Clyij

Quartus

dum valet agere negligat. qꝛ redēptornoſter tāto tunc in iudicio ſtrictior erit.quanto nobis ante iudicium magnampatientiā p̨̄rogauit¶ De vera aſcenſione domini.Athanaſiꝰ d̓ trinitate libro primo.Cap. XXXV.Iquis ergo confiteturverum hominem quem dei filius aſſumpſit. non vere manducaſſe aut bibiſſe aut lachrymatum fuiſſe⁊ ſanguinem fudiſſe vel ſudaſſe. ⁊ paſſuꝫfuiſſe ac reſurrexiſſe ⁊ in cęlis ad dexterāpatris conſediſſe anathema ſit. ¶ Euſebius vbi ſupra. Paruulus enimvt ait propheta natus eſt nobis. Alioqͥnſi non eſt natꝰ nobis nihil ſumpſit ex nobis. ex noſtro nihil ſuſcepit. nihilqꝫ nob̓pręſtitit. Proinde ſi non ī noſtra carnediaboluꝫ triumphauit. ſeipſum exercuitnon nobis vicit. Si non in noſtro corpore ſurrexit conditioni noſtrę reſurgendonihil contulit. Hęc qui dicit ſuſceptę etaſſumptę carnis non intelligit rationemconfundit ordinem. euacuat vtilitatem.ſi non in noſtra peregit carne medicinā.Solam igitur ex homine naſcendi elegitiniuriam. recedat a ſenſu noſtro tam periculoſa perſuaſio. De noſtro ē qd̓ appēdit. de ſuo eſt quod donauit. meum eſſeteſtor ꝙ cecidit. vt meum ſit ꝙ in cęlumaſcendit ¶ Auguſtinus in ſermone de eodem. Saluator quippe noſter nō ſolū propt̓ nos humiliatꝰ ē. ſꝫ et ꝓnobis glorificatus eſt. Carnem etenī nōſtram quā in terra aſſumpſit. etiam in cęlum reuexit. Nec hominem contentꝰ ſaluaſſe. dignatuſ eſt etiam glorificare. Honorauit nanqꝫ pius dominus limum noſtrum. ⁊ terram noſtrā vocauit in cęlumſuum. ¶ Gregorius vbi ſupra.De hac eius aſcenſione per Psͣ. dicit̉:Eleuata eſt magnificentia tua ſuꝑ cęlosEt iterum: Aſcendit deus ī iubilatiōe ⁊dn̄s in voce tubę. De hac et Abachuc

ait: Eleuatus eſt ſol. ⁊ luna ſtetit in ordine ſuo. Quis enim ſolis nomine niſi dominus Ieſus: ⁊ quis lunę nomine niſi eccleſia deſignatur? Nempe quouſqꝫ dominus ad cęlos aſcēdit ſancta eius eccleſia mundi aduerſa omnimodo formidauit. At vero poſtqͣꝫ eius aſcenſione roborata eſt. aperte prędicauit qd̓ occulte credidit. Eleuatus eſt ergo ſol. ⁊ luna in ordine ſuo ſtetit. quia cum dominus cęlumpetijt eccleſia ſancta in auctoritate prędicationis exercuit. ¶ Euſebius vbiſupra. Itaqꝫ ſuper excelſa cęli terrenūcorpꝰ imponitur. Oſſa inter ſepulcri anguſtias paulo ante concluſa angelorumcętibus inſeruntur. natura mortalis ingreditur. immortalis tranſfunditur¶ De modo aſcendendiCap. XXXV I.Um hucuſqꝫ dixiſſet:Uidentibus illis eleuatus eſtDum audis eleuatū agnoſcemilitię cęleſtis obſequium. Unde feſtiuitas iſta nob̓ manifeſtat hominis ⁊ deiſacramenta in eo qui eleuat diuinam potentiam. in eo qui eleuat̉ humanā agnoſce ſubſtantiam. Ideoqꝫ deteſtanda ſūtomnimodo venena orientalis erroris. qͥimpia nouitate pręſumit aſſerere filiumdei ac hominis vnius eſſe naturę. In altera enim parte vel qui ſolum hominemfuiſſe dixerit. negabit conditoris gloriā.vel qui ſolum deum. negabit redemptoris miſericordiam. At vero mortē nec ſolus deus ſentire nec ſolus homo potuiſſetſuperare. Nos ergo nouerimus duplicēin Chriſto geminamqꝫ ſubſtantiam. depatre cęleſtem. de matre terrenā. Quaſihomo dicebat: quia pater maior me eſt.ſed quaſi deus pronunciabat: Ego ⁊ pater vnum ſumus. Quaſi homo dicebat:Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem.Sed quaſi deus fiducialiter loquebat̉:Poteſtatem habeo ponendi animā meam ⁊ iterum ſumedi eam. Quaſi homo