Liber

expectatione ſuſpendimur. ſed acceptopromiſſionis exordio. fidei oculo q̨̄ ſuntfutura iā cernimus. ⁊ nec ꝓuectione gaudentes qd̓ credimꝰ inde tenemꝰ. Non gͦnos reꝝ tꝑaliū ſpecies occupēt. nec ad ſecontēplationē noſtraꝫ a cęleſtibꝰ terrenadeflectēt. ꝓ trāſactis habeant̉ q̨̄ ex maxima ꝑte iam nō ſunt. ⁊ mens intēta manſuris ibi figat deſideriū ſuū. vbi qd̓ offertur eſt ęternū. Ꝙͣuis enī ſpe ſalui facti ſimus ⁊ corruptibilē adhuc carnē mortalemqꝫ geſtemꝰ. recte tn̄ dicim in carne nōeſſe. ſi carnales nobis nō dn̄ent̉ affectus⁊ merito eius rei deponimꝰ nuncupatioem cuiꝰ nō ſeqͥmur voluptatē.De argumētis eiuſdē Gregꝰ. inomel̓. Cum eſſet ſeroCap. XIX.Ulti vero ſunt qui dumcarnē in putredinē oſſaqꝫ ī puluerem redigi ꝑ ſepulcra conſpiciunt. reꝑari ex puluere carnē ⁊ oſſa diffidunt. ſic apud ſe quaſi ratiocin antes dicunt. Qn̄ ex puluere homo reducit̉ qn̄agͦſcit̉ vt quis animet̉? Quibꝰ breuit̓ reſpondemus. ꝙ lōge eſt minꝰ reparare qd̓fuit qͣꝫ creaſſe qd̓ nō fuit. Aut qͥd mirumſi hominem ex puluere reficit qͥ ſimul oīaex nihilo creauit. Mirabiliꝰ nāqꝫ eſt cęlum ⁊ terrā ex nullis exiſtentibꝰ cōdidiſſeqͣꝫ ipſum hominē ex terra reꝑare. Sed cinis attendit̉ ⁊ in carnē redire poſſe deſperatur. ⁊ diuinę oꝑationis virtus cōprehendi. quaſi ex ratione q̨̄ritur. Qui ſcꝫ hͦin ſuis cogitatiōibꝰ dicūt. qꝛ hoc eis qͦtidiana miracula dei ex aſſiduitate viluerunt Nam ecce in vno grano paruiſſimiſeminis tota latet quę naſcitura eſt arboris moles. Conſtituamꝰ nāqꝫ ante oculos cuiuſlibet arboris mirā magnitudinēCogitemus vnde oriendo cepit quę adtantā molē creſcendo ꝑuenit Inuenimꝰproculdubio eiꝰ originē ꝑuiſſimū ſemenCuncta ergo in ſemine ſimul latent. quętamē non ſimul ex ſemine ꝓdeunt. Ex ſe

mine quippe producitur radix. ex radiceprodit virgultū. ex virgulto orit̉ fructusin fructu etiam producitur ſemen Addamus ergo quia et ſemen latet in ſemine.Quid igitur mirum ſi oſſa. neruos. carnem. capilloſqꝫ ex puluere reducat. qͥ lignum fructus folia in magna mole arboris ex paruo quotidie ſemine reſtaurat?Cum ergo dubitans animus de reſurrectionis potētia rationē quęrit. earū ei rerum quęſtiones inferendę ſunt quę et inceſſanter fiunt. et tamen ratione cōprehēdi nequaqͣꝫ poſſunt vt dum non valet exviſione rei penetrare qd̓ ꝯſpicit de ꝓmiſſione diuinę potētię credat quod audit.¶ Auguſtinꝰ ad horoſium. Ueꝝex elementoꝝ pondere carnis reſurrectionem illudentes plurimi dicūt. ut homo qͥex terra factus eſt in cęlo ſit. non poſſe fieri. Sed hos vtiqꝫ veritas cōuincit. quęaīalia ml̓ta t̓rena ī aere volitare. ⁊ aquāſuper aerem ac ſuꝑ cęlum. ⁊ ignem vtiqꝫquod eſt quartū elementū in terra eſſe facit. ¶ Ambroſius d̓ exceſſu ſatiri. l̓. ii. Triplici ergo fides reſurrectioniſnoſtrę probat̉ argumento. Ratione ſcꝫ.vniuerſitatiſ exēplo. rei geſtę teſtimonioRatio euidēs eſſe probat̉. qꝛ cū oīs vitęnr̄ę vſus in corꝑis animęqꝫ fit conſortio.reſurrectio aūt habeat. aut p̨̄mium actuſboni. aut pęnā reprobi: Neceſſe eſt corpꝰreſurgere cuiꝰ actus expēdit̉. Uniuerſitatis exemplū voco ſeriem omniū generationum. vices ſucceſſionū. obitus ortuſqꝫſignoꝝ diei ac noctꝭ occaſus. eoꝝqꝫ quotidie tanqͣꝫ rediuiuam ſucceſſionem. ⁊ ſeminum mortuorum in eaſdem ſpecies reformationē. Rei geſtę teſtimoniuꝫ. ideodixi. quia reſurrexerunt iā plurimi.¶ De veritate noſtrę reſurrectionis.Cap. XX.Urget aūt ęadē naturaq̨̄ priꝰ fuit. ſꝫ mortꝭ ſtipēdijs honoratior erit. Deniqꝫ mortui qͥ ī xp̄o ſūt