Primus

inde ꝟo ex mr̄e in hāc lucē. Spūs autemſanctꝰ nequaqͣꝫ primo de pr̄e in filiū ⁊ poſtde filio ad ſctīficandā creaturā. ſꝫ ſimul d̓vtroqꝫ ꝓcedit. qͣꝫuis hͦ filio pat̓ vt quēadmodū de ſe ita de illo qͦꝫ ꝓcedat dederit.Ꝙ illa generatio ſit ineffabil̓ etincōprehenſibilis. Idem in ſermōe de natiuitate dn̄i. Ca. XvIErū generationē illā ſaluatoris qͥ gignēti pr̄ coęt̓nꝰ ē. qͥsenarrabit. qn̄ quidē ipſius tꝑalēexꝟgīe gnatione mūdus expauit. quā piafides agnouit ⁊ tenuit. infidelitaſ aūt riſitſuꝑata. ſuꝑbia timuit. Quę nā eſt illa generatio quę in pͥncipio erat ꝟbū ⁊ verbuꝫerat apud deū ⁊ deus erat ꝟbū? Qd̓ ē hͦverbū qd̓ dicturꝰ antea nō ſilebat. quo dicto nō ſiluit qui dicebat. Qd̓ eſt verbū ſine tꝑe ꝑ qd̓ facta ſūt tꝑa. Verbū qḋ nullius aꝑuit labia ceptū nec clauſit vt finitūUerbū qd̓ initiū nō habet ex ore loquentiū. ⁊ aperuit ora mutoꝝ. Verbuꝫ qḋ lingͣuis gentiū diſertiſ nō fit. ⁊ linguas infantiū diſertas facit. Quę naꝫ eſt illa gnatiocui pater moriēdo nō cedit. qꝛ nō eā viuēdo p̨̄cedit? Ab oībꝰ int̓u allis locoꝝ ac tēporū ab oī diſtēſiōe ſpacioꝝ. quā vel ī diebus vel in corꝑibꝰ ſentire cōſueuimꝰ qͣntūipſo adiuuāte poſſumꝰ aīas nr̄as ad eumleuemꝰ. ſi qͦ modo ⁊ natū non p̨̄uenientē qͥgignit. ⁊ gignentem non pręuenienteꝫ quigignit̉ caꝑe valeamꝰ. Patrē ſempit̓ne genuiſſe. filiūqꝫ ſempit̓ne natū eē. nec vtꝝqͣꝫgnaͣntē. nec vtrūqꝫ naſcentē. ſꝫ alterū ſinealtero nō viuentē cogitemꝰ ſi valemꝰ. ſi n̄valemꝰ credamꝰ. Nō ē qd̓ credere volumus. nec tn̄ longe poſitū eſt ab vnoqͦꝫ noſtrū. In illo qͥppe viuimꝰ mouem̄ ⁊ ſumusAthanaſius de trini. li. viij. Igitur Ithanaſius o hō qͥ deitatē querꝭ ſi credis bn̄ facꝭ. credere tibi iuſtū eſt. nō diſcutere ꝑmiſſum ē. Si autē diſcutꝭ ſermo tibiꝓpheticus occurrit: qͥ dicit. Generationeꝫeiuſ qͥſ enarrabit? Petrus in epiſto

la Clemētis. Non gͦ deus a nob̓is diſcutiendus eſt ſed credendus. qui nimirū innobiſipſis neſcimꝰ qd̓ ſapimus quō mensnoſtra vel ingeniū generat verbū. ſed noſſe ſufficit. qꝛ luxſplēdorē genuit. ſicut ait:In ſplendoribus ſanctoꝝ ex vtero ante luciferū genuit ¶ Hylarius de trini.li. ij. Nemo inquit nouit filiū niſi pater ⁊cͣInſere te in hoc ſecretū int̓ ingenitū ⁊ vnigenitū deum. ⁊ arcano te inopinabilis natiuitatꝭ īmerga: Incipe percurre. ꝑſiſte. ⁊ ſiſciam nō ꝑuenturū. tamen gratulabor ꝓfectuꝝ. Qui enī pie infinita perſequitur. ⁊ſi nō contingat aliqn̄ cum ꝓficeret prodeundo. ¶ Bern̄. in epl̓a ad Thomaprępoſitū. Vę vobis filij huius ſęculia veſtra prudētia inſipiēti ſalutarē ſpiritūignorātes. nec diuino cōſilio participantes. ꝙ ſolus ſoli pater eructuans filio ſuggerit. excepto cui filius reuelare voluerit.Non vultis o miſeri dicere cum Dauid:Audiam quid loquatur in me dn̄s deus⁊cͣ. Utiqꝫ ī vanitateſ ⁊ inſanias falſas effuſi foris. intimū optimūqꝫ non requiritisauditum veritatis.¶ Ꝙ vtraqꝫ ſit inenarrabilis. Auguſtinus in ſermone de natiuitate dn̄i. Capitulū XVI IMbas certe dn̄i generationes retinet fides catholica mirabiles .ſ. vnam diuinam. alterāhūanam. Illam ſine tꝑe: hāc in tꝑe. Illāſine matre. hanc ſine patre. Si enim iſtaꝫnon comprehendimꝰ. illam quando enarrabimus? Quis comprehendit natiuitate nouā. īnuſitatā. vnicā. in mūdo incredibilem factam. ⁊ toto incredibiliter creditāvt virgo cōciperet. ⁊ virgo pariens permaneret? Quod humana ratio non inuenitfides capit. ⁊ vbi humana ratio deficit. fides hominū proficit. ¶ Bernardus inſermōe de vigilia natiuitatis dn̄iIeſꝰ chriſtꝰ dei filiꝰ ī bethleē iudę naſcit̉ exꝟgīne. Frēs gnaͣtionē iſtā qͥs enarrabit?