xliii.
Prmus
De teſtimonijs vatu gentiliū.Augꝰ cōtra Fauſtū. Ca. CXVIQꝛro Sibylla vel herpmes vel orpheus vel ſi qui alijgentiū vates aliqͥd de filio deidixiſſe ꝑhibēt̉. Balet qͥdē aliqͥd ad paganoꝝ vanitatē reuincēdā. cū illū deuꝫcolere nos oſtēdimꝰ. de qͦ nec illi tacerepotuerūt. qͥ ſuos ꝯgentiles ppl̓os idoladęmoniaqꝫ colenda partim docere auſiſunt. partim ꝓhibere nō auſi ſūt. Verūtn̄ qͣntū de Chriſti aduētu diſtat interp̨̄dicationē angeloꝝ ⁊ ꝯfeſſionē dęmonū. tm̄ diſtat int̓ autoritatē ꝓph̓aꝝ ⁊ curioſitatē ſacrilegoꝝ. ¶ Ide d̓ ciuitadei. li. xviij. Sane Sibylla erythręaq̨̄ de Chriſto ꝯſcpͥſit manifeſta. Nā virclariſſimꝰ flaccianꝰ hō facilime facundięmultęqꝫ doct̓nę. cū de Chriſto colloqͥremur. gręcū nob̓ ꝓtulit volumē. dicēs eēSibyllę carmē. vbi loco qͦdā oſtēdit incapitibꝰ ꝟſuū ita ſe habētē ordinē lr̄arūvt hec in eo verba legerentur 1ησοσχρίέσοσ βέου υιους σωτηρ.qd̓ ē latine Ieſuſ chriſtꝰ dei filiꝰ ſaluatorEt hi qͥdē ꝟſus qͦrū pͥmę lr̄ę ſenſū iſtuꝫreddūt quē diximꝰ. hęc ꝯtinent. ſic̄ qͥdāeos latinis ⁊ ſtantibꝰ ꝟſibꝰ ē interp̄tatꝰIudicij ſignū tellus ſudore madeſcet Ecęlo rex adueniet ꝑ ſęcla futurꝰ. Scilicꝫin carne pn̄s vt iudicet orbē. Un̄ deumcernēs incredulus atqꝫ fidel̓ Celſum cuſanctiſ. ęui iam t̓mīo in ipſo. Sic aīę cucarne aderūt. ꝗs iudicet ipſe. Cū iacet īcultꝰ denſis ī vepribꝰ orb̓. Reijciēt ſimulacra viri cūctā qͦꝫ gacaꝫ. Exuret terrasignis pontūqꝫ polūqꝫ. Inqͣrēs tetri portas affligere auni. Sctōꝝ ſedenī cunctęlux libera carni Tradet̉. ſontes ęt̓naqꝫflāma cremabit. Occultos actꝰ retegēstūc qͥſqꝫ loq̄t̉ Secreta. atqꝫ deꝰ reſerabit pectora luci. Tunc erit ⁊ luctꝰ ſtridebūt dētibꝰ oēs. Eripit̉ ſolis iubar ⁊ chorus interit aſtris. Voluet̉ cęlū lunarisſplēdor obibit. Deijciet colles valles extollet ab imo. Nō erit in rebꝰ hoīuꝫ ſub-
lime vel altū. Iam equant̓ campis montes ⁊ cerula ponti. Omīa ceſſabūt tellusꝯfracta ꝑibit. Sic parit̓ fontes torrent̉flumīaqꝫ igni. Sꝫ tuba cū ſonitū triſtēdemittet ab alto. Orbe gemēs facinꝰ miſerū varioſqꝫ labores. Tartareūqꝫ chaos mōſtrabit t̓ra dehiſcēs. Et corā h̓ domino reges ſiſtent̉ ad vnū. Decidet ē cęlo igniſqꝫ ⁊ ſulphurꝭ amnis. Hęc aūt ſibylla nihil in toto ſuo carmine inſinuatqd̓ ad deoꝝ falſoꝝ cultū ꝑtineat. Quīīmo etiaꝫ ꝯͣ cultores eoꝝ ita loquit̉ vt īeorū nu̓o qͥ ꝑtinēt ad ciuitatē dei cōputā da videat̉. Inſerit etiā Lactātiꝰ oꝑiſuo quędā vaticinia Sibyllę de Chriſto. Sꝫ q̨̄ ſingillatim poſuit. hęc ego cōiūcta h̓ inſerui. In manꝰ inqͥt infideliuꝫpoſtea veniet. Dabūt aūt deo alapas ⁊manibꝰ īceſtis. ⁊ ore impuro. venenatosexpuent ſputos. Dabit ad ꝟbera ſimplex ſctm̄ dorſū. Et colaphos accipienstacebit. ne qͥs agnoſcat qͥ ꝟbū vel vndevenit vt inferꝭ loqͣt̉. Et corona ſpinea coronet̉. Ad cibū aūt fel. ⁊ ad ſitim acetuꝫdabūt. Hāc mēſaꝫ ī hoſpitalitate mōſtrabūt. Ipſa nāqꝫ gens inſipiēs deumtuū mētibꝰ ludētē mortalibꝰ nō intellexiſti. ſꝫ ſpinis coronaſtiꝰ ⁊ horridū fel miſcuiſti. Templi velū ſcindet̉. Et mediodie nox tenebroſa nimis in tribꝰ horis videbit̉. Morteqꝫ moriet̉ tribꝰ diebꝰ ſomnō ſuſcepto. Et tūc ab īferꝭ regreſſus adlucē veniet. pͥmꝰ reſurrectiōis pͥncipio reuocatꝰ oſtēſo Ita Lactātiꝰ carptim perſuę diſputationis int̓ualla ſic̄ ea poſcerevidebāt̉ q̨̄ ꝓbare intēdebat adhibuit teſtimōia ſibyllina. ¶ Iſidorꝰ etymologiarū. li. j. Deniqꝫ ꝓba vxor Adelphi cētonā ex ꝟgilio pleniſſime d̓ fab̓camūdi. ⁊ d̓ euāgelij materia cōpoſita ẜmꝟſus. ⁊ ꝯcinnatꝭ ẜm materiā ꝟſibꝰ exp̄ſſit. Et p̨̄poſitiuꝰ ſil̓it̓ ex eodē poeta intercętera ſtili ſui ocia tythęū in honorē chriſti cōpoſuit.¶ Explicit liber primus.