Liber

quē amat. Neqꝫ enī quiſqͣꝫ deū diligerepoſſet ſi eū quē diligit nō haberet. Sꝫ ecce ſi vnuſquiſqꝫ veſtruꝫ requirat̉ an̄ diligat deū tota fiducia ⁊ ſecura mentē: Reſpōdet: Diligo. Probatio ꝟo dilectionis eſt exhibitio oꝑis. Hinc in epl̓a ſuaIohānes dicit̉: Qui dicit quia diligodeum ⁊ mādata eiꝰ nō cuſtodit mēdaxeſt. Vere tūc deū diligimꝰ. ſi mādata eiꝰſeruamꝰ. Vere diligimꝰ ſi a noſtris nosvoluptatibus coartamꝰ. Nā qͥ adhuc ꝑillicita deſideria defluit. ꝓfecto deum nōamat. qꝛ ei ī ſua volūtate ꝯtradicit. Quivere deū diligit. qͥ eius mādata cuſtodit.in eius corde dn̄s ⁊ venit ⁊ manſionē facit. quia ſic eum diuinitatis amor penetrat. vt ab hoc amore temptationis tēpore nō recedat. Ille ergo vere amat. cuiusvidelicet mentē delectatio praua ex ꝯſenſu nō ſuꝑat. Nā tanto quiſqꝫ a ſupernoamore diſiungit̉: qͣnto inferius delectat̉.De dilectione cōditoris lingua mens etvita requirat̉. Nunqͣꝫ eſt dei amor ocioſus. Operat̉ etenī magͣſi eſt. ſi ꝟo oꝑarirenuit amor nō eſt.¶ Qualiter eos illuminauit ⁊docuit.Cap. LIX.Epleti ſunt omnes ſpirituſancto. ⁊ ceperunt loqui varijs linguis prout ſpūſſanctusdabat eloqui illis. O qͣꝫ velox eſt ſermoſapientię. ⁊ vbi deus magiſter eſt. qͣꝫcitodiſcitur qd̓ docet̉ ¶ Leo papa ī ſermone vn̄ ſupra. Non eſt adhibitainterpretatio ad audiendū. nō conſuetudo ad vſum. non tꝑs ad ſtudiū. ſꝫ ſpirante vbi voluerit ſpū ꝟitatis ꝓprie ſingularum gentiū voces factę ſunt in eccl̓ię orecōmunes. Ab hoc igit̉ die tuba euāgelicę p̨̄dicationis intōnuit. Ab hoc die imbres chariſmatū. flumina benedictionū.omne deſertu ⁊ vniuerſam aridā rigauerunt. qm̄ ad renouandā faciē terrę ſpūsferebatur ſuꝑ aquas. ⁊ ad veteres tenebras abigēdas nouę lucis fulgura coru-

ſcabant. cuꝫ micantiū ſplendorē linguarum verbū dn̄i luciduꝫ ⁊ eloquium conciperet̉ ignitū. Cui ad curanduꝫ intellectuꝫ cōſumendūqꝫ peccatū. ⁊ efficacia illuminandi. ⁊ vis ineſſet erudiēdi. Auguſtinꝰ in ſer. vn̄ ſupra. Niſi egoabiero inquit filiꝰ: non poteſt ad vos venire paraclitus. Ac ſi diceret: Ꝙͣdiu circa carnē meā occupatus eſt veſter carnalis affectus. tā diu meā diuinitate nō ſuſcipit ſpūalis veſter obtutꝰ. Dono quippe ſpūſſanctꝰ promiſerat eos in omnē veritatē introducendos. ſicut ſcriptum eſt:Fide mundans corda eoꝝ. Beati mundo corde. qꝛ ipſi deū videbunt. Abceſſititaqꝫ corꝑalis forma dn̄i ab oculis eorūcorꝑalibus. vt ꝑ ſpūmſanctuꝫ eius diuinitas inſinuaret̉. ¶ Beda in omel̓.Cum venerit paraclitꝰ. Adueniens ergo ſpūs teſtimoniū de dn̄o ꝑhibuit. quia diſcipuloꝝ cordibus aſpirās oīaquę de illo erant ſcienda mortalibus clara illis luce reuelauit. Ꝙ videlicet ęqualis et cōſubſtātialis patri erat an ſęcula.Ꝙ cōſubſtātialis factus eſt nobis ī fineſęculoꝝ. Ꝙ de virgine natus ſine peccato vixit in mundo. Ꝙ qn̄ voluit. et quamorte voluit trāſiuit de mūdo. Ꝙ veraciter mortē reſurgendo deſtruxit. veramin qua paſſus eſt ⁊ reſurrexit carne ad cęlos aſcendendo leuauit. atqꝫ in paternęglorię dextera cōſtituit. Sꝫ oīa ꝓphetaꝝſcripta illi teſtimoniū perhibent. ꝙ confeſſio noīs eiꝰ vſqꝫ ad fines erat terrarūꝓpaganda. cęteraqꝫ fidei illius myſteriaſpūſſancti teſtimonio ſunt diſcipulis reſerata. neqꝫ illis tantūmodo. ſꝫ omnibusqui ꝑ verbū eoꝝ credūt in dn̄m. quicqͥdrecte ſapiunt eiuſdē ſpūs eſt munere conceſſum ¶ Itē ex ſermone vndes.O ſanctificū ꝑ oīa ſpūm. O ꝟtutꝭ diuīęmagiſtrum q̄ ita repleuit apoſtolicuꝫ ſuoflamine choꝝ vt omnes ſine impedimento linguis loquerent̉ omniū gentiū. Seminat igit̉ igneus et ſanctificus ſpiritusin apoſtoloꝝ corda ſermōes. ⁊ vt ſapiēsadinuētor duodecī tibias fidei ī organo