Liber

formarū. Intuere qͦꝫ interioribꝰ ocul̓ quōmultiplices regulę ī arte̓ artificꝭ vnū ſunt.⁊ in aīo diſponētꝭ eas viuūt. quō infinitusnumerꝰ linearū in vno pūcto ſubſiſtit vnūEt huiuſmodi nat̉alia exēpla ꝑſpice. ex qͦbus velut ph̓ice theorie pēnis vltra oīa ſb̓uectuſ dīna gr̄a adiutꝰ poterꝭ arcana ꝟbimentꝭ acie cōſpicere. ⁊ qͣntū dat̉ hūaniſ argumētatiōibꝰ deū ſuū quęrētibꝰ. quō oīaque ꝑ verbū facta ſunt in illo viuūt videre. ¶ Augꝰ ī li. lxxxiij. q̄onū. Ille ꝟopͥncipales formę vel rōnes rerum ſtabilesideę vocant̉ quę dīna intelligētia cōtinēt̉nec ipſe formatę ſunt. ſꝫ ẜm eas qͥcqͥd orit̉vel interit format̉. qͣs ſcilicet rōnes ęt̓nas īverbo intueri aīa neqͥt. niſi qui rōnis oculum ſanū ⁊ purū ac ſerenū ⁊ ſanctuꝫ ac ſimilē eis qͣs videre intendit habuit. Sic .n.ipſo intelligibili lumine perfuſa ⁊ illuſtrata cū ei cohęſerit. hac ipſa viſione beatiſſima fit. Has aūt ſiue ideas ſiue formas ſiue ſpēs rōnes appellare licet multiſqꝫ cōceditur vocare qͦdlibet. ſed paucꝭ videre qd̓verum eſt.Ꝙ pat̓ filio ipſū gignēdo deditoīa. Idem ī li. de trinitate primoXV¶CapitulumLerūqꝫ vero filiꝰ dicit ꝙp pr̄ ei dedit: in qͦ vult ītelligi ꝙ eūpr̄ genuit vt nō qͣſi iam exn̄ti ⁊ n̄habeti dederit aliqͥd. ſꝫ ipſum ei dediſſe vthr̄et eſt genuiſſe vt eſſet. Nō enī filiꝰ aliudeſt ⁊ aliud habet ſꝫ hoc ipſū eſt qḋ ē ⁊ habꝫIdem cōtra Maximū. li. ij. Beatius q̇dē eſt dare qͣꝫ acciꝑe. Sꝫ hoc in hacvita vbi ē inopia. qꝛ vtiqꝫ melior ē copia.Veliꝰ eſt enī hr̄e qͣꝫ egere. melius dare qͣꝫmēdicare. Vbi aūt qͥ dedit gignendo dedit. ⁊ qͥ accepit naſcēdo accepit. nō inopiſubuentū eſt. ſꝫ ipſa copia gnata eſt. Necpōt qui accepit ei qͥ dedit eſſe inęqͣlis quia⁊ h̓ accepit vt eſſet ęqͣlis. Nihil enī pr̄e minus habet. qͥ dicit: Oīa quę habet pr̄ meaſunt. ¶ Athanaſius cōtra Arriū. li.

ij. Et rurſum pat̓ inquit qd̓ dedit mͥ maius oībus eſt. Dona ꝟo dīna hoc mō intelligēda ſunt filio attributa. Dedit filiopater oīpotens oīpotētiā. maieſtateꝫ dedit maieſtati. ꝟtutē ꝟtuti. prudentiā prudenti. ęternitatem ęternitati. dinitate diuinitati. vitam vitę. Nec aliā ab ea qͣꝫ habere dedit. ⁊ qͣntam habet tātā dedit.hęc oīa naſcēti potius qͣꝫ diligenti dediſſeꝓbatur: cui a filio dicit̉: Oīa mea tua ſunt⁊ tua mea ſunt. Si enī illa oīa quę pat̓ filio contuliſſe ꝑhibet̉ alia in eo ⁊ alia ī filioeſſe dicunt̉. ſine dubio mendacē facimꝰ filium qui dicit ſua eſſe que patris ſūt Hylariꝰ de trinitate. li. iiij. Nihil itaqꝫniſi natū filius habet. ⁊ geniti honoris admiratio in honore generātꝭ eſt ¶ Augꝰ inſolutione quęſtionū hęreticorūNequaqͣꝫ ꝟo creatorē filius gignere nonpotuit ſꝫ non oportuit. Immoderata qͥppegnaͣtio diuina eſſet. genitus filiꝰ patri nepotē gigneret. qm̄ ⁊ ipſe nepos niſi gigneret auo ſuo ꝓnepotē. īpotens diceret̉ ſcd̓mvr̄am o hęretici mirabilē ſapīam. Nec iōminꝰ habet filiꝰ qꝛ pr̄ nō eſt. qm gnatio n̄potentię ſꝫ pr̄nę ꝓprietatꝭ ē. ¶ Idem ī. li.de trinitate. xv. Iō ꝟo pͥncipalit̓ d̓ patre dr̄ ſpūſſanctꝰ ꝓcedere. qm̄ ⁊ d̓ filio qͥdēꝓcedit. ſꝫ hͦ illi .ſ. filio pr̄ dedit nō vtiqꝫ iaꝫexiſtēti ⁊ nō habēti. ſed qͥcqͥd vnigenito dedit gignēdo dedit. Sic gͦ genuit eū vt etiāde illo ꝓcederet cōe bonū. ⁊ ſpūſſanctꝰ ſpiritus eſſet amboꝝ. Sꝫ ſi de vtroqꝫ ꝓceditcū filiꝰ eū ꝓcedere dic̄ a pr̄e. niſi qꝛ ſolet adeū referre ꝙ ⁊ ipſius ē de qͦ ē ipſe. Un̄ ⁊ ipſe alibi dic̄: Mea doct̓na nō eſt mea. ſꝫ eiꝰqͥ miſit me. A qͦ enī habet filiꝰ vt ſit deꝰ. abillo habet vt etiā d̓ ipſo ꝓcedat ſpūſſanctꝰAc ꝑ hͦ ſpūſſctūs vt etiā de filio ꝓcedat ſic̄a pre habet ab ipſo pre. Hinc etiā intelligit̉: Cur nō dicatur ſpūſſanctꝰ natus eē. ſꝫpotius ꝓcedere. qꝛ ſi ⁊ ipſe filiꝰ diceret̉. amboꝝ vtiqꝫ filiꝰ diceret̉. qd̓ abſurdū eſſe ꝓbatur. Nullus enī eſt filius duoꝝ niſi pr̄is etmr̄is tm̄. Sic nec filius hoīuꝫ ſimul ex preꝓcedit ⁊ ex mr̄e. imo pͥus ex pr̄e ī mr̄em. de