Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
IIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

oībꝰ. Augꝰ de trini. li. vj. Eqͣlispr̄i filius ꝓbat̉ in magnitudine. in ſapientia. in qͣlitate. in qͣlibet re. q̨̄ de ſb̓a eiꝰ dr̄ ꝟtutes ī aīo ſūt ęqͣles. alioqͥn ſi dixeris aliqͦs ęqͣles in fortitudine ſꝫ alt̓ vnieoꝝ prudētia p̨̄ſtare. ſeqͥt̉ vt alteriꝰ fortitudo ſit minꝰ prudēs. ac nec fortitudineſint ęqͣles. Sic ꝟtutibꝰ cęterꝭ poſſumuſdicere. Ꝙtomagꝭ ita ſe hn̄t ī illa ſb̓a incomꝑabilit̓ ſimpliciore. .n. ē aīo fortē vl̓ iuſtū eſſe. qꝛ ſine his pōt Deoaūt ē fortē aūt iuſtū eſſe. et ſiqͥd aliud ſub̓alit̓ dixeris de illa ſimplici multiplicitate vel multiplici ſimplicitate. ipſe filius ſit ęqualitas ipſa.Pugo in li. de tribus diebus.XIICapitulumNitas certe. qꝛ numeruꝫinfinitū creat hꝫ finē potentięſuę. ob oīpotēs ē in nūeroruꝫcreatiōe. Porro creatio nūeroꝝ ē creatiorerū. In reꝝ creatiōe ops ē vnitas. Un̄patet ipſa ſit deitas. ab vnitate ꝟo generat̉ ęqͣlitas. alios qͥdē nūeros ml̓tiplicata nūeros oēs genuit. ex ſe aūt exſua ſb̓a niſi ęqͣlitatē gnare neqͥt. Ęqͣlitatꝭgnaͣtio nūerū oēꝫ p̨̄ceſſit. genitorꝭ ac geniti vna eadēqꝫ ſb̓a ē. qm̄ vt̓qꝫ vnitas ē. Etqm̄ ęqͣlitas eiuſqꝫ gnaͣtio nūerū oēm p̨̄cedit. id qd̓ oēꝫ nūerū p̨̄cedit ęt̓nū eſt ęqͣlitas vnitatꝭ. Eſt igit̉ ipſa vnitatꝭ ęqualitaseiuſdē vnitatꝭ qͣſi figura q̨̄dā ſplēdor. Figura qͥdē. qꝛ modꝰ qͥdā ē ẜm quē ipſa vnitas ī rebꝰ oꝑat̉. Splēdor ꝟo. qꝛ ē id qd̓oīa a ſe īuicē diſcernūt̉. Ipſa igit̉ vnitas ērerū oīuꝫ vnitū. Unitatꝭ auteꝫ ęqͣlitasmodus ē vltra quē citraqꝫ neqͥt aliqͥd ꝯſiſtere. vn̄ formę ac mēſurę oīuꝫ rerū hn̄t exiſtere. Ibi rerū notiōes ꝯtinēt̉. qꝛ rei noticia ſꝑ in ipſiꝰ ęqͣlitate ꝯtinet̉. Si aūt exceſſerit vel ſb̓ſteterit infra. ē noticia ſꝫ imaginatio falſa. aūt vnitatꝭ ęqͣlitas ſit ęqͣlitas exiſtētię. māifeſtū ē eādē ęqͣlitatē reiꝟitatē. Nihil enī eſt aliud rei veritaſ qͣꝫipſiꝰ rei exn̄tꝭ ęqͣlitaſ. ita vt animꝰ ipſaꝫp̄hendens nec ꝑmaneat infra. nec euaget̉

vltra. Si aūt animi comp̄henſio extiteritvltra vel infra. inde falſitas oritur cuiꝰ nulla eſt ſub̓a. veritas ſit oībꝰ rebus eſſe pri ſub̓a pͥma. Inde qͦꝫ licꝫ colligeredem ipſaꝫ ęqͣlitatē verbū deitatꝭ eſſe. Nihil enī eſt aliud verbū veritatꝭ qͣꝫ ęt̓nabus rebus p̨̄finitio creatoris. quid. qͣle. qͣntumqꝫ ſit earū vnaquęqꝫ. vel quō ſe habeat̄ in ſua dignitate vel tꝑe. At huiuſmodip̨̄finitio eſt ęqͣlitas reruꝫ exiſtentꝭ infra velvltra quā valet aliqͥd exiſtere. Verbūigit̉ deitatꝭ eſt ęqͣlitas vnitatꝭ. Itaqꝫ qm̄vnitas ipſa gignit ęqͣlitatē vnitatꝭ. gignitvtiqꝫ ꝟbū deitatꝭ. De gnaͣtione magnꝰquidā dicit ph̓s. qꝛ ſemel locutꝰ eſt deus.Ecce vnitatꝭ verbi mentionē breuit̓ fac̄Hanc etiā vnitatꝭ ęqͣlitatē appellaueruntantiqͥ ph̓i. mente dīnitatꝭ. ꝓuidentiā ſapīaꝫ creatoris. Ꝙͣuis aūt vnitas eiꝰęqͣlitas. vt dictū eſt ſupͣ. ſit vna penitꝰ ſb̓atn̄ qꝛ nihil pōt ſeipſū gignere. alia ē ꝓprietas genitorē. alia genitū. Idcirco ātdinis ph̓is ipſa ęt̓na ſb̓a dr̄ ꝑſona genitoris ẜm ipſa ē vnitas. ꝑſona ꝟo genitiẜm ipſa eſt ęqualitas. ipſe ſit imago pr̄is. Augꝰ ī li.Cap. XIIde trini. vj.St igit̉ in filio dei ex pr̄egenito pͥma ęqͣlitas pͥma ſil̓itudo. nulla in re diſſidēs. nulloinęqͣlis. nullaqꝫ ex ꝑte diſſil̓is. ſꝫ ad identidem reſpondēs ei cuiꝰ eſt imago. Ideꝫin. li. vij. ꝟo vt ſb̓ſiſteret imago deifactꝰ ē ad imaginē pr̄is filij ſpūſſancti.Un̄ ſcpͥtū ē: Faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginēſil̓itudinē nr̄aꝫ. qꝛ non fiebatęqͣliſ illa dei imago. tanqͣꝫ .ſ. ab illo nata. ſꝫ ab ipſo creata. Huiꝰ rei ſignificandę ita imago dei ē vt ad imaginē ſit factaid eſt. ęqͣt̉ ꝑſonalitatē. ſꝫ qͣdā accedit ſimilitudine. .n. locoꝝ int̓uallis ſꝫ ſil̓itudine ad deū accedit̉. diſſil̓itudine ab eorecedit̉ Idem in li. lxxxiij. q̨̄onuꝫEt ea qͥdē q̨̄ ꝑticipatiōe ſūt bona vel pulcra mutationē recipiūt vt poſſint nec bona nec pulcra. ſꝫ nullo recipit maliciam