Liber
ſicut enī ait apl̓us: Nō accepiſtis ſpūmſeruitutis iteꝝ in timore. ſꝫ accepiſtꝭ ſpūmadoptionis filioꝝ in qͦ clamamꝰ abba pr̄Itaqꝫ dignū eſt atqꝫ cōueniēs vt teſtantis patris voluntas ab adoptiuis filijsīpleat̉. Et apl̓o dicēte: Si cōpatimur etcōglorificabim̄. humilitatis Chriſti ſintcōparticipes qͥ facturi ſūt gl̓ię cohęredeſCrux etenī Chriſti q̨̄ ſaluādis eſt impenſa mortalibꝰ ⁊ ſacramentū eſt ⁊ exemplū.Sacramentū quo ꝟtus implet̉ diuina.Exemplū quo deuotio incitat̉ humanaquia iugo captiuitatis emptis ⁊ iam hͦp̨̄ſtat redemptio vt eā ſeqͥ poſſit imitatioNam ſi mūdana ſapiētia in ſuis erroribus ita gl̓atur. vt quē ſibi ducem quiſqꝫdelegerit. eiꝰ opiniones ⁊ mores oīaqꝫ inſtituta ſectet̉. quę nobis erit cōmunio nominis Chriſti niſi vt ei inſeꝑabiliter vniamur qͥ eſt via ꝟitas ⁊ vita? Sicut ipſeteſtatur: Uia ſcꝫ conuerſationis ſanctę.veritas diuinę ſcripturę. vita beatitudinis ſempiternę. Collapſa enī in parentibus pͥus hūani generis plenitudine. itamiſericors deꝰ creat̉ę ſuę ad imaginē ſuāfactę ꝑ vnigenitū filiū Ieſum chriſtumvoluit ſb̓uenire. vt nec extra naturā eſſetnaturę reꝑatio ⁊ vltra ꝓprię originis dignitatis ꝓficeret ſecūda cōditio. Fęlix ſiab eo nō deijceret̉ qḋ deus fecit. fęliciorſi in eo maneat qd̓ refecit. Multuꝫ fuit aChriſto accepiſſe formā. ſꝫ plus ē in chriſto habere ſubſtantiā. Suſcepit enī nosin ſuā poteſtatē illa natura q̨̄ ſe in qͣs voluerit mēſuras benignitatis inflectit. necvſqͣꝫ cōuerſationē mutabilitatis incurrit¶ Idem de paſſione dn̄i. Ad ꝓmerendā ergo ſāctiſpūs eruditionē illuminatarū mentiū ſe vigor erigat. ⁊ nō ſit cōtemptꝰ ordinē facti noſſe. niſi etiā ipſamrationē impenſę ſibi pietatis inſpiciat vtauctorē ſuū humana natura ſciēdo qͣꝫtūab eo ſit dilecta plus diligat. Miſerēdienī noſtri cauſam deꝰ ſua pietate nō habuerit. ⁊ mirabilior eſt ſecūda hominumgenerata qͣꝫ pͥma cōditio. qꝛ plus eſt ī nouiſſimis ſęculiſ reperiſſe dn̄m qḋ perierat
qͣꝫ a pͥncipio feciſſe qd̓ nō erat ¶ Glo.ſuꝑ epl̓am ad Romanos. Suſcepit autē infirmos noſter medicꝰ iudęos ac gentiles vt ait apl̓s. Iudęuꝫ quidem ita ſuſcepit vt eſſet miniſter .i. apl̓us⁊ p̨̄dicator eoꝝ ad cōfirmādas .i. veraceſoſtendēdas ꝓmiſſiones patꝝ. Et ſic̄ iudęos ꝓpter veritatē. ſic ⁊ gētes aſſumpſitper miſericordię ꝟitatem. Ideo genteshonorare deū ſuꝑ miſericordia conuenitqua videlicet eas nō eis ꝓmiſſus. nec adeos miſſus ſuſcepit. ac velut oues alienaſſcꝫ ad ouile ſuū adduxit¶ Ꝙ iudęi nō ſunt ab illis deſpiciēdi ſed adiuuādi. Glo. ibidē.Cap. XCVII I.Uod aūt ⁊ iudęi poſſintaſſumi ad repͥmendā ſuꝑbiamquorundā gentiliū fortaſſe dicētium totū illud genᵉ poſt paſſionē domini eſſe damnatū. videlicet ꝓpter incredulitatē. ꝓbat idē apl̓us ꝑ naturę ſil̓itudinem dicēs. ꝙ ſi delibatio ſancta ē. id eſt.ſi pauci de illis velut ad experimētū totimaſſę ad fidē aſſūpti. vt apl̓i ⁊ alij diſcipuli ſunt ſancti. tūc ⁊ maſſa .i. ipſū genuspōt ſanctificari. Cū enī vniꝰ ſb̓ſtātię delibatio ſit cū maſſa. nō pōt eſſe delibatioſancta ⁊ maſſa immūda. qꝛ delibatio eſtde maſſa. Et ſi radix ē ſancta .i. ſi patriarchę a qͥbꝰ humorē fidei ꝯtrahūt ſanctifuerūt .i. illi qͥ de ipſoꝝ genere exercuer̄t īeoꝝ fide fundati ſācti erūt. Radix enī bona bonū ſuccū in ramos diffūdit. vbi fructus boni ſaporis fit. Et ſi gͦ aliqͥ ex ramiſnaturalibꝰ ſūt fracti .i. ipſi blaſphemi etimpij de ppl̓o iudęoꝝ a ꝓmiſſiōe ſūt exciſi. Tu aūt o gētilis cū eſſes oleaſter .i. ſterilis ⁊ amarꝰ. naturalit̓ inſertꝰ ī illis es. i.aliena oꝑatiōe cōiunctꝰ in loco fractorū⁊ factꝰ es ſociꝰ .i. ꝑticeps radicis .ſ. patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ ⁊ pinguedinis apl̓oꝝ.qͥ prę oībꝰ habēt ſpūꝫ radicꝭ inqͣꝫ oliuę .i.ppl̓i iudaci fructiferi .i. an̄ aduentū Chriſti: noli gl̓ari adu̓ſus ramos videlicet ꝑincredulitatē fractos. Et ſi enī putata ē