Cxu

Quartus

De vnitate ipſius cū patre ⁊ filio. Leo papa in ſer. vbi sͣ.Cap.Unquit vero ab omnipotentia patris ⁊ filij diſcreta ēmaieſtas ſpūſſancti? Una eſtibi benignitas miſericordię. vna eſt cēſura iuſticię. nec aliqͥd eſt in actione diuiſūvbi nihil eſt in volūtate diuerſuꝫ. Cūqꝫalia ſit ꝑſona miſſi. alia mittētis. alia ꝓmittētis: Simul nobis ⁊ vnitas manifeſtat̉ ⁊ trinitas vt eſſentia habēs ęqualitatem ⁊ nō recipiēs ſolitudinē ⁊ eiuſdē ſb̓ſtantię ⁊ nō eiuſdē intelligat̉ eſſe ꝑſonę.Qd̓ ergo ſalua cooꝑatione inſeꝑabilisdeitatiſ. quędā pater. quędā filiꝰ. quędāexequit̉ ꝓprie ſpūſſanctꝰ. noſtrę redēptionis diſpoſitio. nr̄ę ſalutis eſt ratio. Nāqꝛ inuidia diaboli mors in orbē terraruꝫintroiuit. ⁊ aliter ſolui captiuitas humana nō potuit. niſi cauſam nr̄am ille ſuſciperet. qͥ ſine maieſtatis ſuę damno. ⁊ verus hō fieret. ⁊ ſolꝰ peccati cōtagiū nō haberet. diuiſit ſibi opus nr̄ę reꝑatiōis miſericordia trinitatis vt pr̄ ꝓpitiaret̉. filiꝰꝓpitiaret. ſpūſſanctꝰ igniret. Oportebatenī vt etiā ſaluādi aliqͥd ꝓ ſe agerent. etcōuerſis ad redēptionē cordibꝰ ab inimici dominatione deſiſterent. Ideo ſic̄ aitapl̓us: Miſit deꝰ ſpūm filij ſui in cordanoſtra clamantē: Abba pr̄. Vbi autemſpūs dn̄i ibi libertas. Et nemo poteſt dicere dn̄s Ieſus niſi ī ſpirituſancto. Si gͦduce gratia fideliter ſapiēterqꝫ noſcamꝰqͥd patri. qͥd filio. qͥd ſpūſancto in reꝑatione nr̄a ꝓpriū. qͥd ve cōmune ſit. ea q̨̄ ꝓnobis humiliter ⁊ corꝑaliter geſta ſunt.ita ꝓculdubio ſuſcipimus. vt nihil indignuꝫ de vna atqꝫ eadē trinitatis gloriaſentiamꝰ. Alioqͥn ipſum qd̓ de pr̄e ꝯgruenter ſentiri videbat̉ amittit̉. qm̄ ⁊ a totatrinitate recedit̉ ſi vnitas in ea nō tenet̉.Cogitatio gͦ de trinitatis deitate concepta nihil ꝑ diſtantiā intelligat. nihil pergradꝰ quęrat. Diſcedat a corde qd̓ ſpacio extendit̉. qd̓ fine cōcludit̉. ⁊ quidꝗͥd

nec ſemꝑ vbiqꝫ nec totū eſſe cognoſcit̉.Hanc fidem nō terrena ſapiētia reperit.nec opinio humana ꝑſuaſit. ſꝫ ipſe vnigenitus docuit. ipſe ſpūſſanctꝰ inſtituit. dequo nihil eſt aliter qͣꝫ de patre ⁊ filio ſentiendū. qꝛ licet nō ſit pater. nō ſit filius.nō tn̄ eſt a patre filioqꝫ diuiſus. Et ſic̄ꝓpriam habet in trinitate ꝑſonā. ita vnitam habet in patris ⁊ filij deitate ſubſtātiam. omnia implēs. oīa cōtinēs. ⁊ cumpatre ⁊ filio vniuerſa moderās.De ꝓprietatibꝰ eiꝰ. Ex ſermone vn sͣ.Cap. LI.Ic eſt itaqꝫ ſpūſſanctuspatri ⁊ filio coęternꝰ. qui a patre ꝓcedēs inter voluētes atqꝫſpūmoſas vitrei fluminis vndas. ętheream in nube columbā ſimulauit. ⁊ ablutūvenerabile corpus Chriſti maieſtatꝭ ſuęp̨̄ſentia ſanciuit. nec tn̄ cęluꝫ deſeruit. qꝛipſe eſt qui a patre ⁊ filio nunqͣꝫ diſceſſitvbiqꝫ p̨̄ſens. vbi voluerit ſpirat. ꝓphetasimplet. apl̓os cōſecrat. martyres ſuos iuuat. ⁊ omnibꝰ ꝓpriā dignitatis gratiamdonat. ¶ Cyprianꝰ ad donatū d̓gratia. Profluens itaqꝫ largiter ſpūsnullis finibꝰ p̨̄mit̉. nullis certaꝝ metaruꝫſpacijs frenatur. Manat iugiter. exuberat affluēter. Noſtꝝ tantūmodo ſitiat ⁊pateat pectꝰ. Ꝙͣtū illi fidei capacis offerimus. tm̄ gr̄ę mūdātis haurimꝰ ¶ Gregoriꝰ in omel̓. de penthe. Paraclitus aūt gręce ipſe ſpūſſanctꝰ dicit̉. qd̓latine aduocatꝰ vel cōſolator interp̄tat̉.Idcirco enī aduocatꝰ exiſtit. qꝛ ꝓ erroredelinquentiū apud iuſticiā patris interuenit. Qui vniꝰ ſubſtantię cū patre ⁊ filio exorare ꝓ delinquētibꝰ ꝑhibet̉. qꝛ eosquos repleuerit exorātes facit. Unde etPaulus dicit: Ipſe enī ſpūs poſtulat ꝓnobis gemitibꝰ inenarrabilibus. Minorꝟo eſt qͥ poſtulat qͣꝫ qui poſtulat̉. Quōergo ſpūs poſtulare dicit̉ qui minor noneſt? ſꝫ ipſe ſpūs poſtulat qͥ ad poſtulādū