Liber
pendebat in cruce. ſed quaſi deus donabat regnum cęleſte. ¶ Auguſtinus īſermonē. Illud autē quale eſt ꝙ aſcēdiſſe dominum in cęlos multis pręſentibus videntibuſqꝫ cognoſcimꝰ? vtiqꝫ vtillorum viſione noſtra certior fides fieretIlli enim viderunt vt nos crederemus.Illi aſpexerunt oculis. vt nos animaruꝫoculis cerneremuſ. Et hoc non pauci autviles homines. ſed ⁊ ml̓ti ⁊ probatiſſimi.vt hic eorum pluralitas teſtimonia confirmaret. Bene quoqꝫ tunc angelos populo aſtitiſſe ſcript̉a ꝯmemorat vt agnoſcere mus ꝙ in cęlum aſcendenti angelorum officiū occurriſſet ad terras ¶ Beda in omel̓. Erat homo ex phariſęis. Quia ꝟo prędixerat veritas ipſa: Nemo aſcendit in cęlum niſi qui deſcendit de cęlo ⁊cͣ. merito quęritur quomodo filius hominis dicatur vel de cęlodeſcendiſſe. vel eo tempore quo hic in terra loquebatur iam in cęlo fuiſſe. Nota ēenim confeſſio catholicę fidei. quia deſcēdens de cęlo filius dei filium hominis invtero virginali ſuſcepit. eumqꝫ completa diſpenſatione ſuę paſſionis a mortuis reſuſcitauit ⁊ in cęlum aſſumpſit. Nōergo caro Chriſti deſcendit de cęlo. necan tempus aſcenſionis erat ī cęlo. Quaergo ratione dicitur: Nemo aſcendit ⁊cͣvt quia in duabus naturis eſt vna Chriſti perſona. Ideo filius hominis recte dicitur ē cęlo deſcendiſſe. ⁊ ante paſſionemin cęlo fuiſſe. quia quod ī ſua natura habere non potuit. hoc in dei filio a quo aſſumptus eſt habuit. Hinc etiam ꝓptervnitatem perſonę dicit Psͣ. ꝙ aſcenditdeus in iubilatione. Quomodo nanqꝫdeus aſcenderet niſi in homine qui ſemꝑin maieſtatis ſuę nat̉a p̨̄ſens adeſt vbiqꝫ¶ Auguſtinus in ſermone vnde ſupra. Vident hoc pręſentes apoſtoli. ⁊ paulatim Chriſtum ſemetipſumad ſuperna tollentem peccatores pauidiconſequuntur. oculis trepidi. mente con-
fuſi donec eū vltra nubes ſerena dies exciperet. ⁊ fulgore coruſco vallatum humanis aſpectibus occultaretDe miniſterio angelorum.Cap. XXXV II.Erebatur ecce ab angeFlis ad iudicandum ventura caIro ⁊ poli ſecreta ſuſcipiunt quērefundant denuo. ſanctificatur immenſus aer comitatu diuino. ⁊ oīs illa volitans dęmonum turba larualis ꝑ aurastranſfugit aſcendente Chriſto. Cum ergo iam eum diſcipuli tanto lumine perterriti non viderēt. ⁊ curioſos oculos rapidum in hac coruſcis hiatibus hebetaret. cōfeſtim ex vectoribus angeli duo timore proſtratos verbis talibus conſolātur apoſtoloſ: Viri galilei qͥd ſtatīs aſpicientes in cęlum? Hic Ieſus qui aſſumptus eſt a vobis in cęlum. ſic veniet mafeſtus quēadmodū nunc ſuper aſtra tollitur pręclarꝰ. ¶ Idem in alio. Sicigitur aſtiterunt ei ſubito qui confirmarent vidētes. ne forte quod fiebat fantaſma putaretur. ⁊ vt non ſolū per eos aſcēſus eius conteſtaretur. verum etiā et aduentus promitteretur. ¶ Leo papain ſermōe vnde ſupra. Duo inqͣꝫangeli coram ipſis mirabili veſtium candore fulgentes aſtiterunt. qui ⁊ eis dixerunt: Hic Ieſus qui aſſumptus eſt a vobis in cęlum. ſic veniet quemadmodū vidiſtis eum aſcendentem in cęlum. Quibus verbis omnes eccleſię filij docebantvt ipſe chriſtꝰ Ieſus in eadē in qua aſcenderat carne venturus viſibilis credereturNec omnia illi eſſe ſubiecta ambigi poſſet cui ab ipſo corporeę natiuitatis exordio famulatus angelicꝰ deſeruiſſet. Sicut enim concipiendū Chriſtum de ſpirituſancto beatę virgini Marię. angelusnunciauit. ſic et editū de virgine. vox cęleſtium paſtoribus cecinit. Sicut reſurre