iiij.
Primus
non ſint niſi vnus omnipotēs. Sic vterqꝫimmēſus. vt ambo ſimul nō ſint niſi vnusīmēſus. Sic vt̓qꝫ deuſ. vt ambo ſimul nōſint niſi vnꝰ deꝰ. Vide ergo qͣꝫ admiranda ratiōe ſit ⁊ in ꝑſonis ꝓprietas. ⁊ in ſb̓avnitaſ. ⁊ in maieſtate ęqualitas.Ꝙdei filius ſit patri coęternusCapitulumAieſtatis enim ſuę conſorte carere noluit ꝑſona quę ſūme bona fuit. ⁊ abſqꝫ dubio qd̓eſſe voluit eſſe oportuit. Qd̓ ꝟo ſemel voluit ſemꝑ vtiqꝫ voluit. Oportuit gͦ ꝑſonāęternā hr̄e coęternā. Nec potuit vna alteram pręcedere. nec vna alteri ſuccedere.Hylarius d̓ trinitate. li. xij. Ergodn̄e deꝰ pat̓ filius tuus dū ex te ē. ſecūdusa te ē. Dū ꝟo tūc eſt. nō ab eo ſeꝑanduses. qꝛ nec ſine tuo fuiſſe aliqn̄ cōfitēdꝰ es.ne aut ſine gnaͣtione imꝑfectus. aut poſtgnaͣtionē arguaris ſuꝑfluus. ¶ Ambroſius d̓ trinitate. li. iiij. Merito ſplendorē pr̄nę gl̓ię filiū apl̓s vocat. qꝛ lux ſplendorē gnat. nec cōprehēdi pōt ꝙ ſplēdor luce ſit poſterior. aut ſplēdore lux antiquior.Ubi nanqꝫ lumē eſt ſplēdor ē. ⁊ vbi ſplendorē etiā lumē ē. Nec vnū ſine alt̓o eē pōtqꝛ ſꝑ in lumīe ſplēdor ē. Splēdor igit̉ paternę lucꝭ eſt filiꝰ coęt̓nꝰ ꝓpt̓ ꝟtutꝭ ęternitatem. inſeꝑabilis ꝓpt̓ claritudinis vnitateꝫ¶ Origenes ſuꝑ Eſaīa. Itaqꝫ iuſtꝰetiā hō ſꝑ naſcit̉ ex deo. Si enī ſaluator qͥſplēdor eſt lucꝭ ęt̓nę ſꝑ naſcit̉: et idcirco dicit: An̄ oēs colles gnat me. nō vt qͥdā male legūt gēuit. tu qͦꝫ ī eiꝰ ſil̓itudinē ſpm̄ habens. tn̄ adoptiōis ꝑ ſingl̓os intellectꝰ. acꝑ oꝑa ſingl̓a ſꝑ a dn̄o gnaͣrꝭ. ⁊ in ChriſtoIeſu dei filiꝰ efficer ¶ Augꝰ de trinitate. li. vj. Sꝫ dixit Arriꝰ. Si filiꝰ eſt natꝰ.erat tꝑus qn̄ nō erat filiꝰ: Nō .n. intelligebat etiā natū eē deo ſempit̓nū eē. vt ſit coęt̓nꝰ pr̄i filiꝰ. ſic̄ ſplēdor qͥ ab igne gignit̉ ēilli coęt̓nꝰ. ⁊ vt eēt ęt̓nꝰ ſi ignis eſſet ęternꝰIdē in li. lxxxiij. q̄ſtionū. Veliorē aūt ſꝑ natꝰ qͣꝫ qͥ ſꝑ naſcit̉. qꝛ ſi ſꝑ naſcit̉nōdū natꝰ ē. nec vnqͣꝫ erit natꝰ. Ac ꝑ hoc
nunqͣꝫ filiꝰ. Filiꝰ āt dei ſꝑ ē filiꝰ. ſꝑ igit̉ natus ¶ Baſiliꝰ ī exam. li. j. Erat .n. antiquiſſima creaturę ordinatio illis q̄ ſūt exͣmūdū ꝟtutibꝰ apta. ſine tꝑe orta. ſempit̉na. ſibiqꝫ ꝓpria. in qͣ certa inſtituit oꝑa deꝰꝯditor oīuꝫ .i. lume intellectibile btītudini ꝯueniēs oīuꝫ amātiū deū ¶ Augꝰ deſymbolo li. j. Occurrat itaqꝫ nob̓ igniſprſplēdor filiꝰ. ⁊ ecce coęuos īuenimꝰ. Exqͦ enī ignis eſſe cepit ſplendorem genuit.¶Ꝙ ipſe ſit eideꝫ coęqualis. Fulgentiꝰ ī reſpōſiōib cōtra TrabaCapitulū XImundū.Orro filiꝰ dei verā quaꝫhabet ex vno pr̄e ſb̓am. nec minorē hr̄e potuit. nec diu̓ſaꝫ. Contumelia qͥppe ē dīnę naturę ſi pr̄ filiū gnaͣnsnō potuit eē in filio qͣntꝰ ꝑmanet ī ſeipſo ⁊genitori. qd̓ nefas ē potētia nat̉al̓ adimit̉ſi filio pr̄nę ſb̓ę ęqͣlitas abneget̉. ¶ Augī ſolutiōe ꝗſtionū hęreticorum.Si .n. filio pr̄ęqͣlitatē qua ei dare potuitin natiuitate ſb̓traxit īuidꝰ fuit. ſi aūt dare nō potuit infirmꝰ fuit. ſꝫ vtrūqꝫ falſū eſtqꝛ deo pr̄i filiꝰ ē ęqͣlis. ⁊ a pr̄e diligit̉ ẜm ſꝑmanētꝭ plenitudinē charitatꝭ ¶ Richardus vbi. sͣ. Sūma nempe charitas. necdū eſſe ꝯuincit̉ niſi vere dilectꝰ ſūme nō diligit̉. Diſcretꝰ aūt amor non eſt. vbi ſūmediligit̉ qͥ ſūme diligēdus nō eſt. Sꝫ in ſūme ſapiēti bonitatē amorꝭ flāma nō aliterfit. nec ampliꝰ flagrat qͣꝫ ſūma ſapīa dictatIn mutuo itaqꝫ amore plenitudo charitatis exigit vt vterqꝫ ſit ab altero ſūme dilectus. ⁊ ꝯſequent̓ ẜm p̨̄dictā diſcretionisnormā vt̓qꝫ ſit ſūme diligēdus. Vbi aūtvterqꝫ ē ęque diligēdus. oportet vt vterqꝫſit ęque ꝑfectꝰ. Oportet igit̉ vtꝝqꝫ eē ęqueoīpotēteꝫ. ęque ſapiētem. ęque bonū. ęquebeatū. Sic̄ itaqꝫ charitatꝭ ꝓprietas exigitꝑſonarū pluralitatē. ſic eiuſdē integritasſūmā ꝑſonaꝝ ęqͣlitatē Vt aūt ꝑ oīa ſintęqͣles oportet vt ſint ꝑ oīa ſil̓es. Qui .n. inſapīa nihil ſil̓itudinis hn̄t: quō ī ea pareseē valēt? Idē dico d̓ potētia. ideꝫ in cęterꝭa 4