Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
IIIIr
Einzelbild herunterladen
 

iiij.

Primus

non ſint niſi vnus omnipotēs. Sic vterqꝫimmēſus. vt ambo ſimul ſint niſi vnusīmēſus. Sic vt̓qꝫ deuſ. vt ambo ſimulſint niſi vnꝰ deꝰ. Vide ergo qͣꝫ admiranda ratiōe ſit in ꝑſonis ꝓprietas. in ſb̓avnitaſ. in maieſtate ęqualitas.Ꝙdei filius ſit patri coęternusCapitulumAieſtatis enim ſuę conſorte carere noluit ꝑſona quę ſūme bona fuit. abſqꝫ dubio qd̓eſſe voluit eſſe oportuit. Qd̓ ꝟo ſemel voluit ſemꝑ vtiqꝫ voluit. Oportuit ꝑſonāęternā hr̄e coęternā. Nec potuit vna alteram pręcedere. nec vna alteri ſuccedere.Hylarius trinitate. li. xij. Ergodn̄e deꝰ pat̓ filius tuus ex te ē. ſecūdusa te ē. ꝟo tūc eſt. ab eo ſeꝑanduses. qꝛ nec ſine tuo fuiſſe aliqn̄ cōfitēdꝰ es.ne aut ſine gnaͣtione imꝑfectus. aut poſtgnaͣtionē arguaris ſuꝑfluus. Ambroſius trinitate. li. iiij. Merito ſplendorē pr̄nę gl̓ię filiū apl̓s vocat. qꝛ lux ſplendorē gnat. nec cōprehēdi pōt ſplēdor luce ſit poſterior. aut ſplēdore lux antiquior.Ubi nanqꝫ lumē eſt ſplēdor ē. vbi ſplendorē etiā lumē ē. Nec vnū ſine alt̓o pōtqꝛ ſꝑ in lumīe ſplēdor ē. Splēdor igit̉ paternę lucꝭ eſt filiꝰ coęt̓nꝰ ꝓpt̓ ꝟtutꝭ ęternitatem. inſeꝑabilis ꝓpt̓ claritudinis vnitateꝫ Origenes ſuꝑ Eſaīa. Itaqꝫ iuſtꝰetiā ſꝑ naſcit̉ ex deo. Si enī ſaluatorſplēdor eſt lucꝭ ęt̓nę ſꝑ naſcit̉: et idcirco dicit: An̄ oēs colles gnat me. vt qͥdā male legūt gēuit. tu qͦꝫ ī eiꝰ ſil̓itudinē ſpm̄ habens. tn̄ adoptiōis ſingl̓os intellectꝰ. ac oꝑa ſingl̓a ſꝑ a dn̄o gnaͣrꝭ. in ChriſtoIeſu dei filiꝰ efficer Augꝰ de trinitate. li. vj. Sꝫ dixit Arriꝰ. Si filiꝰ eſt natꝰ.erat tꝑus qn̄ erat filiꝰ: .n. intelligebat etiā natū deo ſempit̓nū. vt ſit coęt̓nꝰ pr̄i filiꝰ. ſic̄ ſplēdor ab igne gignit̉ ēilli coęt̓nꝰ. vt eēt ęt̓nꝰ ſi ignis eſſet ęternꝰIdē in li. lxxxiij. q̄ſtionū. Veliorē aūt ſꝑ natꝰ qͣꝫ ſꝑ naſcit̉. qꝛ ſi ſꝑ naſcit̉nōdū natꝰ ē. nec vnqͣꝫ erit natꝰ. Ac hoc

nunqͣꝫ filiꝰ. Filiꝰ āt dei ſꝑ ē filiꝰ. ſꝑ igit̉ natus Baſiliꝰ ī exam. li. j. Erat .n. antiquiſſima creaturę ordinatio illis ſūt exͣmūdū ꝟtutibꝰ apta. ſine tꝑe orta. ſempit̉na. ſibiqꝫ ꝓpria. in certa inſtituit oꝑa deꝰꝯditor oīuꝫ .i. lume intellectibile btītudini ꝯueniēs oīuꝫ amātiū deū Augꝰ deſymbolo li. j. Occurrat itaqꝫ nob̓ igniſprſplēdor filiꝰ. ecce coęuos īuenimꝰ. Ex enī ignis eſſe cepit ſplendorem genuit.¶Ꝙ ipſe ſit eideꝫ coęqualis. Fulgentiꝰ ī reſpōſiōib cōtra TrabaCapitulū XImundū.Orro filiꝰ dei verā quaꝫhabet ex vno pr̄e ſb̓am. nec mino hr̄e potuit. nec diu̓ſaꝫ. Contumelia qͥppe ē dīnę naturę ſi pr̄ filiū gnaͣns potuit in filio qͣntꝰ ꝑmanet ī ſeipſogenitori. qd̓ nefas ē potētia nat̉al̓ adimit̉ſi filio pr̄nę ſb̓ę ęqͣlitas abneget̉. Augī ſolutiōe ꝗſtionū hęreticorum.Si .n. filio pr̄ęqͣlitatē qua ei dare potuitin natiuitate ſb̓traxit īuidꝰ fuit. ſi aūt dare potuit infirmꝰ fuit. ſꝫ vtrūqꝫ falſū eſtqꝛ deo pr̄i filiꝰ ē ęqͣlis. a pr̄e diligit̉ ẜm ſꝑmanētꝭ plenitudinē charitatꝭ Richardus vbi.. Sūma nempe charitas. nec eſſe ꝯuincit̉ niſi vere dilectꝰ ſūme diligit̉. Diſcretꝰ aūt amor non eſt. vbi ſūmediligit̉ ſūme diligēdus eſt. Sꝫ in ſūme ſapiēti bonitatē amorꝭ flāma aliterfit. nec ampliꝰ flagrat qͣꝫ ſūma ſapīa dictatIn mutuo itaqꝫ amore plenitudo charitatis exigit vt vterqꝫ ſit ab altero ſūme dilectus. ꝯſequent̓ ẜm p̨̄dictā diſcretionisnormā vt̓qꝫ ſit ſūme diligēdus. Vbi aūtvterqꝫ ē ęque diligēdus. oportet vt vterqꝫſit ęque ꝑfectꝰ. Oportet igit̉ vtꝝqꝫ ęqueoīpotēteꝫ. ęque ſapiētem. ęque bonū. ęquebeatū. Sic̄ itaqꝫ charitatꝭ ꝓprietas exigitꝑſonarū pluralitatē. ſic eiuſdē integritasſūmā ꝑſonaꝝ ęqͣlitatē Vt aūt oīa ſintęqͣles oportet vt ſint oīa ſil̓es. Qui .n. inſapīa nihil ſil̓itudinis hn̄t: quō ī ea pares valēt? Idē dico potētia. ideꝫ in cęterꝭa 4