꝭ ꝟginidebebat̉ vt qͥ carnis ſibi met amputauitillecebras fęlici cōmertio ꝓ carnali dulcedine cęleſtiū epl̓arū diuitijs frueretur.Ad tm̄ enī ꝓuectꝰ ē pͥuilegiū gr̄ę vt oēꝫtrāſgrediēs creaturā illuc acie mētꝭ attingeret qͦ nō ꝓph̓a. nō pr̄iarcha. nō dēiqꝫqͥſqͣꝫ ab ipſo mūdi pͥmordio cogͦſcitur incarne poſitus aſpiraſſe.Cur ei Chriſtꝰ de cruce matrēſua cōmedauit. Cap VIIEc mirū ſi redēptor noſter btō Iohāni vicē ſuam addeclarandū dīnitatꝭ ſuę myſtęriū delegauit quē ad cuſtodiēdā venerabilē mr̄eꝫ ꝑpetuā videlꝫ ꝟginē qͣſi alterū filiū ſuo loco ſuppoſuit. Qui videlꝫIoh̓s qꝛ de deo mirabilit̓ atqꝫ incōꝑabilit̓ cęterꝭ mortalibꝰ loquit̉. iure factū ēvt nō ſolū a gręcꝭ ſꝫ etiā a latinis vndiqꝫtheologꝰ appelletur. Itaqꝫ theothocosMaria qꝛ deū veracit̓ genuit. theologꝰIohānes. qꝛ dei ꝟbū an̄ ſęcula apd̓ patrem eſſe ⁊ deū eſſe nō ſoluꝫ inenarrabiliter vidit ſꝫ ⁊ ꝓfundiſſima ſubtilitate deſcripſit. UUn̄ non īmerito pōt dicere cuꝫꝓph̓a: Eructauit cor meū verbū bonuꝫ.Recte igit̉ ꝟgo ꝟgini ad obſequiū traditur ⁊ ꝓ dn̄o ſeruus vice filij ſubrogat̉vt ꝟginal̓ pudicitię ſplendor ex vtraqꝫꝑſona ſibi inuicē cōgruat ⁊ floridus intimi candorꝭ aſpectꝰ qd̓ in ſe viue̓ conſiderat hͦ ꝟnare ⁊ ī altero deprehendat.¶ Beda vbi. sͣ. Quē gͦ dn̄s a carnalinuptiarū voluptare retraxerat. ac potiore ſui dulcedine amoris donauerat huiciam in cruce moriturꝰ eandē virginē vteius caſta vita caſtis eiꝰ tueret̉ obſequijſcōmēdauit. ſicqꝫ ī loco chriſti chriſto iubēte ſucceſſit dū ſuſcipiēſ mr̄eꝫ mgr̄i diſcipulꝰ. alt̓ qͦdāmō ꝓ Chriſto derelictꝰ ēfiliꝰ. ¶ Hieronymꝰ in ſermōe d̓aſſumptiōe. Itaqꝫ licet totꝰ eā apl̓orū chorus nō deſeruerit ſꝫ ei dilectiōis officio famulatꝰ ſit int̓ qͦs .ſ. apl̓os poſt filijreſurrectionē intrans ⁊ exiens de ipſius