ParsIILiberVII
fectiſſimū ⁊ cōſummatū ſtatum in gratia: ꝙcōtinue ſine tꝑis interruptōne fuerit menseius ſtabilita in actu ⁊ guſtu gratie cū plena merendi ratōe. Ad qd̓ breuiter ẜm intentionē magiſtri Ubertini de Caſali ordinis minoꝝ in ſuo libro qͥ intitulatur Arborvite crucifixi Ieſu. pie opinādū eſt et tenendum ꝓ virginis matris excellētia: ꝙ tāta ꝑfectio gratie: tāta abūdātia cariſmatū diuinoꝝ ⁊ virtutū oīm conſummatio fuerit ſibidata in illo dei cōceptu vt ſanctiſſima mater d̓i haberet ꝑfectiſſimū ⁊ ineffabiliſſimūſtatū ꝯſummatū in oī ꝑfectione actiue ⁊ cōtēplatiue abſqꝫ oī diminutōe ⁊ defectu. ⁊ extunc mens eiꝰ taliter fuit ſtabilita ꝙ ſine aliqua interruptione fuerit ſūme in ꝯtēplationis actu ⁊ gr̄e cōtinuo guſtu. Et hoc ſupraoēm modū alteriꝰ creature: citra tn̄ beatificam viſionē. adeo ꝙ oīs ignorātia nō ſoluꝫculpabilis: qꝛ de illa nō eſt dubiū ꝙ nunqͣꝫhabuit. ſed etiā oīs ignorantia quōlibet dicens defectū in nobis ex peccato originalifuit ſibi oīno ablata. et fuit a ſpūſancto infuſus ſibi pleniſſimus habitus ſapiētie: totaꝫipſius mētē ꝑficiēs adeo ꝙ occupatiōes exterioꝝ ſenſuū nunqͣꝫ impedirēt in ea recollectionē mētis et cōtēplatōis actū ac exꝑimētalis gratie guſtū. ſed ⁊ ipſe contēplationisactus mentē eiꝰ plene in deo recolligēs nūqͣꝫ impediuit virtuoſum ⁊ debitū officiū adminiſtratiue ꝑtis inferioris ſenſuū: qͥn ⁊ ſicdulciſſime miniſtrauit filio ſuo ieſu tā in infantilibus neceſſitatibꝰ corꝑis qͣꝫ in alijs indecurſu vite ſue oportunis atqꝫ ī oībꝰ alijsque ad inſtructōem ꝓximi ⁊ apl̓oꝝ et alioꝝneceſſaria videbant̉. Imo iſte due ꝑfectiones actio ⁊ cōtēplatio in ipſa ſe mutuis reſpectibꝰ intēdebant ad virtutū ⁊ gl̓ie cumulū. Alias quoqꝫ ꝑfectiōes multas credit̉ ꝙtūc cōſecuta fuerit nobis ineffabiles ⁊ īcōprehēſibiles: que etiam ẜm exꝑimēta noſtreinfirmitatis ⁊ corruptōis īpoſſibiles vidētur. ꝘꝘ ſi obijcias de ſomno qͥ in nobisabiſſat ⁊ ſepelit actum rōnis: ⁊ liberi arbitrij aufert vſum. ⁊ ꝑ ꝯn̄s actum meriti et demeriti. Un̄ btūs Bern̄. ſomnū vocat mortis imaginē. Et Areſto. in de ſomno ⁊ vigilia dicit. Sōnus eſt ligamentū ſenſuū. Cūigitur in beata virgine fuerit qn̄qꝫ dormitionis ſomnus: imo ⁊ chriſtus legit̉ dormiuiſſe Math̓. viij. ergo in beata virgine ſomnꝰ
interrūpebat p̄dictū effectū gratie. Reſpondetur ẜm eundē Ubertinū vbi sͣ. ꝙ in beata virgine ſicut ⁊ in chriſto liberū arbitriuꝫnō fuit ex ſomno ſubmerſum. ſed anīa ſua libere ⁊ actu meritorio ſimul ⁊ cōtemplatiuonon obſtante ſomno tēdebat in deū ⁊ aliasꝑfectiones nobis ineffabiles. vt dicere potuerit illud Canti. v. Ego dormio ⁊ cor meum vigilat. Hec p̄dicta de matre dei reuerendiſſima credēda mouet triplex ratio ẜmea que indubitāter credimus de ipſa.¶Prima ratio plene expurgatōis.Secūda ratio plene aſſimilatiōis.Tercia ratio plene participatōis.Prima ratio plene expurgatōis. Indubitāter em̄ credit̉ ꝙ ipſa fuit plene purgata a fomite. gͦ ab om̄i infectione humana ex fomite cauſata. Sed quia impedimentū oīm p̄dictoꝝ ⁊ maxīe impedimētum ſomni eſt magne imꝑfectōis ⁊ deſtructōis actus cōtemplatiui. cum oīs hebetudo mētis ⁊ alij defectus quos ī nobis exꝑimur exꝑgefacti poſtſomnū nō ſinant ſtatim ⁊ libere mentē ferriin deū. ſed cū nouo conatu oportet nos redire ad mētis claritatem ⁊ ſuauitatem quaꝫpͥmo fueramꝰ exꝑti. ergo videt̉ ꝙ nullo mōfuerit in dei matre. Si obijcias ꝙ iſta eſtcōditio noſtre mētis ⁊ corꝑis et ipſa nō fuiteducta de ſtatu corꝑis anialis. Reſpōdeoꝙ nō eſt verū. quia iſta nō eſt cōditio nature ſed eſt magꝭ ꝑ peccatū infectio et infirmatio. vt exp̄ſſe dicit Augꝰ. ſuꝑ Gen̄. ad litterāꝙ in ſtatu innocētie fuiſſet clarior cōtēplatio dormiētiū qͣꝫ ſit modo viſio vigilātium.Cōiter em̄ magꝭ vident̉ ſentire doctores ꝙin ſtatu innocētie non ꝑdidiſſet homo li. ar.ſiue rōnis vſum ꝓpter ſomnū: nec nati fuiſſent filij ſubiecti ignorātie. Unde ī Enche.Augꝰ. ca. viij. exp̄ſſe vocat errorem oēm deceptiōem. ⁊ hoc indecoꝝ ⁊ indecēs ad vitehuiꝰ miſeriā dicit ꝑtinere. Nihil aūt tale videt̉ cōueniēs matri dei. ſed plena purgatioa fomite debuit eam plene a talibꝰ defectibꝰliberā reddere. Puto em̄ ꝙ extunc fuerit inea altior ⁊ dulcior cōtēplatio qͣꝫ fuerit ī adā.nec mirū: quia ipſa deuꝫ guſtabat vt filiumvteri ſui. Et virtus regitiua corꝑis impletodei obſequio ſine aliqͦ vitio tanto fuit in eaꝑfectior quāto in maiori altitudine ꝟtutumregebat: cum etiā dolores ⁊ penas tam mētis qͣꝫ corꝑis plene ſublimabat et referebat