Liber

Ita dn̄s vnigenitū filiū ſuū ꝓ nob̓ omnibus tradidit. Et ſicut Iſaac ſibi lignaportauit in qͥbus erat imponendus. ita etChriſtꝰ lignuꝫ ſuę crucis in humeris geſtauit. in qua erat crucifigēdus. Duo autem ſerui dimiſſi nec ad ſacrificij locū ꝑducti. iudęos ī duas ꝑtes ſalomone peccante diuidēdos ſignificabāt. qͥ cū ſeruiliter viuerēt ⁊ carnaliter ſaperent. paſſionem Chriſti nō intelligebant. Aſinꝰ aūtille iudęoꝝ inſenſatā ſtulticiam deſignabat. quę oīa ſacramēta portabat. ⁊ qd̓ ferebat neſciebat. Cęcitas inqͥt apl̓us ex ꝑte contigit ī iſrael. Quid eſt aūt expectate hic cū aſino. niſi donec ītrauerit gētiūplenitudo? Et quid eſt poſtqͣꝫ adorauerimus. niſi ſacrificium dn̄icę crucis impletum ꝑ gētes fuerit p̨̄dicatū? Quid autēeſt. tunc ad vos reuertemur? Hoc eſt vtplenitudo gentium intret. ⁊ ſic omnis iſrael ſaluus fiet.¶ Qualiter ab antichriſto decipient̉. Glo. ſuꝑ Ioh. v. cap.Cap.Go inquit dn̄s veni innoīe patris mei .i. vt pater glorificet̉ ꝑ me. ⁊ nō accepiſtis mevos iudęi. hoc eſt. nō credidiſtis me. Sialius venerit in noīe meo. videlicet antichriſtus qͥ nō dei. ſed ꝓpriā gl̓iam q̨̄retac deū ſe eſſe dicet. illū accipietis .i. ei adherebitiſ. Hoc eſt qd̓ apl̓us ait: vt credatmendacio qͥ non credit veritati. Naſcet̉aūt antichriſtꝰ in babylone de tribu daniuxta qd̓ ait Iacob: Fiat dan coluber īvia. ceraſtes in ſemita mordens vngulaſeqͥ vt cadat aſcēſor eiꝰ retro. Cūqꝫ venerit hieroſolymā circūcidet ſe dicēs iudęis: Ego ſuꝫ Chriſtꝰ vobis ꝓmiſſus. tuncomnes iudęi reędificabunt templū a romanis deſtructū. ibiqꝫ ſedebit dicens ſeeſſe deū. Sicut enī in Chriſto oīs plenitudo diuinitatis habitauit. ita in antichriſto plenitudo malicię. ⁊ oīs iniqͥtashabitabit. quia in ipſo erit caput omni-

um maloꝝ diabolus videlicet qui eſt rexomniū ſuꝑborum. Cōpleta quidē acceſſione ad romanū imperiū. ⁊ ad obedientiam eccleſię romanę aderit diſceſſio abīperio vtroqꝫ. Similit̓ adimpleto miſericordię tꝑe quo plenitudo gentiū ad fidem ingredit̉. diſceſſio a fide reuelabit̉.qn̄ ſcꝫ refrigeſcet multorum charitas. ⁊abūdabit iniqͥtas. Et tūc ille vnicus videlicet antichriſtꝰ vt dicit apl̓us. parataſibi ſede reuelabit̉ .i. manifeſtabit̉. Cuiꝰaduētus ẜm oꝑationē ſathanę erit. quitotū faciet inſtigante ⁊ cooꝑante diabolo qui illū poſſidebit. Nō tamē ſine ſenſu ſicut frenetici. agūt qͥ culpā nō habētde malis quę faciunt. Nam ſi tanqͣꝫ freneticus a diabolo vexaretur. nō ei qͥdqͥdageret imputaret̉. Veniet aūt in oī ꝟtute videlicet poteſtatis humanę ac diuitiarum abundantia. ⁊ oſtendet ſigna ⁊ ꝓdigia. ſed mendacia. quia ꝑ arteꝫ nō veram. ſed magicā faciet illa. Ideo quoqꝫdicunt̉ mendacia. quia cōfirmabūt mēdacium. id eſt. illū eſſe deū. Tūc ergo ſathanas ſoluet̉. ac ꝑ illuꝫ antichriſtus inomni virtute ſua mirabiliter quidem ſꝫmēdaciter oꝑabit̉. Ambigui tn̄ ſolet eſſevtrum ideo ſigna illa dicantur mēdaciaquia non vera vt videbuntur erūt. imofantaſtica. id ē. quia mortales ſenſus decipiet per fantaſmata. vt qd̓ vere non faciet videatur facere. vel ideo quia ⁊ ſi vera ſint. per hoc homines ad mendaciū diuina permiſſione trahentur. Erit enī aduentus eius vt ait apoſtolus. in omni ſeductione iniquitatis eis qui pereunt. qꝛminis et blandicijs ⁊ omnibus alijs modis ſeducet eos qui perditioni dediti ſūtNam quia veritatem charitatis non acceperunt. id eſt. Chriſtum. qui charitatēomnibus oſtendit ac veritateꝫ promiſſionum impleuit. Ideo mittet illis deusoperationem erroris. id eſt. ad eos venire permittet illum qui eſt ipſa malicia. qꝛpater eſt omnis malicię ⁊ iniquitatis. vtcredant mendacium. id eſt. antichriſtumeſſe deum