Quartus

primo in iudęa. deinde in galilea. poſt hͦin iudęa rurſum die quo aſcendit ī cęlūAderat eccl̓ię cū pͥmo ſoliꝰ iudeę terminꝰclauderetur. Adeſt modo. cū iudęis obculpā ꝑfidię derelictis trāſmigrauit adgentes. Aderit in futuro cū ante finem ſęculi reuertent̉ ad iudęā. Et ſic̄ apl̓us ait:Intrāte gentiū multitudine ſic oīs iſrael ſaluus erit. Nouiſſime illis apparuitaſcendēs in cęlū. Aderit ⁊ nobis. cū poſtmortē ad cęlos ſeqͥ meream. ſi an̄ morteꝫeum in bethaniā vnde aſcēdit vel in domū obediētię ſeqͥ curamꝰ. Ipſe etenī cęlum aſcēſurus bethaniā venit. quia ſicutapl̓us ait: Factus eſt obediens vſqꝫ admortē. mortē aūt crucis. Propter quod⁊ deus exaltauit illū. Benimꝰ ibidem etnos ſi qd̓ ille monet agimꝰ. qd̓ ꝓmiſit intendimus. Eſto ait fidelis vſqꝫ ad mortem. et dabo tibi coronā vitę. Fitqꝫ ipſiꝰgratia largiēte vt qͥ nobiſcū vſqꝫ ad vitęhuiꝰ terminū manet. poſt hāc nos vitamad videnda ſecuꝫ vitę cęleſtis p̨̄mia ſubleuet.De ſpe reſurrectionis noſtrę ꝑeum futurę.Cap. XVIII.Actus ē homo. apparuit ī carne. mori dignatus eſt exvoluntate. reſurrexit ex poteſtate ⁊ oſtēdit exēplo qd̓ nobis ꝓmiſit in p̨̄mio. Sed fortaſſis dicat aliquis: Iureille ſurrexit qͥ cum deus eſſet a morte teneri nō potuit. Ad inſtruendā gͦ ignorātiam noſtrā. ad roborandā infirmitatemnoſtrā ſuę reſurrectionis exemplū nobisſufficere voluit. Mortuus eſt illo in tꝑeſolus ⁊ tamē minime ſurrexit ſolꝰ. Namſcriptū eſt: Multa corꝑa ſanctoꝝ qͥ dormierāt ſurrexerūt. Ablata ſunt oīa perfidię argumenta. Ne qͥs enī dicat. ſperarede ſe nō debet hō non deꝰ qd̓ modo carne ſua exhibuit homo deꝰ: Ecce cum deohoīes reſurrexiſſe cognoſcimꝰ. ⁊ quos fuiſſe puros hoīes nō dubitamꝰ. Si ergo

mēbra noſtri redēptoris ſumꝰ. qd̓ in capite geſtū cōſtat. in nobis p̨̄ſumamꝰ. Simultum nos abijcimus. in nobis ſperarenos vltima mēbra debemus qd̓ de membris eiꝰ ſuꝑioribꝰ audimꝰ ¶ Beda inomel̓. Stetit Ieſus. Non ergo fides reſurrectionis Chriſti nos fallit. nōſpes reſurrectionis noſtrę nos decipit. qꝛdeus pater. et dominū ſuſcitauit. et nosper virtutē ſuā ſuſcitabit. Ut enī apl̓usait: Si ſpiritus eius qui ſuſcitauit Ieſūa mortuis habitat in nobis viuificabit ⁊mortalia corꝑa noſtra. ꝓpter inhabitantem ſpiritum eius in nobiſ. Qd̓ vtiqꝫ deelectis ſpecialiter dicit̉. Quoniā omnesquidē reſurgemus. ſꝫ nō omnes immutabimur. Imo ſoli qui nūc ſanctiſpiritꝰ inhabitatione regunt̉. tūc in ęternę vitę beatitudine maiori eiuſdē ſpiritus gratiāſubleuabūtur. Auguſtinꝰ in ſermone d̓ reſurrectione domini.Sicut aūt ipſiꝰ morte ſeminam. ſic eiuſdem reſurrectione germinam Etenī ipſius mortē ſignificat̉ mors vitę nr̄ę: apl̓odicēte: Cōſepulti ſumꝰ cū illo ꝑ baptiſmū in morte ⁊cͣ. Et iterū. Mortuꝰ eſt ꝓpter delicta nr̄a ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationē noſtrā. Leo papa in ſermone d̓ eodem Sicut goſtēdit idēapoſtolus. ⁊ ſi cognouimus Chriſtū ẜmcarnem. ſed nunc iā non nouimus. Eiusnanqꝫ reſurrectio non finis carnis fuit. ſꝫcōmutatio. nec conſumpta eſt ſubſtātiavirtutis augmento: Qualitas tranſijt.non natura defecit. Et merito dicit̉ eiuscaro neſciri ī eo ſtatu quo nota fuerit. qꝛnihil in ea paſſibile. nihil infirmuꝫ remāſit vt ex ipſa ſit ꝑ eſſentiam ⁊ non ſit ipſaper gloriam Quid autē mirum ſi hoc deChriſti corpore profitet̉ apoſtoluſ. ⁊ quide omnibus chriſtianis ſpiritualibus dicit: Ita nos ex hoc neminem ẜm carnemnouimus. Et hoc inquit in Chriſto factu eſt nobis initium reſurrectionis noſtrę. ex quo in eo qui ꝓ omnibus mortuus eſt pręceſſit forma totius ſpei noſtrę.Nec diffidentia hęſitamus. nec incerta