.xlvij.

Secundus

ꝓpugnatori in omni colluctatiōe aīasnoſtras cōmittamꝰ. qui nimirū ad hocvenit in mundū vt habitans in hoībuscum hoībus pro hoībus ⁊ tenebras noſtras illuminaret ⁊ labores leuaret. ⁊ pericula ꝓpulſaret. Hoc deniqꝫ facit aduentus eius ſpūalis. vt ſicut portamusimaginem terrę. portemuſ imaginem cęliSicut ergo vetus Adam totum homineꝫ occupauit per totuꝫ effuſus. ita nūctotum obtineat Chriſtuſ. qui totū creauit. totum redemit. totum glorificauit.Erat in nobis aliqn̄ vetus homo in manu ꝑ facinus ⁊ flagitiū. in ore per arrogātiam ⁊ detractioneꝫ. in corde quoqꝫ perdeſideria carnis ⁊ glorię temꝑalis. Nūcautem ſiqua eſt in Chriſto creatura noua. tranſierunt vetera. ⁊ eſt in manu innocentia ⁊ continentia. in ore verbū confeſſionis ⁊ prędicatiōis. in corde ꝟo charitas ⁊ humilitas. Et vide ſi non in histribus Chriſtum ſinguli recipiāt electorum. quibus inuenitur dictum: Poneme vt ſignaculū ſuper brachium tuū ⁊cͣ.Et alibi: Prope eſt verbum tuū in oretuo ⁊ in corde tuo.¶ De vltimo eiuſ aduentu ad reparatione corporum. Ideꝫ inſermone. vj.Cap VIIOc autem viſitationisnoſtrę tempus animabꝰ eſt aſſignatum non corporibꝰ. qꝛ longe dignior anima corpore priorē ſibi ſollicitudinē naturali ſibi vendicat dignitate. Sed ⁊ prior opus habet reparatione. qͦniam conſtat priorē corruiſſe. Anima ſiquidem corrupta in culpam fecit vtcorpus qͦꝫ corrumperet̉ in pęnam. Deniqꝫ ſi membra Chriſti volumuſ inueniri. ſequendū eſt nobis caput noſtruꝫ. vtprima nobis reꝑandarū ſollicitudo ſitanimarū pro quibꝰ ipſe iam venit. Corporis ꝟo curam illi tempori diei reſeruemus quo reformandi gratia corporis eſtventurus. In priori ſiquidem aduentu

pręco clamabat ipſius: Ecce agnus deiecce qui tollit peccata mūdi. Non dicitmorbos vel moleſtias carnis. ſed peccatum quod eſt morbus ⁊ corruptio mentꝭEcce habes ad quid venerit Chriſtus.⁊ cui debeat intendere chriſtianꝰ. Pręterea nolio corpus pręriꝑe temꝑa. qm̄animę quidem impedire ſalutē poteſ. tuam ipſius operari non potes. Oīa tempus habent. patere nūc vt pro ſe laboretanima. magis autem ei collabora. quiaſi compateris conregnab̓. Ꝙͣtū aūt impedis eius reꝑationē. tm̄ impedis ⁊ tuā.quoniā ante reparari non poteris qͥn inea deus ſuam imaginē videat reformatam. Nobilē hoſpitē caro habeſ. nobilēvalde. totaqꝫ ſalus tua pendet ex eiꝰ ſalute. Da honorem hoſpiti tanto. Tu qͥdem habitas in regione tua. anima ꝟoapud te eſt exul ⁊ peregrina. Quis autēruſticus ſi forte nobilis ⁊ prępotēs. quiſpiam apud eum hoſpitari voluerit. nonlibenter hoſpiti ſuo cedēs in angulo domus ſuę vel ſub gradibꝰ aut etiā in ipſiscineribus accubabit? Et tu ergo fac ſil̓iter. Iniurias tuas vel moleſtias ne reputaueriſ. tm̄ vt hoſpes tuus honorificepoſſit apud te demorari. qm̄ ⁊ honor eſttibi ſi pro ipſo te interim inhonorū exhibueris. Ac ne forte deſpicias hunc eo ꝙperegrinus ⁊ aduena tibi videtur. Attende quid tibi eiuſ p̨̄ſentia largiatur. ſiquid vitę. ſi quid ſenſus aut motus. ſiquid decoris eſt ī te. hoſpitis huius beneficiū eſſe recognoſce. Nam ⁊ eius diſceſſus probat quid ꝑ̨̄ntia conferebat.vt quid ergo pro tꝑali qualibet delectatione contriſtas ⁊ lędis hoſpitē tuū quānec ſentire quidem poteras niſi ꝑ ipſuꝫ?Ad hęc ſi tm̄ tibi ꝯfert exul ⁊ a facie domini ſui eiectus. qͣntum tibi pręſtabit reconciliatꝰ. Noli ergo impedire reconciliationem illam quę grandem tibi parabit gloriam. Patienter imo libenter adoīa te expone. nihilqꝫ diſſimules ꝙ huicvideatur reconciliationi prodeſſe poſſe.Dic hoſpiti tuo: Recordabit̉ dn̄s tuuſf2