Cxvv.
Tertius
Sic ⁊ angeli dānati ſaluari nō poteruntniſi per angelū deū qui mori poſſet. ac ꝑiuſticiā ſuā deo recuperaret qd̓ aliorumpeccata abſtulerūt. Sed ſicut hominēꝑ aliū hominē qui non eſſet eiuſdē generis qͣꝫuis eſſet eiuſdē naturę. non debuitreleuari. ita nll̓us angelus ꝑ aliū angelūdebꝫ ſaluari. qͣꝫuis vniꝰ naturę ſint oēs:qꝛ non ſunt eiuſdē generis ut homines.Non enim oēs angeli de vno ſūt angelo ſicut oēs hoīes ex vno homine. Hocquoqꝫ remouet eoꝝ reſtaurationē. quiaſicut ceciderūt alio nullo nocente ut caderent. ita ⁊ illis eſt īpoſſibile nullo alioadiuuante ꝙ ſurgere debeāt. Siquis gͦſaluatoris redemptionem vſqꝫ ad illosaliquādo extendi debere opinat̉. rationabiliter cōuincit̉. qꝛ irrationabiliter decipit̉. qd̓ tn̄ non dico ꝙ preciū mortis eiꝰomnibꝰ angeloꝝ ⁊ hominū peccatis ſuamagnitudine non p̨̄ualeat. ſed qꝛ prędictoꝝ angeloꝝ releuationi immutabilisratio repugnat. ¶ Leo papa in ſermone de paſſiōe dn̄i xvj. Ꝙ gͦin tꝑe pręſtituto ẜm ꝓpoſitū ſuę volūtatꝭchriſtꝰ Ieſus crucifixus eſt ⁊ mortuꝰ ⁊ ſepultus non fuit neceſſitas ꝓprię cōditionis ſꝫ redēptio noſtrę captiuitatꝭ. Ideonāqꝫ verbū caro factū eſt. ⁊ ex vtero virginis ſumpta eſt natura paſſibilis. ut qd̓in filiū dei nō potuit ꝑpetrari. in filiumhominis poſſet admitti. Nā licꝫ in ipſoortu coruſcarēt in eo ſignā deitatꝭ ⁊ oīaincrementa corporaliū ꝓuectuū diuiniseſſent plena miraculis infirmitatū. tamēnoſtraꝝ veritatē ſuſceperat ⁊ excepta cōmunione peccati. nihil ad ſe humanę infirmitatis excluſerat ut ex ſua nobis inſereret et ī ſe noſtra curaret.De gratia tanto bn̄ficio rependenda. ¶ Cap.V III.B omnipotēte ſiquideꝫmedico duplex miſeris remediū
pręparatum eſt. cuius aliud eſt in ſacramēto. aliud in exemplo. vt per vnum cōferantur diuina. per aliud erigantur humana. qꝛ ſicut deus iuſtificationis eſt auctor. ita hō deuotionis eſt debitor. Perhanc ergo dilectiſſimi ſalutis noſtrę reparationē ineffabilem nec ſuꝑbię nobisnec deſidię locus relinquit̉. qꝛ ⁊ nihil habemus niſi qd̓ accepimꝰ. ⁊ iugiter admonemur. vt dona gr̄ę dei nō negligenterhabeamꝰ. Iuſte enī nobis inſtat pręcepto qui p̨̄currit auxilio. ⁊ benigne īcitatad obediētiā qui ducit ad gloriā. Un̄merito dn̄s ipſe nobis factus eſt via. qꝛniſi per chriſtū itur ad chriſtū. Per ipſūaūt ad ipſū tendit qui ꝑ ſemitā patiētię⁊ hūilitatꝭ eius incedit. ¶ Bern̄. ī ſermone. Huic igit̉ oēm vitā tuā o hō debes. qꝛ vitā ſuā ꝓ tua poſuit. ⁊ cruciatuſamaros ſuſtinnit. ne tu ꝑpetuos ſuſtineres. O qͣꝫ debita miſeratio. qͣꝫ gratuita ⁊ſic ꝓbata dilectio. qͣꝫ inopinata dignatio. qͣꝫ ſtupēda dulcedo. regē glorię ꝑ deſpicaciſſimo vernaculo. īmo vermiculocrucifigi? Uix enī ꝓ iuſto quis moritur?ipſe ꝓ inimicis ⁊ iniuſtis mortuus eſt. eliges exulare a cęlis ut nos ad cęlos reduceret. amicus dulcis. cōſiliarius prudēsadiutor fortis. Nōne ſi cōferātur in meoēs vitę filioꝝ Adam. ⁊ omnes dies ſęculi ⁊ labores omniū qui fuerūt. qui ſūt.qui erunt. nihil eſſet ad comparationemillius corporis. quod ſpectabile ⁊ ſtupendum eſt virtutibus etiam ſupernis in cōceptū de ſpirituſancto. in ortu de virgine. in vitę innocentia. in doctrinę fluentis. in coruſcationibus ſacramentorum.Uides igit̉ quia ſicut exaltant̉ cęli a t̓raſic exaltata eſt vita illa a vita noſtra. q̨̄tamen poſita eſt pro vita noſtra. Cumgͦ deuouero qͥcquid ſum. quicquid poſſū. nōne ſic eſt ſic̄ ſtella ad ſolē. ſtilla adflumē. puluis ad mōtē? Non habeo niſiduo minuta corpꝰ ⁊ aīam. vl̓ potius vnūminutū .ſ. volūtatē meā ⁊ n̄ dabo illā ad