ArticulusIII
vt totaliter ad diuīa dedicaret̉. Nam vt dicit Petrꝰ aureoli in ſuo cōpen. li. iiij. Beatavirgo qn̄ filiū dei ꝯcepit fuit ſic ſctīficata vtoīno fomes in ea extingueret̉ ⁊ in bono eētꝯfirmata vt nūqͣꝫ poſſet peccare. Cū aūt filius dei in vtero nouē menſibꝰ habitaret iſtaſanctificatio fuit aucta intantū ꝙ ſolis diuinis ip̄a virgo eſſet dedicata: adeo ꝙ etiā licitis vſibꝰ mrimonialibꝰ eā aptare eēt impoſſibile qꝛ tūc nō ſolum mens ſꝫ etiā corpꝰ luce diuītatis reſplenduit. Hec ille. Meritoigit̉ de ea pͣs. ait. Sctīficauit tabernaculuꝫſuū altiſſimꝰ. Tripliciter aūt de hac ſctīficatione btā virgo gaudebat. Primo qꝛ noſcebat ſe gr̄e plenitudine eſſe ꝯſūmatā ⁊ donisſpūſſctī repletā excellētiori mō ſuꝑ oēm purā creaturā. iuxta illud angeli dictū. Spūſſctūs ſuꝑueniet in te. glo. i. ſupͣ qͣꝫ ad aliā creaturā ſuꝑueniet in te. Scd̓o gaudebat. qꝛ ībono ⁊ in gratia ꝯfirmatā ſe eſſe ſciebat. vtdicit Rich̓. de ſctō victore. in expoſitiōe. Ecce ꝟgo ꝯci. li. iij. et Ber̄. ī epl̓a ad lugdunen̄.Nō em̄ habuit potentiā peccādi poſt iſtaꝫſctīficationē ſcd̓am .ſ. cū filium ꝯcepit. vt dicunt Bonauē. ⁊ Richar. de media villa. ſuper. iij. di. iij. ⁊ Tho. ꝑte. iij. q. xxv. ⁊ Alexā.de hal̓. iij. ꝑte. q. lxxxviij. Tercio gaudebatde hac ſctītate qꝛ de ꝑſeuerātia ⁊ finali ſtabilitate certificata erat diuīa inſpiratōe vel reuelatōe aut alio mō cōgruenti. Si em̄ apl̓ifuerūt certificati d̓ ꝑmaſionē ſpūſſctī in eisin eternū Ioh̓. xiiij. Et Paulꝰ de inſeꝑatōea charitate xp̄i Rom̄. viij. multo magis maria. qꝛ vt dicit Bern̄. Priuilegia gr̄aꝝ alijsꝯceſſa de maria negari nō debēt ſed cōcedi⁊c. Septimū pͥncipale gaudiuꝫ habuitmr̄nitatis. qd̓ expreſſit Elizabeth cū eā matrē dn̄i vocauit di. vn̄ mihi hͦ vt veniat mat̓dn̄i mei ad me: quo nil maiꝰ dici pōt ad ꝟ̓ginis honorē. O qͣntū hͦ gaudiū erat in cordevirginis cū aduertebat ꝙ ip̄a eſſet deo ſuꝑoēs acceptiſſima ⁊ dilectiſſima adeo ꝙ ipſaſola eſſet electa ꝙ fieret mr̄ illius filij cuiꝰ deus pater eſt. Mirabile ꝙ vni puelle tantuꝫdignitatꝭ pͥuilegiū eſt ꝯceſſum. Un̄ Bern̄.vt allegat̉ in li. qui dicit̉ ſpeculū Marie dicit. Iſta eſt vere virginalis gl̓ia ſingularis⁊ excellens p̄rogatiua Marie ꝙ filiū vnicūeundēqꝫ cū deo patre meruit habere cōmunē. Hec ille. Octauū gaudiū pͥuilegiatedignitatis qm̄ deus eā ml̓tis excellētiſſimis
pͥuilegijs ac dignitatibꝰ ſublimauit: vt munus gratie ⁊ gl̓ie p̄ oībus creaturis purꝭ obtineret. Un̄ penſa quātū gaudebat cor ꝟ̓gineū. Primo qͥdeꝫ de pͥuilegio excellētiſſimepuritatis: qua tātū p̄fulgebat ꝙ maior ſubdeo puritas ſua puritate ītelligi neqͥbat. vtdicit Anẜ. li. de ꝯceptū ꝟginali. Scd̓o gaudebat de pͥuilegio diuīe familiaritatꝭ qꝛ ſuꝑoēm creaturā d̓o familiariſſima fuit. nūqͣꝫ eīcreat̉e ꝯceſſū ē nec ꝯcedet̉ tal̓ diuīa familiaritas q̄ ei ē ꝯceſſa: vicꝫ ꝙ deū noueꝫ mēſibꝰ īvt̓o portauit: deū vbere de celo pleno lactauit quē depprio ⁊ puro ſanguīe ꝯcepit: deū īamplexibꝰ ⁊ oſculis familiariſſime tractauit⁊ dulciter educauit pueꝝ: deum qͥdem ſubditum habuit. vt d̓r Lu. ij. Un̄ Aug. vt allegat̉ in li. qͥ dicit̉ ſpeculuꝫ Marie di. Necmiꝝ o Maria ſi tibi cōgaudere dignet̉ deregnās in celis quē ꝑuulū ex te natū hoīemtotiens oſculata es in terris ⁊c̄. Tercio penſa quātū gaudebat de pͥuilegio ineffabilisdignitatis .ſ. ꝙ eſſet genitrix ⁊ mater oīpotētis dei: regina celi: dn̄a angeloꝝ et hoīm: actotius mūdi ſuꝑ om̄es creaturas: gratia meritis et gloria exaltata. ⁊ ſic de alijs eius priuilegijs. de qͥbus alibi latius aget̉. Hec qͣͦttuor eius gaudia accipiunt̉ ex ꝑte virginis.⁊c̄. Nonum gaudiū ſpūalis influentie qꝛtanta gratia videbat ſe abundare ꝙ eiꝰ gratia redundabat et influebat copioſe etiamad eos quos viſitabat. id eſt ad Iohānē etElizabeth cum et ip̄i ad eius vocem ſalutationis repleti ſunt ſpirituſctō. vt patꝫ Luc̄.ij. ca. Sancti quideꝫ maxime de gratiā deigaudent. quia gratia eſt excellentiſſimū donum dei. vt dicit Auguſt. Quātū ergo maria gaudebat cuꝫ tam vberem gratiā dei inſe ſentiebat: vt etiaꝫ in alios redundaret. Etcerte ẜm Hiero. ꝑ eius gratiā larga ſpirituſſancti imbre perfuſa eſt om̄is creatura. hoceſt qd̓ p̄s ꝓphetauit dicēs. Diffuſa eſt gr̄a īlabijs tuis ꝓpterea bn̄dixit te deus ī eternū.Decimū gaudiuꝫ mirabilis efficacie. qꝛvidebat tantā ſibi adeſſe diuine virtutis efficaciā: vt ad eius vocem tot et tam inaudita ſequerent̉ miracula que a deo fiebant.Nimirū pͥmo ad eius vocem quinqꝫ dictionum cū ait. Fiat mihi ẜm verbum tuuꝫ tāinextimabile miraculum factuꝫ eſt ꝙ deꝰ factus eſt hō ⁊ verbū factū eſt caro ⁊ habitauit in nobis Ioh̓. j. Itē ad vnicā vocē ſalu
g 5