Cxxxiiꝰ

Quartus

Cum enim electorum numerus complebitur. tūc fiet quod dicitur: Occurremꝰomnes in virum perfectum. id eſt. ita ꝙomneſ nos. caput ſcilicet ⁊ membra ſimvnꝰ vir perfectus cui nihil deſit. nihilqꝫpoſtea ſit addendum. Ideo autem perfectus. quia tunc in menſurā ętatis plenitudinis chriſti proficiemus .i. quia tūcerit mēſura ⁊ meta ętatis eius. Meta qͥdem ut poſtea nihil addat̉ numero velviribus. Oēſura veroº. quia tunc plenꝰerit chriſtus. Omnes enim pariter habebit qui modo per ſingulos creſcit. oēſqꝫimmortales erunt in eo ⁊ beati cum eo ⁊tunc neceſſaria non erit pręlatio.¶ De apertione librorum Effrēiij. li. de reſurrectione.Cap. CIX.Unc illa peccatoribushorrenda delictorum ſuoꝝ facies obuiabit quę in tormentoamarior ac durior exiſtit. ſed ⁊ conſcientię ſuę cruciati verberibus infęlicia illaverba proloquētur ⁊ dicent: Vę nobismiſeris. vę quibus contigit diem iſtumvidere. Nimirum ſicut ipſius veritatisvoce dicitur: Uirtutes etiaꝫ quę ſunt incęlis mouebuntur. ¶ Będa ſuperMarcum. Quid ergo nimirū tremere homines. cuꝫ aſpectu iudicij tremantangelicę poteſtates? Quid patietur virgula deſerti. vbi concutietur cedrus libani vel paradiſi? ¶ Gregꝰ in morali. li. xvij. Cum vix inqͣꝫ paruā ſtillāſermonis eius audierimus. tonitruū magnitudinis eiꝰ qͥs poterit intueri? Quidenim facturus eſt cū iudicaturus aduenerit. qui vna voce hoſtes ſuos perculit.etiā cū iudicādus venit? Illis nāqꝫ quęrentibus Ieſum nazarenū. dixit: ego ſū.Uocē ſolūmodo mitiſſimę reſpōſionisedidit. ⁊ armatos ꝑſecutores ſuos protinus in terram ſtrauit. Quis ergo eiꝰ irātolerare poterit. cuius manſuetudo tolerari non poterat: ¶ Origenes ſuꝑ

Hieremiaꝫ omel̓. xij. Si peccatūmeū eſſet attramento cōſcriptū. forſitanillud delerem: Nunc autem ſtilo ferreoſuper cordis mei pectus eſt ſcriptū. ut an̄tribunal iudicꝭ veniat. vbi vniuerſa multitudo ſpectantium leget in pectore meoſignatas imagines peccatoꝝ. ¶ Glo.ſuper epl̓am ad Roma. Hinc etapl̓us de quibuſdam ait: Teſtimoniumreddente illis cōſcientia ſua. ⁊ inter ſe inuicem cogitationum accuſantiū aut etiādefendentium. in die cum iudicabit deꝰocculta hominū. In illa quippe die cōgitationes accuſabūt animas vel dident. non vtiqꝫ quę tunc erunt. ſed iſte q̨̄modo ſunt in nobis. quarum voce quędam ⁊ ſignacula velut in cęra relinquūt̉in cordibus noſtris. quę nunc in occultopectoris poſita dicuntur. in illa die reuelari per Ieſum chriſtum. quia pater neminē iudicat. ſed filio dedit omne iudicium. ¶ Auguſtinus de ciuitatedei li. xx. Hinc ⁊ Iohānes in Apocꝭ.cum dixiſſet ſe vidiſſe ſedentē ſuper thronum a cuius facie cęlum ⁊ terra fugit.poſtea ſubiungit: Et vidi mortuos puſillos ⁊ magnos. ⁊ libri aperti ſunt. ⁊ alius liber apertus eſt qui eſt vitę vniuſcuiuſqꝫ. ⁊ iudicati ſunt mortui ex ſcripturislibrorum ẜm facta ſua. Non quidē vnꝰerit liber omnium. ſed ſinguli ſinguloꝝ.Illa vero ſcriptura vnum intelligi volens. ⁊ alius inquit liber apertꝰ eſt. Quędam gͦ vis intelligenda eſt diuina quafiet vt opera ſua cuiqꝫ vel bona vel mala cuncta in memoriam reuocētur. ⁊ mētis intuitu mirabili celeritate cernantur.ut accuſet vel excuſet cōſcientia conſcientiam. atqꝫ ita ſimul ⁊ oēs ⁊ ſinguli iudicentur. Quę nimirum vis diuina librinomen accepit. quia in ea quodammodo legitur quicquid ea faciēte recolitur.Et qui inquit inuenti in libro vitę nonſunt. in ſtagnuꝫ ignis miſſi ſunt. Nō antē deū liber iſte cōmemorat ne obliuionefallat̉. ſed p̨̄deſtinationē ſignificat eoꝝquibus ęterna vita dabitur.x 4