Cxxiiij

Quartus

¶ Gloſa ſuꝑ Mat. iij. PrimusAdā per ſerpentē a diabolo deceptꝰ cęlūamiſit. Secūdus aūt ſpūſancto ꝑ colūbam glorificatꝰ apparuit. flammā vibrātem q̨̄ viā ꝓhibuit aqua baptiſmi extinxit. In colūba ſuꝑ dn̄m ſpūs apparuit.qꝛ nos ꝑ māſuetudinē colligere venit. ſupra diſcipulos ī igne qͦs ad cōſūmēdampeccatorū rubiginē contra ſeipſos venitaccēdere. Bene ſpūs in colūba quę ſimplex ⁊ māſueta eſt: vt ⁊ ſuę naturę ſimplicitatē ⁊ eū in quē deſcendebat mentē miſericordię p̨̄conē ⁊ datorē indicaret. Similit̓ oēs baptiſmate renouati ſeptē ꝟtubus in colūba ſignatis debēt repleri. Columba ſiquidē a malicia felliſ aliena eſt:in quo ꝓhibemur ab ira. Nulluꝫ ore velvnguibꝰ lędit. in quo notat̉ innocentia.Nec minimas auiculas nec vermiculosinuadit. qͥbus alię aues ſe ⁊ pullos nutriunt. in quo prohibet̉ rapina. Puro veſcitur grano. in quo notat̉ abſtinentia.Alienos tanqͣꝫ pullos ſuos fouet: Eccecharitas. Gemitū pro cantu habet. eccecōpunctio. Suꝑ aquas ſedet vt accipitrem p̨̄uiſa vmbra in aqua deuitet. ecceſollicitudo. ¶ Augꝰ. in li. lxxx. quęſtionū. xliij. Cur aūt apparuit in hoīedei filius. ⁊ in colūba ſpūſſanctꝰ? Quiaille venit vt exemplū viuēdi hominibusdemonſtraret. Ille ꝟo apparuit vt ipſūdonū quo bene viuēdo ꝑuenit̉ ſignificaret. Utrūqꝫ aūt viſibiliter factū eſt. ꝓpt̓carnales ſacramentoꝝ gradibꝰ trāſferendos ab his quę carnis oculis cernūt̉ adea q̨̄ mente intelligunt̉. Nā ⁊ ꝟba ſonāt⁊ trāſeunt. nec tn̄ ea q̨̄ ꝟbis ſignficant̉ cūaliquid diuinū et ęternū loquēdo exponitur ſimiliter tranſeūt.Cur in colūba ſuꝑ Chriſtū ⁊ inigne ſuꝑ diſcipulos. GregoriꝰCap. LVI Ivbi sͣ.D extremū vero querēduꝫ eſt: Cur in ipſo redemptore noſtro ſpūſſanctus apparuit

per columbā. In diſcipulis ꝟo ꝑ igneꝫ:Certe vnigenitꝰ filiꝰ dei iudex eſt generꝭhumani. Sꝫ qͥs eiꝰ iuſticiā ferret ſi pͥuſqͣꝫnos ꝑ manſuetudineꝫ colligeret. culpasnr̄as ꝑ gelū rectitudinis examinare voluiſſet? Homo gͦ pro hominibꝰ factꝰ mitem ſe hominibꝰ p̨̄buit. Noluit peccatores ferire. ſꝫ colligere. prius voluit māſuete corrigere vt haberet quos poſtmoduꝫin iudicio ſaluaret. In colūba gͦ ſuꝑ euꝫapparere debuit ſpūs qͥ non veniebat vtpeccata iam ꝑ g̨elū ꝑcuteret. ſꝫ adhuc permanſuetudinē toleraret. At cōtra ſuperdiſcipulos in igne debuit ſpūſſanctꝰ demonſtrari. vt hi qͥ erāt ſimpliciter hoīes.atqꝫ ideo peccatores eos cōtra ſemetipſos ſpūalis feruor accenderet. et peccataquę deꝰ per manſuetudineꝫ parceret. ipſiin ſe ꝑ pęnitentiā punirent. Nec ipſi qͥppe eſſe poterāt ſine peccato. qͥ adhęrebātcęleſti magiſterio. Iohāne atteſtāte quiait: Si dixerimus qꝛ peccatū nō habemꝰnoſipſos ſeducimꝰ. ⁊ veritas in nob̓ nōeſt. In igne gͦ in hominibꝰ venit. in colūba in dn̄o apparuit. qꝛ peccata nr̄a q̨̄ piedn̄s ꝑ manſuetudinē tolerat nos ꝑ c̨elūrectitudinis debemꝰ caute cōſpicere ⁊ ardore ſemꝑ pęnitētię cōcremare. Igit̉ percolumbā eſt ſpūs in redemptore mōſtratus. ꝑ ignē in hominibꝰ. qꝛ qͣnta nob̓ noſtri iudicis facta eſt ſeueritas temperata.tāto erga ſe debet fieri noſtra infirmitasaccenſa.¶ Qualiter diſcipulos replensaccendit.Cap. LVIII.Taqꝫ ſpūſſanctus repētino ſonitū ſuper diſcipulos venit mēteſqꝫ carnaliū in ſui amore permutauit. Et foris apparētibus linguis igneis. intus corda flāmantia factaſunt. qꝛ dū in ignis viſione deū ſuſceper̄tper amorē ſuauiter arſerunt. Ipſe nāqꝫſpūſſanctꝰ amor eſt. Un̄ et Ioh̓es dicit:Deus charitas eſt. Qui ergo mente integra deū deſiderat. profecto iam habet