ParsLiber
Secūdo ex hoc relucet diuina iuſticia cūpoſt ruinaꝫ obſtinatos in pctō punit: vt nōſit dedecus culpe ſine decore iuſticie ẜm eūdem Aug. ⁊ Anſel. lib. Cur deus. Tertōex hͦ relucet diuina miſcd̓ia ⁊ pietas in expectādo peccatores ad penitētiam: ⁊ parcēdopenitētibꝰ Eſa. xxx. Propterea expectat noſdeus vt miſereat̉ noſtri. Quarto ex hͦ relucet diuina ſapiētia qͣ ex malis bona ſciatelicere: ⁊ poſt ruinā ſciat reꝑare. deniqꝫ relucet diuina charitas ⁊ benignitas cum poſtruinā ꝑ ſeip̄m mūdo qͥ nō poterat ſe liberare ⁊ reꝑare voluit miſericorditer ſubuenire.Un̄ diffinitū eſt ꝙ mūdus deberet creari.Nec obſtat ꝙ mūdus in maligno poſitꝰ eſtqm̄ hoc nō ex deo ſed ex ꝓprio arbitrio rōnalis creature factū eſt. Unde deus nō eſtauctor mali. qͥa cuncta que fecit erant bonaſed ꝑ abuſum ꝓprie volūtatis facta ſūt mala. Nec ideo deus fecit ea vt eſſent mala: ſꝫvt ſi vellent in bonitate ꝑſiſterēt ⁊ coronarētur. ſi ꝟo vellēt ruerēt: nec tn̄ impune. vt dic̄Grego. in moral̓. ⁊ Anſel. li. Cur deꝰ hō. Etqm̄ rō ipſa adiecit ꝙ deꝰ nil facit fruſtra. iōdetermīatū ē ꝑ diuinā ſapiētiā ꝙ mūdꝰ ſuofine fruſtrari non debeat ſed reꝑari debeatpoſt ruinā ad btītudinis cōſecutiōeꝫ. Preterea exqͦ vidit deus ꝙ hāc ruinā nulla pura creatura poſſet reparare ſatiſfaciēdo: necaliter ꝯgrueret reꝑari niſi filium ſuū in mūdū mitteret ad incarnādū ⁊ mūduꝫ redimēdū. ſicut patet ꝑ Anſelmū li. ij. Cur deꝰ hō.Idcirco diffinitū eſt ꝙ ꝓ mūdi reꝑatiōe filius dei carnē vel naturā humana aſſumeret in qͣ fatiſfacere poſſet de pctō mūdi. Etde hoc latiſſime actū eſt ſupra li. j. ꝑ. j. art̓. ij.ꝑ totū. Hic cā breuitatis ꝑtrāſeo ratiōes idꝑſuadētes eo ꝙ ibi ſunt tacte. Sꝫ circa hocorta eſt ſecunda queſtio. ¶ Capitulum. II.Ecunda igiturq̄ſtio ꝯſiliata eſt in mēte diuinaet tractata iſta Utꝝ ꝓ mūdi reꝑatiōe deberet deus aliquā feminā creare:ex qͣ haberet carnē aſſumere. ⁊ ſic mūdi ruinā reſtaurare femīa mediāte. Et ecce acceſſit vna rō di. ꝙ nō ꝯgrueret deum naſci velcarnē aſſumere ex femīa. ⁊ ideo nulla tal̓ eētfemīa creāda. Et ꝓbauit ſic. qͥa qͥ naſcit̉ exfemīa quandā īmūdiciā ꝯtrahit Iob. .xxv.Nō pōt hō mūdus apparere natꝰ de mulie
re. Sed in deo nulla īmūdicia eſſe debet qͥeſt lux ⁊ cādor lucꝭ ac ſpeculuꝫ ſine macula.Sap̄. vij. ergo nō debet naſci de femīa. Poteſt em̄ dei filiꝰ carnē aſſumere etiā de viro ſine femīa cū ſit oīpotēs. ſicut et eua formataeſt miraculoſe de viri coſta ſine muliere. igitur ⁊c̄. Ad hoc igit̉ rn̄det diuīa ſapīa ẜmTho. in tercia ꝑte ſumme. q. xxxj. arti. iiij. ꝙꝓpter hāc rōnem nō minꝰ creanda eſſet vnatalis femīa ex qua dei filius deberet naſci: ⁊reddidit rōnem ſoluēdo p̄miſſa. Quia ī cōceptiōe vel genitura ex femīa nō eſt īmūdicia aliqͣ inqͣꝫtum eſt opꝰ dei. ſed ꝓut ē ex peccato ꝓueniēs inqͣꝫtum ſcꝫ homo concipit̉ exlibidine: ſic cōtrahit̉ īmūdicia. Nam ſi hōnō peccaſſet in paradiſo: ſine tali īmundicia femina de viro generaſſet. ꝓpter peccatūem̄ dictuꝫ eſt mulieri. multiplicabo erūnastuas: in dolore paries filios Geneẜ. iij. Un̄determinatū eſt ⁊ cōcluſum ꝑ diuinā ſapiētiam ꝙ illa femīa cōciꝑe deberet dei filiū ſine libidine ⁊ ſine virili ſemīe: ſola oꝑationeſpūſſancti cum illibata virginitate parere ⁊ſumma puritate. Nec deus potuit inqͥnarinaſcēdo ex femīa: ſicut nec lux inquinat̉ adcōtactū ſordidaꝝ rerum. Sed circa hocadhuc ratio vna obuiauit dicēs. Quare deberet deꝰ mediāte femīa mūdū reꝑare .ſ. naſcēdo ex ea: cum eque bene poſſet deus carnem aſſumere de viro ſolo vel de qͣcūqꝫ vellet materia. ⁊ maxime cū femina foret cauſaruine mūdi. Ad quod rn̄det diuina ſapientia ẜm Tho. in tertia ꝑte. q. xxxj. arti. iiij.ꝙ licet eque bn̄ filius dei poſſet carnē aſſumere de quacūqꝫ materia vellet vl̓ voluiſſꝫ.tn̄ cōueniētiſſimū eſt vt nō niſi de femīa deus carnē aſſumeret triplici ratōe. Primone femineꝰ ſexus tanqͣꝫ vilior cōtemneret̉: ſꝫin matre dei nobilitaret̉ ac ad redemptōemꝑtinere videret̉. Secūdo ne ſi aliūde deus carnē aſſumeret: nō verā carnē deꝰ aſſūpſiſſe crederet̉. ⁊ ſic fides euaneſceret. Tercio vt oīs hūane generatōis modꝰ ⁊ diuerſitas ꝑficeret̉. Nam pͥmus modus humane ꝓductiōis fuit ſine viro et muliere. vt patet in Adam. Secūdus ſine muliere de viro: vt in Eua. Tertius de viro ſimul ⁊ muliere vt cōmuniter in hominibus. Und̓ ꝓpter ꝑfectionē vniuerſi debuit Quartꝰ modus induci qͥ eſt de femīa ſine viro: vt ī exēplo ꝓut hec ponit anſelmꝰ. Et has rōnes p̄