Liber

voluntatē eius qui tantus tantillū tantis bn̄ficijs p̨̄uenit. qui toto ſe me totumcomꝑauit. Alioqͥn ſi illā retinuero. quafronte. quibꝰ oculis. qua ꝯſcientia vadoad viſcera miſericordię dei mei. ⁊ audeoperfodere illud fortiſſimū ꝓpugnaculuꝫquod cuſtodit iſrael. et illius ſanguinisnon guttas. ſed vndas a quinqꝫ partibꝰcorporis in meū p̄ciū detorq̄re.Idēin li. d̓ diligendo deo. Quid gretribuam dn̄o ꝓ oībꝰ quę retribuit mihi?In pͥmo opere me mihi dedit. In ſecundo ſe dedit. et ibi me mihi reddidit. Datus igit̉ ac redditus meipſum bis debeoꝓ me. Et quid dn̄o retribuā ꝓ ſe? Nametiā ſi me millies repēdere poſſem qͥd egoad eū eſſem? ¶ Idē in epl̓a ad clareuallen̄. Cui ꝟo iuſtius viuā qͣꝫ illiqui ſi nō moreret̉ ego nō viuerē? Cui cōmodius qͣꝫ vitā ęternā promittenti? Cuimagis ex neceſſitate qͣꝫ ꝑpetuas flāmascōmināti? Uerū ſeruire in charitate quętimorē pellit. labores nō ſentit. meritumnō intuet̉. pręmiū non requirit. ⁊ tn̄ plusomnibꝰ vrget. nullus terror ſic ſollicitat.nullū pręmiū ſic inuitat. nulla iuſticiā ſicexigit. ¶ Ambroſius in li. j. de ſpirituſancto. Illi vtiqꝫ viuēdū eſt qͥ ꝓprio filio nō pepercit. ut in illiꝰ corporenoſtras crucifigeret paſſiones. Qui ⁊ ipſe pro nobis eſt mortuus ut in eiꝰ rediuiuo corpore viueremꝰ. mortuaqꝫ eſt ī illonon vita noſtra ſed culpa. ¶ Idē ſuper Beati īmaculati. Plus itaqꝫmihi cōtulit deus redimēdo qͣꝫ creādo.¶ Iſido. ſuꝑ Luca l̓. ij. Plus vtiqꝫdn̄e Ieſu debeo iniurijs tuis ꝙ redēptꝰſum. qͣꝫ operibus tuis ꝙ creatus ſū. Nōenī naſci ꝓdeſſet niſi redimi profuiſſet.Augꝰ in li. de catētizādis rudibus. Deū ergo qui nos prior dilexit ⁊filio ſuo nō pepercit vnico. ſed ꝓ omnibꝰillū tradidit. ſi amare pigebat. ſaltem reamare nō pigeat. Nulla enī ad amoremmaior īuitatio qͣꝫ pręueuire amādo. Etnimis durus eſt animus qui dilectionēſi volebat īpendere nolit repēdere. Nec

vlla maior eſt cauſa qͣ vel inchoet̉ amorvel augeatur qͣꝫ cū amari ſe agnoſcit qͥnondū amat aut reamari ſe vel poſſe ſperat. vel iam probat qui prior amat. Animaduertere aut oportet quanto amoreinferior exardeſcit cū a ſuperiori ſe dirigiſenſerit. Ibi enim gratior eſt amor. vbinon ęſtuat indigentię ſiccitate ſed būficientię ꝓfluit vbertate. Ille nāqꝫ amor exmiſeria. iſte vero ex miſericordia.De ipſius dn̄ica paſſione imitanda. Leo papa vbi ſupra.Cap. IX.Aluator itaqꝫ noſter deifilius vniuerſis in ſe credentibꝰH ſacramentū cōdidit ⁊ exemplūvt vnū apprehenderēt renaſcēdo. alterūſequerētur imitando. Unde ſcriptū eſt:Chriſtus paſſus eſt pro nobis. vobis relinquens exemplū vt ſequamini veſtigiaeius. Sicut gͦ nemo eſt credentiū cui dona neganda ſint grę. ita nemo eſt qui nōchriſtianę debitor ſit diſciplinę. Nā ⁊ ſiremota eſt myſticę legꝭ aſperitas. volūtarię tn̄ obſeruātię creuit vtilitas. qꝛ lex qͥde ꝑ Moyſen data ē. gr̄a aūt ⁊ veritasIeſū chriſtū facta eſt. ¶ Origenesſuper epiſtolam ad Ro. l̓. v. Vtaūt dicit apl̓s. ſi cōplātati ſumꝰ ſimilitudini morti eiꝰ. ſimul ⁊ reſurrectionis erimus. Uide qͣꝫ neceſſario formā plātationis aſſūpſerit. Oīs enī plāta pꝰ hyemisrigorē ⁊ quādā mortē expectat veris reſurrectionē. Si ergo ⁊ nos in mortē chriſti vere cōplātati ſumꝰ in hyeme huiꝰ vitę ad ver futuꝝ inueniem. ex ipſiꝰ radiceꝓferētes fructus iuſticię. ¶ Bern̄. ſuꝑomel̓. xxj. Veꝝ o dn̄e Ieſu chriſte qͣꝫpauci pꝰ te volūt ire. cū tn̄ nemo ſit quiad te ꝑuenire nolit. Hoc .n. ſciēdū cūctꝭqꝛ delectatōes ī dexta tua vſqꝫ ī finē. Iōoēs volūt te frui. ſꝫ nō imitari. ꝯregnarecupiūt. ſꝫ n̄ cōꝑati. ſic̄ ille qͥ ait: Moriat̉aīa mea morte iuſtoꝝ ⁊cͣ. optabat ſibiiuſtoꝝ extrema ſed non ita ⁊ principia.