Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
Vr
Einzelbild herunterladen
 

Primus

aut turpitudinem bonitas vel pulcritudoipſa. Igitur ea quę participatione ſimilia ſunt. recipiūt diſſimilitudinē. Ipſā ꝟoſimilitudinē impoſſibile ē ex aliqua parteeſſe diſſimilē. Un̄ fit vt filius ſimilitudo pr̄is ex nulla parte pr̄i poſſit eſſe diſſimilis. Ipſe eſt enī ſpēs prima qua ſpeciata etformata ſūt oīa. cuius participatiōe ſimilia ſūt quęcūqꝫ vel int̓ ſe vel deo ſūt ſimiliaIn his certe quę ſūt a deo creata. imagoſimilitudo ęqͣlitas diſtinguēda ſūt.in ſpeculo quidē eſt imago rei obiectę ſil̓itudo. tamē ęqͣlitas. quia multa deſuntimagini quę inſūt rei. Et ī duobꝰ ouis paribus ęqualitas ē. ſimilitudo etiā ineſt. qꝛquęcūqꝫ inſunt vni. inſunt alteri. nec tamen imago eſt. qꝛ neutrū de altero expreſſum ē. Ouū aūt ꝑdicis quā dicꝭ qͣꝫuis ouogallinę ſimilis ſit inqͣntū ouū eſt. non tn̄ ēeius imago. qꝛ eſt exp̄ſſum de illo. ſꝫ necęquale eſt. qꝛ breuiꝰ eſt. Poteſt aūt eſſe aliqua imago ſimilitudo vbi etiā ſit ęqͣlitaſſicut in parentibꝰ filijs eſſet. ſi tꝑis int̓uallum defuiſſet. Itaqꝫ in deo qꝛ tꝑis vacatconditio. enī in tꝑe filiū genuit queꝫtꝑa cōdidit. cōſequēs eſt vt ſoluꝫ eiusimago ſit qꝛ illo eſt. ſimilitudo qꝛ imago ē. ſꝫ etiā ęqualitas tāta. vt nec tꝑis int̓uallū impedimēto ſit. Hylariꝰ trini. li. iiij. Nihil deniqꝫ niſi natū filiusdei ī honore gnaͣntꝭ ē honoris admiratiogeniti. ipſe filiꝰ ſit ſapīa. Augꝰ triCap XIIIInitate. li. vj.Dſe ē primꝰ ac ſūmꝰ ītellectus: verbū ꝑfectū cui nihil deſit. ars quędā oīpotētꝭ ſapiētꝭ dei plenaoīuꝫ rationū viuētiū incōmutabiliū. oēſvnū ſunt ī ea ſicut ipſa ē vna vno cuꝫvnū. Ibi nouit deꝰ oīa q̨̄ ipſū fecit. diſcedāt ac ſuccedāt tꝑa decidit aliquid eiꝰ ſciētię vel ſuccedit. Non eniꝫ iſtaquę creata ſūt ideo ſciūt̉a deo quia factaſunt. ſꝫ potiꝰ qn̄ a deo ſciūt̉ immutabiliterideo facta ſūt Idem ī li. xv. Scientia

certe dei vel ſapīa ipſa ē ipſa eſſentia eius.qꝛ idem ē ibi ſaꝑe. Ideoqꝫ nouit oīaverbū quę nouit pr̄. ſꝫ ei noſſe de pr̄e ē ſicutetiā eſſe. Prouide pr̄ dicēs tanqͣꝫ ſeipſuꝫgenuit. ęquale ſibi oīa verbū. Non eniꝫſeipſū integre ac ꝑfecte dixiſſet. ſi aliqͥd minus vel amplius in eiꝰ ꝟbo qͣꝫ in ſeipſo eētEt ideo ꝟbū illud vere veritas eſt. qꝛ quicquid ē in ea ſciētia de qua genitum eſt inipſo eſt. qd̓ aūt in illa eſt. nec ī ipſo eſt.Sciūt ergo pater filius inuicē. ſed ille gignendo. iſte naſcēdo. oīa quę ſūt in eorūſcientia. in eoꝝ eſſentia videt vt̓qꝫ ſimul. particulatim aūt ſingillatim. velut alt̓nāte cōſpectu. ibi ſūme agnoſcit̉ eſt eſt. Etfalſū aliqͥd hr̄e verbū hic nūqͣꝫ pōt. qꝛ ſic ſehabet īmutabilit̓ vt ſe habet de quo ē.enī pōt filius a ſe face̓ qͥcqͣꝫ. niſi qd̓ videritprem facere. Potent̓ pōt. nec eſt infirmitas illa nec firmitaſ. qꝛ falſa pōtveritas. Nouit itaqꝫ deus pr̄ oīa in filio.nouit in ſeipſo. ſed in ſeipſo tanqͣꝫ ſeipſuꝫ.in filio tanqͣꝫ verbū ſuū qd̓ eſt de his oībꝰquę ſūt in ſeipſo. Oīa ſimilit̓ nouit filiusin ſe. tanqͣꝫ .ſ. ea quę nata ſūt his quę pr̄nouit in ſeipſo. In pr̄e ꝟo tanqͣꝫ ea de qͥbꝰnata ſunt quę nouit ipſe filius in ſeipſo.Hugo ī li. opuſculoꝝ Ipſe ē dei ſapientia quę Salomonē loquit̉: Nōdūerant abyſſi ego parturiebar. Conceꝑatdeus ſapīam in p̨̄ſcīa futuri. parturiebat īvolūtatę creandi. peꝑit aut in ꝓcreationeeffecti. Origenes ſuꝑ principiūIohanis Hinc de ipſo filio dei ſcript̉aꝓnūciat. qd̓ factū eſt in ipſo vita erat.queriſ: quō in ipſo vitalit̓ vniformit̓liter ſubſiſtūt omīa: accipe ꝑadigmata excreaturarū natura. Conſpicare quō cauſęrerū oīuꝫ quas cōprehēdit globoſitas ſenſibilis huiꝰ mūdi ſimul. vniformit̓ ſubſiſtunt ī iſto ſole viſibili. Inde nanqꝫ formęcorpoꝝ oīuꝫ ꝓcedūt. Inde diſtātiū pulcritudo coloꝝ cętera. q̨̄ de ſenſibili nat̉a p̨̄dicari poſſūt. Cōſidera multiplicē infinitam ꝟtutē ſeminū quō ſimul in ſingulis ſeminibꝰ ꝯtinet̉ nūeroſitas herbarū fructuūaīalium. quō pulcra ex eis ſurgit varietas