Liber
quingentos ętate longęua procedere. q̨̄cū vitę ſibi adeſſe finē aduertit. thecā ſibi d̓ thure ac mirrha ⁊ cęterꝭ odoribꝰ fac̄.in quā īpleto vitę ſuę tꝑe īgredit̉ ⁊ moritur. De cuius carnis humore vermis exurgit. et paulatim adoleſcit. ac proceſſuſtatuti temꝑis alaꝝ remigia induit ſicqꝫin ſuperioris auis ſpeciē formamqꝫ reditHęc igitur auis exēplo ſui reſurrectionēnos credere doceat. quę ſine exēplo et ſine rationis perceptione ſibi inſignia reſurrectionis inſtaurat. ¶ Glo. ſuperpsͣ. cij. Cęteꝝ vt ait Psͣ. Renouabit̉vt aquilę iuuentuſ tua. Renouabit̉ quidem vt aquilę iuuētus nō ad immortalitatem. ſꝫ ex ea datur ſimilitudo quāta poteſt eſſe d̓ re mortali ad immortalitatem.Dum em̄ aquila de ſenio grauat̉. roſtrinon modicę creſcentis vnco nō poſſe osaperire ac cibū capere. indeqꝫ langueſcere. ſed quodā naturali modo roſtruꝫ adpetrā collidit. et onus roſtri quo cibꝰ impediebatur excutit. ac ſic ad cibuꝫ redit.omniaqꝫ ei reparātur ita vt iuuenis efficiatur. ¶ Glo. ſuper Psͣ. lxi. Ceruus quoqꝫ ſenio grauatus excreſcentibꝰpilis ſerpentē naribus haurit. quo hauſto veneno ęſtuat. ⁊ ſic fontē ad bibendūardentiſſime deſiderat. qͦ hauſto cornuapiloſqꝫ deponit. ¶ Gregꝰ. in moral̓..xiiij. Deniqꝫ qͥd in elementis ſuis qͦtidie niſi reſurrectionē nr̄am mirat̉ mūdꝰ?Uidemus em̄ arbuſta frondiū viriditatem deponere ac fructuū ꝓlationē ceſſare. ⁊ rurſum folia erumꝑe. fructus grandeſcere ⁊ totā arborē rediuiuo veſtiri decore. Quia ergo rationales cōditi ſumꝰſpem noſtrę reſurrectionis ex ipſa reꝝ cōtemplatione colligere debemꝰ. Sed qꝛ īnobis torpuit ſenſus rationis. acceſſit inexemplo gr̄a redemptoris qͥ ſuſcepit mortem noſtrā. oſtēdit reſurrectioni. vt qͥ reſurrectionis ſpem ex ratiōe tenere volumus. hāc ex adiutorio ⁊ exēplo teneremꝰRecte qͦꝫ in reſurrectionis eiꝰ tꝑe. etiamſanctoꝝ multoꝝ corꝑa ſurrexerūt. vt cuꝫdeſperaret homo ꝑcipere qd̓ in ſe oſtēde-
rat deus. homo hoc in ſe fieri poſſe p̨̄ſumeret. qd̓ in puris hominibꝰ factū cognoſceret. ¶ Augꝰ. vbi sͣ. Nō ergo iā philoſophi de ponderibus corpoꝝ redarguant fidem noſtrā. Nolo quidem quęrere cur dicant eſſe poſſe terrenum corpꝰ incęlo cum vniuerſa terra libret̉ in nihilo.Illud dico. ſi ars hūana efficit vt ex metallis quę in aquis poſita continuo ſubmerguntur quibuſdam modis vaſa fabricata poſſint etiam natare. qͣntomagisoccultus operationis dei modus poteſtterrenis molibus vt nullo in vno pondere deprimantur pręſtare. An vero ſi hocangeli faciunt vt animalia terreſtria q̨̄libet vnde libet rapiant ⁊ nubibus conſtituant. Non enim credenduꝫ eſt aut hoceos non poſſe aut onera ſentire: Cur nō⁊ ſanctorum perfectos et beatos diuinomunere ſpiritus ſine vlla difficultate poſſe ⁊ ferre quo voluerint. ⁊ ſiſtere vbi voluerint eorum corꝑa credamus. ¶ Idēlibro. xxij. Deniqꝫ cum etiā nunc valeat natura corporū terrenorū deprimereanimas deorſum. cur non aliqn̄ ⁊ animęterrena corpora valebūt leuare ſurſum¶ De celebranda paſcali ſolennitate. Augꝰ. in ſermone de reſurrectione dominiCap. XXII.Cimus autem ⁊ fide firmiſſima tenemus chriſtū ſemelpro nobis fuiſſe mortuū ꝓ peccatoribus iuſtum. ꝓ ſeruis dominū. ꝓ captiuis libeꝝ ꝓ egrotis medicū. ꝓ miſerisbeatum. ꝓ egenis opulentum. pro perditis redemptorem. pro grege paſtorem. etqd̓ ē oībꝰ mirabilius pro creatura creatorem. Seruantem tamen ꝙ ſemper ē. tradentem quod factum eſt. deum latētem.hominem apparentē. virtute viuificantēdiuinitate īmutabilem. carne paſſibilē.qͥ traditꝰ eſt vt ait apoſtolꝰ. ꝓpter peccatanr̄a ⁊ reſurrexit ꝓpt̓ iuſtificatiōeꝫ noſtrā.Hoc ſel̓ factū ē. ⁊ tn̄ ſolēnitas reuolutis