Liber
eos quos repleuerit inflāmat. Conſolator autē idē ſpūs vocat̉. quia de peccat.ꝑpetratione merentibꝰ dum ſpem venięp̨̄parat. ab afflictione triſticię mentem leuat. ¶ Beda in omel̓. Si diligitis me. Ego inquit rogabo patrē ⁊ alium paraclitū mittet vobis. Recte ſpūmveritatis paraclitū dicit. qꝛ corda fidelium ne inter huiꝰ ſęculi aduerſa deficiantcęleſtis vitę deſiderijs ſubleuat ac reficit.Un̄ in actibus apl̓oꝝ creſcēte ſancta eccleſia dicit̉: Et ędificabat̉ ambulās in timore dn̄i ⁊ cōſolatione ſpūſſancti replebatur. Sꝫ ⁊ pͥus paraclitū ipſum videlicet dominū ſecū in carne cōmorante habebāt. cuiꝰ ⁊ miraculoꝝ dulcedine ⁊ oꝑep̨̄dicationis ne infideliū ꝑſecutione ſcandalizari poſſent erigi ⁊ cōfortari ſolebāt.veꝝ quia ille poſt reſurrectionē aſcendēsin cęluꝫ eos corꝑaliter deſeruit. qͥbus tn̄diuinę p̨̄ſentiā maieſtatis nūqͣꝫ abfuit:Recte de hoc paraclito .i. ſpūſancto ſubiunxit: Ut maneat vobiſcū in ęternum.In ęternū nāqꝫ manet cū ſanctis quos ⁊in hac vita ſemꝑ viſibiliter intꝰ illuſtrat.⁊ in futuro ad cōtemplādā ꝑpetuo ſpeciem ſuę maieſtatis introducit ¶ Gregvbi s. De quo etiā recte ꝓmittit̉: Ipſedocebit vos oīa. qꝛ niſi iſdem ſpūs cordi aſſit audiētis. ocioſus eſt ẜmo doctorꝭNemo ergo docēti homini tribuat qd̓ exore docētis intelligit. qd̓ niſi intus ſit quidoceat lingua doctoris exterius inuacuūlaborat.Ꝙipſe ſit vnicus ⁊ viuens. Beda in omel̓. Cū venerit paracliCap. LII.tus.Piritꝰ aūt vbi vult ſpirat. Et ſicut ait apl̓us enumeratis donis cęleſtibus. hęc oīaoꝑatur vnꝰ atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis prout vult. ¶ Hiero. in regulisdiffinitionum cōtra hęreticos.Organi ſumamꝰ exemplū cuiꝰ ſonꝰ ſioeteſſe diuerſus in modulis fiſtulaꝝ. ⁊ cū inęre vna eſſe ſubſtantia cognoſcat̉. effectꝰ
tn̄ ſonoꝝ variꝰ eſſe ꝓbat̉. dū in capaciore maior aut grauis aut ſubtilis vel acutus īuenit̉. Aut etiā ignis duꝫ vicinioribus eſt calidior. longinqͥoribꝰ aūt tēpidior. nōne eadē ſubſtātia eſſe ꝓbat̉ vel ī calore vel in tēpore. q̨̄ lōge vel ꝓxime poſitis ignis oꝑatur? Ita ſpūſſanctꝰ ⁊ ſi ī officijs ſit diuerſus. tn̄ vnꝰ eſt in ſubſtātia.Gregꝰ. vbi sͣ. De ipſo q̇ppe ſcriptūeſt: Spus eiꝰ ornauit cęlos. Ornamētacęloꝝ ſunt ꝟtutes p̨̄dicantiū. q̄ Paulꝰenumerat dicēs: Alij dat̉ ꝑ ſpūm ſermoſapiētię. alij ſermo ſcīę ⁊cͣ. Hęc aūt inqͣtoꝑatur vnꝰ atqꝫ idē ſpūs. diuidēs ſingulis prout vult. Hinc rurſus ſcriptum eſt:Uerbo dn̄i cęli firmati ſūt. ⁊ ſpū oris eiꝰoīs ꝟtus eoꝝ. ¶ Augꝰ. de trinitateli. vij. Itaqꝫ ſpūſſanctꝰ eſt charitas patris et filij. vtrūqꝫ cōiunges noſqꝫ ſubiugens. ¶ Athanaſiꝰ d̓ trini. li. viij.Quō nempe duo ligna cōiuncta in fornacē ignis miſſa de qͥbus ꝓcedit inſeꝑabilis flāma. ſic de pr̄e ⁊ filij ꝟtute ꝓceditſpūs plenā habes diuinitatis virtutem.Pater eſt in filio. filiꝰ in pr̄e. ſpūſſanctꝰconiunctio. ¶ Augꝰ. de trini. li. xi.Manifeſtū eſt aūt ꝙ nō eſt aliqͥs duorūquo vterqꝫ cōiungat̉. qͦ genitꝰ a gignente diligat̉. diligatqꝫ genitorē ſuū. ſuntqꝫnō ꝑticipatiōe. ſꝫ eſſentia ſua. neqꝫ donoalicuiꝰ ſuꝑiorꝭ. ſꝫ ſuo ꝓprio ſeruātes vnitatem in vinculo pacꝭ. ¶ Ide in li. v.Ꝙ imitari ꝑ gr̄am ad deū ⁊ ad noſipſosiubem dei videlicet ⁊ ꝓximi dilectione. īqͥbus duobꝰ p̨̄ceptis totā lex pēdet ⁊ ꝓphetę. Ita ſunt iſta tria deꝰ vnus ſolusmagnus ſapiēs ſanctꝰ beatꝰ. nos ex ipſo⁊ ꝑ ipſum beati. qꝛ ipſiꝰ munere inter nosvnū. vel cū illo aūt vnꝰ ſpūs. qm̄ agglutinat̉ aīa noſtra poſt eū.¶ Cur apparuit in igne. GregoriIII.Cap.us vbi sͣ.Ed quęrendū nobis eſtcur ſpūſſanctꝰ pr̄i ⁊ filio coęternus in igne apparuit. cur in igne ſimul et