Liber

ſufficiebat ſcelus mortis quā ei pręparauerant. niſi etiā poſt mortē ipſius famaꝫlacerarēt. Iube īquiūt cuſtodiri ſepulcꝝvſqꝫ in diē tertiū. ne forte veniāt diſcipl̓ieiꝰ et furentur eū. et dicant plebi ſurrexita mortuis. et erit nouiſſimus error peiorpriore. Ignoranter quid verū dicunt. qꝛpeior eſt contemptus pnīę. qͣꝫ error ignorantię. Vt ꝑmiſit Pilatꝰ abeuntes munierunt ſepulcrū cum cuſtodibꝰ. Diligētia quidem eorum noſtrę fidei profuit.quia quanto amplius ſeruat̉. tanto maior ꝟtus reſurrectionis oſtendit̉. Ꝙ aūtp̨̄dixerat dn̄s ſe poſt tres dies reſurrecturū. ſic eſt intelligēdū vt pars vltimā dieiquo crucifixus eſt accipiat̉ pro vna die.ſabbatum aūt integre. tertius autē diesa prima ſui ꝑte id eſt nocte. ¶ Hiero.ſuper Mattheū. Sic enī accipiendum eſt. qd̓ ab ipſo p̨̄dictum eſt: Erit filius hoīs ī corde t̓rę tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ nōctibꝰ. Ibi nanqꝫ ſynodochice a ꝑte totūītelligit̉. qm̄ in ꝑte paraſceue ac diei dominicę. totaqꝫ die ſabbati tres dies ⁊ totidem noctes intelligant̉. ¶ Fulgentius in li. iij. de myſterio mediatoris. Non inquit pater derelīquesin inferno animā meam. nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē. Dignū qͥppefuit vt carnē ſepulcri locus non corrūꝑetquā peccati non corrupit affectus. ⁊ animā dolor non cōtingeret inferni. quā ſeruitus nequit tenere peccati. ¶ Hugode ſacramētis li. ij. Aīa quidē eiusad infernū deſcendit. caro in ſepulcro iacuit. diuinitas cū vtroqꝫ ꝑmāſit. Neqꝫenī caro ⁊ aīa perſonam deſtruere potuerunt ſeparata. quā non fecerāt coniūctaVerbū ęterna perſona fuit. accepit aīaꝫet carnem vt in ſe perſona eſſent nō vt ſeperſonā facerent. ⁊ ſemper cū verbo vna ⁊eadē perſona ꝑmanſerūt. qꝛ nūqͣꝫ poſteaa verbo vel int̓ ſe diuiſa receſſerūt. Ergochriſtus ꝑſona ad infernū deſcendit. ſedẜm ſolam animā. ⁊ chiſtus perſona in ſepulcro iacuit. ſed ſoluꝫ ẜm carnē. chriſtꝰperſona vbiqꝫ fuit. ſed ẜm diuinitatem.

Nec aīa ī ſepulcro iacuit. nec caro ad infernum deſcendit. nec caro vel aīa vbiqꝫfuit ſed chriſtus. ¶ Bęrn̄. in quodaſermone. Itaqꝫ ſapiētia vicit maliciādum chriſtus cōtriuit ſathanā. Attingita fine vſqꝫ ad finem fortiter ī cęlo deijciendo ſuperbū. in mundo ſuperādo malignū. ī inferno ſpoliando auaꝝ. Et diſpoſuit oīa ſuauiter. in cęlo ſtantes angelosconfirmando. in mūdo venūdatos redimendo. in inferno captiuos liberando.De ſpoliatione inferni. Augꝰ. īſermone de paſca.Cap. LXXX.Os autē vt eterna noxinferoꝝ ipſo deſcēdēte reſplenduit. ſiluit ſtridor ille lugētiū.dirupta ceciderunt vincula peccatoruꝫ.attōnite mentes obſtupuere tortorū. oīsſimul impia officina contremuit cū chriſtū repente in ſuis ſedibꝰ vidit. Quis nāeſt inquit iſte terribilis et niueo ſplendore coruſcus? Nūqͣꝫ talem noſter excepittartarus? Nunqͣꝫ in noſtrā cateruā talēeuomuit mūdus. Inuaſor eſt iſte nō debitor. effractor eſt non p̄cator. iudicē videmus nō ſupplicem. pugnare venit nonſuccūbere. eripere non manere. Ubi namputamus ianitores noſtri dormiebāt cūiſte debellator vniu̓ſa clauſtra vexabat?Iſte ſi reus eſſet. ſic audax non eſſet. Sieum aliqua delicta fuſcarent. nunqͣꝫ fulgore ſuo nr̄as tenebras diſſiparet. Sedſi deus eſt quid in ſepulcro mortuus facit? Si homo eſt quare captiuos ſoluit:Nunquid iam iſte cum auctore compoſuit noſtro? An forte et ipſum aggreſſuseſt. et ſic ad noſtra regna tranſiuit? Certe ⁊ mortuus erat. victus certe erat. Illuſus eſt pręliator noſter ī mūdo. et neſcitquantam ſtragem procuraret in infernoOcrux illa fallēs gaudia nr̄a. ⁊ parturiens damna nr̄a. ꝑ lignum ditati ſumuſ.per lignum euerſi ſumꝰ. Perijt poteſtasilla cunctis ſemper populis formidata.