Liber

¶ De teſtimonijs pſalmoꝝ. Hieronymꝰ ad Paulinū. Ca. CXVAuid ſymonides noſter pyndarus ⁊ alcęus flaccuſqͦꝫ catullus atqꝫ ſerenꝰ Chriſtum lyra ꝑſonat. ⁊ in dechacordo pſalterio reſurgētē ab inferꝭ excitat. ¶ Glo.ſuꝑ. ij. Reg. xxiij. ca. Ipſe eſt enimvir cui ꝯſtitutū eſt d̓ Chriſto dei Iacobegregiꝰ pſalmiſta iſrael fuit. qꝛ lucidiſſime de incarnatiōe filij dei ⁊ redēptionegnīs hūani ꝓph̓auit. ¶ Glo. ſuꝑ pͥncipiū psͣ. Hinc huiuſcemodi titulꝰ p̨̄ponit̉ eiꝰ libro: Liber videlꝫ hymnoꝝ vl̓ſoliloqͥorum ꝓph̓ę Dauid de Chriſto.Hieronymꝰ vbi .sͣ. Ipſe nāqꝫChriſtꝰ eſt dei ſapīa ī myſterio abſcōdita quā p̨̄deſtinauit deus an̄ ſęcula. de qͦ⁊ noni pſalmi titulus p̨̄notat̉ ꝓ occultisfilij. in qͦ ſūt oēs theſauri ſapīę ⁊ ſcientięabſconditi. ¶ Glo. ſuꝑ. pͣsͣ. In alioqͦꝫ pͣs loquit̉ dauid de Chriſto iuxͣ deiꝓmiſſionē ex eius ſtirpe naſcituro. Iurauit inqͥt dn̄s dauid ꝟitatē. ⁊ nō fruſtrabit̉ eū de fructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedem tuā. Poterat qͥdē dicere: De fructu femoris tui. ſꝫ ſignificantius ait: Defructu ventris tui. qꝛ de fęmīa natus eſtChriſtꝰ ad quā vir nō acceſſit. Ꝙ auteꝫdicit eū ponendū ſuꝑ ſedē Dauid. hͦ eſtꝙ angelus ad ꝟgīnē ait: Dabit illi dn̄ſdeꝰ ſed ē Dauid pr̄is ſui. Quos .n. Dauid tꝑalit̓. Chriſtꝰ rexit ſpūalit̓. Glo.ſuꝑ psͣ. Alibi qͦꝫ Dauid ī ꝑſona dn̄iloquēs ait: Semel iuraui .i. ęternalit̓ velīmutabilit̓ ſtatui. ī ſancto meo .i. in hoīechriſto. in quo idipſū qd̓ iuraui cōpleo.videlꝫ ꝙ ſeme eiꝰ .i. Chriſtꝰ in ęt̓nū manebit in dei regno. ¶ Augꝰ de ciuitate dei. li. xvij. Legit̉ enī qꝛ cogitāte Dauid vt ędificaret domū dei. ꝓph̓aNathan venit ad eum in ſermōe dn̄i ⁊Suſcitabo ſemē tuū poſt te dic̄ dn̄s⁊ p̨̄ꝑabo regnū eiꝰ: hic ędificabit nomini meo domū. ⁊ dirigā thronū eiꝰ in ęt̓num: Ego ero ei in pr̄em. ⁊ ipſe mͥ in filiū

Hanc ꝓmiſſionē qui in Salomōe cōpletam eſſe dic̄: Attēdit qͥdem ꝙ Salomon templū illud nobile ꝯſtruxit. ſꝫ nōattēdit qd̓ etiā ibi dn̄s dic̄: Fidelis eritdomus eius. ⁊ regnū eius in ęt̓nū coramme. Domꝰ auteꝫ Salomōis plena fuitmulieribꝰ alienigenis deos falſos colentibus. quibꝰ etiā ipſemet fuit ſeductus.Nam ⁊ ipſi iudęi a deo filiū quē huic regi dauid legūt ꝓmiſſū intelligūt Salomonē nō fuiſſe. vt eo qͥ ꝓmiſſus eſt tanta iam māifeſtatione declarato adhucmirabili cęcitate ſe dicāt alium ſperare.In Salomōe qͥdē facta eſt imago nonnulla rei futurę. in eo ꝙ templū ędificauit. ⁊ ẜm nomē ſuū pacē habuerit. et inexordio regni ſui mirabiliter laudabilisfuit. Sꝫ eadē ſua ꝑſona ꝑ vmbrā futuri Chriſtū dn̄m p̨̄nūciabat. nō aūt exhibebat. Vnde de illo quędā ita ſūt ſcpͥtaqͣſi d̓ ipſo ita ſint p̨̄dicta. dū ſcpͥtura ſacra rebus etiā geſtis ꝓphetat. ⁊ ī eo qͦdāmodo figurā futuroꝝ deliniat. Nā pręt̓hiſtorię diuinę libros non regnaſſe narratur. pſalmuſ etiaꝫ. lxxj. titulo noīs eiꝰinſcribit̉. in qͦ tn̄ multa dicunt̉ q̨̄ ei ꝯuenire nō pn̄t. ſed aꝑtiſſime Chriſto dn̄oꝯueniūt. vt euident̓ appareat ꝙ ī illo figura qͣliſcūqꝫ ſit obūbrata. in iſto ꝟitaſꝑn̄tata. Dauid ſiqͥdē pſalmiſta vir incantid eruditꝰ armoniā muſicā nō vulgari voluptate. ſꝫ fideli volūtate dilexit.Eaqꝫ deo ſuo myſtica rei magnę figuratione ſeruiuit. ¶ Leo papa in ſermone. xvj Ipſe diē crucꝭ mille ⁊ plusqͣꝫ centū annoꝝ ętate p̨̄ceſſit. ⁊ nihil eoꝝſupplicioꝝ quę ſibi mēorat illata ſuſtinuit. Sꝫ qm̄ ille loquebat̉ ꝑ os eiꝰ qͥ carnem paſſibilem ex ipſius erat ſtirpe ſumpturꝰ. merito ſub ipſius ꝑſona p̨̄mittit̉hiſtoria cruciſ. qui gerebat in ſe corpoream originē ſaluatoris. Vere nāqꝫ Dauid in Chriſto eſt paſſus. qꝛ vere Ieſusin Dauid carne ē crucifixꝰ. Oīa itaqꝫ q̨̄ī Chriſtū iudaica impietas admiſit. tanto an̄ p̨̄dicta ſūt vt nō tā d̓ futurꝭ qͣꝫ deqn̄tibꝰ ꝓpheticꝰ ẜmo ꝯtextus ſit.