Articulus

quia ſi beata virgo deſponſata fuiſſet alicuiregi magno hūilitas nō clareſceret. Si vero paſtori hūilitas quidē clareſceret: ſed myſterio nō ſatiſfieret ſignificatōis p̄dicte. ſil̓iter ſi piſcatori deſponſata fuiſſet: nō ita ſatiſfactū fuiſſet ſignificationi p̄tacte ex p̄miſſisrōnibꝰ: circa terciā ꝯcluſionē poſitis igit̉ ⁊c̄.Itaqꝫ ꝯcludit̉ ꝙ licꝫ natiuitas ſaluatorisex beata virgine debuit manifeſtari ab angelis paſtoribꝰ ꝓpter hoc ẜm Lyrā ſuꝑ Lu.quia paſtores erāt ſimplices ⁊ abſqꝫ cautelis malicie ⁊ occupati in officio ſanctoꝝ patriarcharū qui dicunt̉ fuiſſe paſtores Gen̄.xlvij. Talibꝰ aūt ſolent fieri diuīe illumīationes ⁊ cōſolationes. iuxta illud Math̓. xj.Cōfitebor tibi pater celi ⁊ terre: quia abſcōdiſti hec a ſapientibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſtiea ꝑuulis. licꝫ etiā cōgruebat matrē ſub cruce cōmēdari Ioh̓i nō qͥdem rōne eiꝰ ꝙ Iohānes piſcator erat: qꝛ hoc ad id nil ꝑtinebat: ſed rōne ꝟginitatis ⁊ humilitatꝭ. vt vicꝫhumilis diſcipulꝰ Ioh̓es et virgo virgini ⁊humillime matri ſue obſequiū ⁊ ſolaciū preberet. Nihilominꝰ ſumme ꝯgruebat vt virgo mater dei virgini Ioſeph fabro deſpōſaretur: ſicut ex rōnibus antedictis ī tercia cōcluſione tactū eſt. Uere ergo chariſſimi deimater ꝑ om̄ia cōmendabilis nobis exiſtithonorabilis ⁊ deuote celebris ꝑ quaꝫ miroordine diuine ſapientie nobis ſalus ꝓuenitvere ⁊ Ioſeph eius ſponſus non īmerito anobis honoratur ⁊ deuotius ob amorē beate virginis venerat̉ qui tantā gratiā merūit vt in ſponſam familiarē matrē dei habuerit. O vtinā huic eoꝝ ſancte ſocietati pauꝑego ⁊ humilis ſeruulus affuiſſem ⁊ eis ẜuitia exhibere dignus fuiſſem.¶ Articulꝰ ſecūdus ꝙ ip̄e ſanctus Ioſephſponſus beate Marie debuit eſſe ſanctiſſimus ⁊ mūdiſſimus.¶Capitulum. I. 33Ecundū miſteriū dicit̉ ſanctitatis. vbi inueſtigandū nō eſt vtruꝫ iſte Ioſephſponſus benedicte ꝟginis Marie fuerit inter omnes viros ſui temꝑis virexcellentiſſime ſctītatis: vt dignus habitusſit eligi in ſponſum virginis dei matris. Etpoteſt argui ꝙ nō: quia ſi fuiſſet homo gra-

tioſus ⁊ magne ſanctitatis nō debuiſſet dubitaſſe vel ſuſpitionē habere de beata virgine dei p̄electa matre. Cū em̄ dicat apl̓us. j.Choꝝ. xiij. Charitas nō cogitat malum ſcꝫde ꝓximo ſuo. Seqͥtur ꝙ homo ꝑfectus ingratia ⁊ ſanctitate atqꝫ charitate nō poteritde altero quē nouit eſſe ꝑfecte ſanctitatꝭ hominē ſuſpicari ſiniſtrum vel cogitare malū:qͥn eoip̄o deſignetur veraciter: ꝙ ip̄e nō eſtbonus aut ꝑfectus qui de alio ꝑfecto credere poteſt malū: quod etiam ꝓbari poteſt exeo quia apud ſanctos maxime: immo etiaꝫapud alios probos ⁊ imꝑfectos hoīes dubia ſunt in meliorem ꝑtem interp̄tanda: vthabet regula iuris. extra de re. iu. ca. eſtote.Sed quia iſte Ioſeph nouit beatam virginem Mariā eſſe ꝑfectiſſime ſanctitatis:tum ex atteſtatione virginū cum quibꝰ morata fuerat in tēplo dn̄i a ſua infantia: apudquas publicum et famoſum erat: ꝙ ipſamquotidie viſitabant angeli dei ⁊ familiaritei cibum deportabant ē celo. tum ex miraculo diuino quo fuit coactus ⁊ pontificibꝰmanifeſtum vt ip̄e cuius vicꝫ virga germinauit florem ⁊ in eius cacumeū columba ēcelo veniens conſedit deſponſaret eā: vt patuit ſupra ꝑ Hieronymū ⁊ alios hyſtoriographos lib̓. jͣ. ꝑte. vj. arti. iij. ca. j. tum quoqꝫ ex ſplendore diuino in facie eius relucente. ⁊ tamen ſuſpicabat̉ ⁊ dubitabat de virginali beate Marie conceptu. Unde noluit traducere eam: ſed voluit occulte dimittere eam Math̓. j. Sequitur ergo ꝙ ipſeIoſeph nō fuit ſanctus nec ꝑfectus: immominus bonus qui de tali ac tante perfectionis ⁊ ſanctitatis virgine ſuſpitionem habuit adulterij ⁊c̄. Itē confirmatur quia ẜmſententiam doctorū precipue Alexand̓. dehal̓. concordat Thom̄. ij. ij. q̄ſti. lx. arti. iij.Suſpitio mali de altero contingit ſeu prouenit ex tribus. Primo ex longa mali experientia in ſeipſo. Unde Ariſtote. ij. libroethicorum dicit. ꝙ ſenes ſunt maxime ſuſpicioſi: eo ꝙ multotiens experti ſunt in ſeip̄isaliorum defectus. Senes enim inquit cacoges ſunt. Eſt eniꝫ cacogia in deterius extimare omnia. Unde iuuencule mulieresſi nubant viris ſenioribus ſemper propterſuſpitionem virorum turbationes patiuntur ab eiſdem ⁊c̄. Secundo prouenit