Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberPars

et eius ſacratiſſimā matrē bn̄dictā virgineꝫMariā: vt .ſ. nunqͣꝫ eiꝰ nomē ꝓpriū ſine aliqͦvocabulo dignitatꝭ noīemꝰ. qꝛ hec ſunt illadigniſſima: illa ſctīſſima: illa dulciſſima nomina vicꝫ Ieſus ⁊ Maria: ſub qͥbꝰ oportꝫſaluos fieri credentes: ⁊ ad qͦꝝ inuocationēoīs nobis gr̄a p̄ſtat̉ ⁊ pctōꝝ venia ⁊c̄. O igitur notabile dictū ⁊ memoria dignū. nomēinqͥt ꝟ̓gīs maria. O vere nomē ſctīſſimū: vere nomē dulciſſimū maria. ſed cuiꝰ nomen?vtiqꝫ virgīs ſuꝑbn̄dicte genitricis dn̄i noſtri Ieſu chriſti: q̄ eſt noſtra ſpes: noſtrū ſolaciū cordis ⁊ noſtra gl̓ia. Nomē igit̉ ꝟginis maria: de qͦ ſacro noīe tractaturi in hacꝑte triplicem eius excellentiā et ſublimitatēin tribꝰ miſterijs deſcribemus.Primū d̓r miſteriū d̓cētiſſime apppͥatōisScd̓m miſteriū lr̄atorie deſignatōis.Terciū miſteriū vtiliſſime inuocatōis.Articulus pͥmus ꝙ hoc nomē mariap̄ oībꝰ alijs noībꝰ conuenit matri dei: vbi ⁊plurime q̄ſtiones decidunt̉.Rimū itaqꝫ miſteriū declarādū d̓r decentiſſimevel congruētiſſime appropͥatōisPerutile nāqꝫ eſt ſcire qͣꝫ ſūme cōgruū et decens fuerit d̓i matri hoc nomē maria appropriari .i. ꝓ eiꝰ ꝓprio nomīe īponi p̄ oībꝰ alijsnoībꝰ ꝯueniētibꝰ femineo ſexui. ⁊ qͣre id deꝰvoluerit. De qͣ qͥdē re vt pleniꝰ ⁊ clariꝰ noticiā habeamꝰ qͥnqꝫ p̄cipua inqͥramꝰ. Prīoqͣre dei mr̄ nō magꝭ appellata eſt eua. Secūdo qͣre nō magꝭ vocata eſt aue ꝑ mutationē vel ꝯuerſionē huius noīs eua. Tercioqͣre non eſt noīata aliqͣ appellatione noua.Quarto qͣre n̄ appellatōe aliqͣ a xp̄o deriuata. Quinto qͣre ſūme decuit vt nō vocaret̉niſi hͦ noīe maria. Iſte q̄ſtiōes accipiunt̉ cūſolutōibꝰ eaꝝ ab Alb̓. ſuꝑ miſſus ē. ca. lx.Rimo itaqꝫ q̄ri p̄t Quare Ca. I.dei mr̄ nō ē appellata eua. Naꝫ euaẜm Hiero. interp̄tat̉ vita vel mr̄ viuentiū. vn̄ ⁊ Gen̄. iij. ſcribit̉. vocauit adamnomē vxoris ſue Eua. eo ꝙ mr̄ eſſet cūctoꝝviuentiū. Si gͦ illa eſt vocata eua q̄ erat mioīm viuētiū vita nature: ml̓to fortiꝰ videt̉ ꝙiſta btīſſima ꝟgo genuit nob̓ vitā xp̄m (ē qͦꝫipſa mr̄ oīm viuētiū vita gr̄e) debuit vocarieua. Ad hͦ rn̄det̉ ẜm Alb̓. magnū ſuꝑ miſſus. c. lx. ꝙ matrē dei nequaqͣꝫ decuit appel-

lari euā. Rō: qꝛ iſta ꝟgo bn̄dicta in re ⁊ ī effectu ꝯͣria fuit eue ꝑ oīa. qꝛ vt dicit Aug. inſermone d̓ natiuitate Marie Eua dānauitmaria ſaluauit. auctrix pctī eua. auctrix meriti maria. illa occidēdo obfuit. iſta viuificādo ꝓfuit. Itē illa eua vocata extitit. iſta nomē eue mutauit: nō qͥdē voce ſed re. illa oēshoīes carnal̓r generauit ī mūdū. iſta ſpūal̓rregenerauit ī celū. illa gr̄aꝫ ꝑdidit. iſta gr̄aꝫinuenit: dicēte angelo. Inueniſti gr̄aꝫ apuddeū Lu. j. Iteꝫ illa facta eſt d̓ latere viri dormiētꝭ. iſta de corde dei vigilātꝭ. illa viro ſuooccaſio ꝑditōis. hec viro .i. xp̄o adiutoriumredēptiōis. illa pͥma virginitatē ꝑdidit. hecpͥma ꝟ̓ginitatē deo ꝯſecrauit. illa a diabolodecepta. hec ab angelo edocta. illa ſuꝑba etꝑ ſuꝑbiā cecidit. hec hūillima ꝑ hūilitatē diabolū vicit. Un̄ patet quō ꝑ om̄ia illi ꝯͣria:eua nō debuit appellari. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obijcit̉ ſcꝫ qꝛ eua mr̄ eſt oīm viuētiū: dicit̉ ꝙ illud nō obſtat. qͥa eua mr̄ eſt cūctoꝝ viuētiūvita corrupta ꝑ pctm̄ et mortali ac calamitoſa. vn̄ ⁊ eua interp̄tat̉ ẜm Hiero. vita velcalamitas Iſta aūt ſcꝫ maria mr̄ eſt viuētiūvita gr̄e ⁊ gl̓ie īmortali. Itē illa eſt mr̄ oīmꝑ generatōem carnalē. iſta mr̄ oīm ꝑ generationē ſpūalē. Cū gͦ de illa hic ꝑ ſe nō agat̉nō decuit benedictam dei matrē euā appellari. Et ſic patet reſponſio. Capl̓m. II.Ecūda q̄ſtio incidit Quare non eſtvocata Aue ꝑ mutatōeꝫ noīs huiꝰEua. Cū em̄ ipſa ꝟgo bn̄dicta mutare habuit nomē Eue vt canit eccl̓ia. Sumens illud aue gabrielis ore: funda nos inpace mutās nomē eue. Ergo videt̉ qͥꝯgrentiꝰ debuit aue appellari. Ad hoc reſpondet̉ ẜm Albertū vbi ſupra ꝙ nō debuit mater dei aue appellari licet mutauerit nomeneue. Ratio: quia virgo benedicta mutauiteue nomen re ⁊ effectu: ⁊ nō voce. vn̄ nō debuit aue nominari a vocis ipſius mutatiōeſed potius debuit tale nomen ſortiri quodconſonaret rei diuine conceptiōis.Ercia q̄ſtio QuareCap̄. III.t nō eſt appellata aliqua appellatōnenoua et antea inaudita. Iſta nanqꝫvirgo fuit ſingularis inter oēs que nec primā ſimilē viſa eſt: nec habere ſequentem: vtcanit eccleſia et hoc in re. ergo decuit ꝙ necſimilem haberet in nomine. Cum igit̉ multe femine ante eā ⁊ poſt fuerunt vocate hoc