.xlij.
Ormus
¶ Glo. ſuꝑ Gen̄. xlix. ca. Iacobetiaꝫ pr̄iarcha filijs ſuis bn̄dicēs. ⁊ ī benedictione Iudę Chriſtū de illius ſtirpe naſciturū p̨̄dicēs ait: Nō auferet̉ ſceptrū de Iuda ⁊ dux de femore eiꝰ. donecveniat qͥ mittendus ē. a pr̄e videlꝫ Chriſtus. Tamdiu enī apud iudeos fueruntreges ex Iudę ſemine. donec Chriſtꝰ naſceretur de ꝟgine. Primꝰ aūt in illa gēte rex alienigena fuit Herodeſ qn̄ Chriſtus natus eſt. Qui negat veniſſe Chriſtū. oſtēdat de tribu iuda regem in gente iudęoꝝ. Ipſe inqͥt erit expectatio gentiū .i. ſalus expectata. nō tm̄ iudęoꝝ ſed⁊ gentiliuꝫ. ¶ Augꝰ contra Fauſtum. Moyſi qͦꝫ legiſlatori dn̄s ait:Suſcitabo illis ꝓphetam de frībꝰ eoruꝫſimilē tui. Similis qͥdem fuit ChriſtusVoyſi tanqͣꝫ hō hoī. Similis qͦꝫ peccatori. qꝛ venit in ſimilitudinē carniſ peccati. Et lex quidem ꝑ Moyſen data eſt:Gratia aūt ⁊ veritas ꝑ Ieſum chriſtuꝫfacta eſt. Hinc eſt ⁊ illud qd̓ iudęis perMoyſen dicit̉: Videb̓ vitā tuam pendentem ante te. ⁊ nō credas vitę tuę. qd̓de Chriſto intelligi nō poſſe nemo audebit dicere niſi qui negauerit aut Chriſtū eſſe vitam. aut a iudęis viſum eē pendentē. aut eos illi nō credidiſſe. At inqͥtinter cętera maledicta poſitum eſt illud.qͣſi vero qͥcqͣꝫ ſit peiuſ inter maledicta. q̨̄iudęis acciderūt ꝓ merito impietatꝭ ſuꝑbę. qͣꝫ videre vitam ſuā .i. filiū dei pendētem ⁊ ei non credere. Sic aūt fortaſſe ſonuit hͦ iudęis vt int̓ hoſtiū ſuoꝝ minasvel dolos vitam ſuā ex incerto pendereviderēt. ſeqꝫ victuros eſſe nō crederent.Sꝫ filius euāgelij cū audit qd̓ d̓ Moyſe dn̄s ait: De me enī ille ſcpͥſit. In hacipſa ambiguitate ſnīę videt̉ qͥd ꝓphetaporcis ꝓijciet. quid hoībꝰ īnuit. ſtatimqꝫoccurrit ei vita hoīuꝫ Chriſiꝰ pendēs. etiudęi nō credētes ei ob hoc ipſum. quiapendentem videbāt. Porro de IoſueMoyſi ſucceſſore dicit̉ ppl̓o iſraeli: Ecce ego mittā angelū meū qͥ p̨̄cedat te. ⁊cuſtodiat in via ⁊ introducat ad locum
quem paraui: Obſecra eum ⁊ audi vocem eius. nec contēnendū putes. qꝛ nondimittet te cū peccauerꝭ. ⁊ eſt nomē meūin illo. Proinde dicat mͥ iudęus quemꝓphetam Moyſi ſimilē ſuſcitauit deus.Hic vt credo facillime ſucceſſor ille moyſi ei occurrit qui ppl̓m ex egypto lib̓atuꝫin t̓rā ꝓpriā introduxit. Quęrā ergo cureidem futuro ſucceſſori ſuo in cuiꝰ comparatione reprobatꝰ vt nō ipſe ppl̓m interram ꝓmiſſiōis induceret. ne .ſ. lex perMoyſen non ad ſaluandū ſed ad conuincendū peccatorē data. qͥnpotiꝰ gr̄a ⁊veritas per Ieſum Chriſtuꝫ facta in regnū cęloꝝ introduce̓ putata ſit. Moyſes nomē mutauerit: Vocabat̉ enī antea Ioſue. ⁊ eū Ieſum appellauit. Deinde ſcrutet̉ illas ſcripturaſ ⁊ videat vtꝝde aliqͦ dixerit deus angelo. Certe quihoc dixit ipſe eſt verus Ieſus ppl̓i rector⁊ ductor in hęreditatē ęternę vitę ſcd̓mnouū teſtm̄ cuiꝰ erat figura vetus teſtm̄Suꝑeſt etiā vt iudęus ſi reputari vultiſraelita verus in qͦ dolus non eſt. recordetur illū in figura mortuū Ieſum quiintroduxit in t̓rā moriētiū. ⁊ agnoſcat īveritate Ieſum viuū. qͦ duce intret in terram viuentiū. Audiat igit̉ illuꝫ cuiꝰ illenomen habebat introducentē ac dicentem: Beati mites qm̄ ipſi poſſidebūt terram. ¶ Glo. ſuper Act̉. iij. cap.Oēs qͣꝫ ꝓph̓ę poſt Moyſen a Samuele videlicet pͥncipe ꝓphetarū ⁊ deincepsvſqꝫ ad Iohannē baptiſtā annūciauerunt dies iſtos .i. aduentuſ dn̄i gratiaꝫ.Beda ibidem. Ꝙͣuis enī priarchę ſanctiqꝫ prioris tꝑis multa de chriſto ꝓph̓auerint ꝟbis ⁊ factis: ꝓprie tam̄tempus ꝓph̓arū qui de Chriſti ⁊ eccleſięmyſterio manifeſte ſcpͥſerūt. exordium aSamuele ſumpſit. ⁊ vſqꝫ ad captiuitatem babylonię permanſit. ¶ Hieronymus in ꝓlogo Eſa. Inter hosEſaias non tam ꝓph̓a dicendus eſt qͣꝫeuāgeliſta. Ita enī vniu̓ſa chriſti ⁊ eccl̓ięmyſteria liqͥde ꝓſeqͥt̉. vt nō putes eū defut̉o vaticinari. ſꝫ d̓ p̨̄teritꝭ hiſtoriā texe̓.