Cxxix
¶ Quartus
oliua. nō tamē amputata. Nec iudęi cāgenti obiecti ſūt. ſꝫ qꝛ nō crediderūt apoſtolis occaſionē p̨̄dicādi dederūt. Itaqꝫſaluti gentiū cōgaudeat̉. nō infirmitatiiudęoꝝ inſultet̉. Facile quippe decipi valet q̇ malis alienis gaudet ¶ Leo papa inſer. de paſſione domini.Repugāt quidem iniqͥtas iuſticię. cęcitas luci. mēdaciū ꝟitati. ſꝫ de ſeuicia obluctātiū de ſcelere crudeliū obtinuit Ieſꝰęternę diſpoſitionis effectū. Et ſic humano generi ſua morte cōſuluit vt ſacramētum nō negaret ſalutis. etiā ꝑſecutoribꝰipſis. Qui enī venerat vniu̓ſis credētibꝰoīa peccata indulgētia generali cōdonare. nec iudaicum voluit crimē excludere.Quorū itaqꝫ ꝑfidiā deteſtamur. eorūdēfidem ſi cōuertant̉ amplectim̄. ⁊ imitantes miſericordiā dn̄i qͥ ꝓ eis a quibꝰ crucifixꝰ eſt orabat. Nos qͣꝫ cū beato Paulo noſtras iungimꝰ p̨̄ces. ⁊ vt ille populꝰmiſericordiā cōſequat̉ optamꝰ. ob cuiusoffenſionē gr̄am reconciliationis accepimus. qꝛ ſicut ꝑ magiſtꝝ gentiū dicit̉. Cōcluſit deꝰ oīa in incredulitate vt omniuꝫmiſereat̉. ¶ Idem de Epiphaniaſer. v. Qd̓ igit̉ ad veram ꝑtinet charitatem quā ex eruditione dominica debemus etiam inimicis noſtris. ⁊ optādumnobis eſt ⁊ ſtudendū. vt hic ppl̓us. qꝛ abilla ſpūali patrū nobilitate defecit. inſerat̉ arboris ſuę ramis. Multū enī iſta beniuolētia quā ideo delictū eoꝝ fecit nob̓locū miſericordię. vt eos fides nr̄a reuocaret ad ęmulationē ſalutis recipiendę.priorū nāqꝫ vitā nō ſolū ſibi decet vtilēeē. ſꝫ etiā alijs. vt qd̓ apud eos agi nō poteſt verbis obtineat̉ exemplisꝘ fruſtra meſſiam preſtolant̉Idem de natiuitate domini.ſermo. ix. Cap. XCIXUm interrogāte dominō Ieſu iudęos cuiꝰ filiū dicerēt Chriſtū: Reſpōdiſſent Da-
uid: Confeſtim dn̄s cęcitatē illoꝝ arguens ait: Quō ergo Dauid vocat eū dominum dicēs: Dixit dn̄s dn̄o meo ſedea dexteris meis. Incluſiſtis vobis iudęiintelligētię viā eius dū ſolā naturā carnis aſpicitis tota vox veritatis luce pͥmapriuaſtiſ. expectantes ẜm vr̄ę ꝑſuaſionisfabuloſa figmēta Dauid filiuꝫ de ſolaſtirpe corporea. dū ſpem veſtram in hoīetm̄ cōſtituitis. deū dei filiū repuliſtis. vtqd̓ nobis cōfiteri glorioſum eſt vobis ꝓdeſſe non poſſit. Nam ⁊ nos interrogaticuiꝰ filius ſit Chriſtꝰ: voce apl̓i confitemꝙ factus eſt ex ſemine Dauid ẜm carueꝫ⁊ de ipſo initio euangelicę p̨̄dicationisinſtruimur legentes: Liber generationisIeſu chriſti filij Dauid. Sed ideo a veſtra impietate diſcernimur. quia queꝫ exprogenie Dauid hominē nouimꝰ eſſe natum. eundē ẜm ꝙ verbum caro factū eſtdeum deo patri credimus coęternū. Un̄ſi teneres o iſrael tui nominis dignitateꝫ⁊ ꝓpheticas denunciationes. nō obcęcato corde ꝑcurreres Eſaias tibi euangelicam panderet veritatē. ⁊ non ſurdus audires diuina inſpiratione dicentē: Eccevirgo concipiet ⁊ pariet filium. ⁊ vocabit̉nomen eius Emanuel. quod interpretatum eſt nobiſcum deus. quem ſi in tantaproprietate non videbas ſacri nominis. ⁊ in dauidica ſaltem voce didiciſſesne contra teſtificationē noui ⁊ veteris teſtamenti Ieſum chriſtum Dauid filiuꝫdenegares. quē Dauid dominū non fateris. ¶ Auguſtinus in expoſitione ſymboli. Expectatꝭ quidē ⁊ vosiudęi vt veniat qui venturꝰ videlicet ẜmprophetias antiqui temporis et profectoveniet. ſed not. ſicut vultis veniet excelſus. qui humilis a vobis eſt interfectus.et videbitis iudicantem quem contēpſiſtis miracula facientem. ¶ Iſidorusſuper geneſim. Ecce pueri Abraę cūaſina expectantes. nec ad locū īmolationis Yſaac ꝑueniēteſ. Sic̄. n. Abraā vnicū ⁊ dilectū ſuū deo victimā obtulit filiū