ArticulusIII
re valeā o gl̓ioſa dei genitrix ꝓ hac dignatꝭon mihi exhibita ⁊c̄. Tūc dn̄s ih̓s in gremio mulieris exiſtēs dixit. Dic pater noſterqͣſi inſinuaret ſibi hͦ multū placere. quo finito dixit. Dic angelicā ſalutationē. Cūqꝫ illadiceret Aue maria: puer incōtinēti inclinato capite ad btām ꝟginē q̄ ibi pn̄s aſtabatdixit Aue maria: ⁊ ſingula ꝟba ſalutatōnisreplicabat poſt ꝟba mulieris. Et cū ꝑueniſſet vt diceret. Et bn̄dictꝰ fructus vētris tuiih̓s: dixit puer: ego ſum. Et ſic ꝯſolādo p̄dictam mulierē ac dulciter amplexās euanuit mira ſuauitate relicta. Ex qͣ viſione claretꝙ xp̄o ſūme placeat angelica ſalutatio: quāad honorē ſue mr̄is nō dedignat̉ cū ſalutāte inclinato capite et ipſe dicere vt doceatnos idipſum facere.¶ Capitulum. II.Ecūdo ſalutatio angelica cōmendatur: ex eo ꝙ angelis eſt multū iocunda: qd̓ oſtendit̉ tripliciter. Prīmo rōne quia gaudiū eſt angelis dei ſupervno peccatore: ergo multo magis ſuꝑ pluribus peccatoribꝰ penitētiā agentibꝰ Lu. xv.Sꝫ quia quādocūqꝫ quis deuote dic̄ Auemaria: gratiā meret̉ ſaltē de congruo a beata virgine matre gratie que vt dictū eſt oēsſe ſalutātes reſalutare dignatur: dona gratie largiendo. Et ꝑ hanc gratiā peccator iuſtificari habꝫ. gͦ ſequit̉ ꝙ quādo quis deuote dicit Aue maria: om̄es angelos letificet.Hoc etiā claret nō ſolum ex ꝑte peccatorishoīs: ſed etiā ex ꝑte btē virginis. Nā gaudium eſt militibꝰ ⁊ ſeruis: cuꝫ honorat̉ dn̄a⁊ regina eorū honore p̄cipuo: ſic ⁊ angelisdei ſeruis cū honorat̉ regina celi ⁊ dn̄a eoꝝſcꝫ angelorum Maria. Proinde Bern̄. ꝓut allegatur in lib̓. vocato ſpeculū virginisdicit. Celū ridet angelus gaudet mundꝰ exultat infernus ꝯtremiſcit demones fugiūtcum dico Aue maria. Scd̓o oſtenditurſignificatione: quia angelꝰ Gabriel cum virginem benedictā ſalutauit gaudium eſſe angelis ſignificauit. Primo qͥdem in habitu qꝛ totꝰ iocundꝰ veſte ⁊ facie rutilās apparuit. vt dicit Augꝰ. qd̓ ſignū eſt leticie: ſicutpatꝫ ⁊ in angelis apꝑentibꝰ circa reſurrectionē dn̄i in albis veſtibꝰ in ſignū leticie: ſicutdicūt doctores. Scd̓o in ſalutatōis ꝟbocum dixit Aue gratia plena dn̄s tecū benedicta tu ⁊c̄. q̄ oīa ſunt ꝟba gaudioſa. Ter
cio in ꝟboꝝ ipſoꝝ numero: qꝛ vt vult in ſuomariali magr̄ Iacobꝰ de voragine. Idcirco angelus in hac ſalutatōe tm̄ nouē dictiones ponere voluit vicꝫ Aue pͥmū: gr̄a ſcd̓mplena terciū: dn̄s quartū: tecū qͥntū: bn̄dicta ſextū: tu ſeptimū: in octauū: ml̓ieribꝰ nonū: ⁊ noluit plures dictōes ponere vt ſignificaret reꝑationē fiendā nouē angelicorumchoroꝝ ꝑ hāc ſalutationē ac filij di incarnationē: gͦ ip̄is angelis gaudioſa eſt hec ſalutatio ob ip̄oꝝ ruine reꝑationē ꝑ eā factā ⁊ deſignatā ⁊c̄.Miraculū. Tercio oſtēdit̉ ex reuelatōe: qꝛ vt refert Anẜ. li. miraculoꝝ. ca. xx. ⁊ in alijs pluribꝰ miracul̓ reꝑiturſil̓e. Cū ſcꝫ q̄dā aīa in pctō mortali exn̄s ſicdeceſſiſſet ⁊ demones gauderēt ſuꝑ p̄da capta. angeli qͦꝫ ſctī viderēt̉ ꝯtriſtari ſuꝑ periclitatōe anīe. Ecce inuētū ē ꝙ hō ille in vitafrequētiꝰ btām Mariā ſalutauerit ⁊ officiūeiꝰ deuote dixerit: mox angeli gaudere ceperūt dicēteſ. Uere ꝑire nō poterit q̄ hec fecit⁊ ſic factū eſt qꝛ xp̄o iudicāte aīa ad corpꝰ redijt ⁊ pnīam egit. Et ſic ptꝫ: qm̄ angel̓ gaudioſa eſt ſalutatio btē virginis: īmo ⁊ om̄ishonoris cultus ab hoībꝰ Marie impēſus⁊ exhibitus. Ad qd̓ legit̉ p̄cipue in li. quiintitulat̉ ſcala celi. ⁊ etiā in miraculis beatevirginis: ꝙ ſanctus Hildelfonſus archiepiſcopus tholoſanꝰ cum feciſſet librū contraHelindū hereticum: ad honorē beate virginis atqꝫ nouē lectiōes in quolibet ſabbatodicendas ꝓ officio cōpoſuiſſet. Dū in quodā ſabbato audiuiſſet in eccleſia ſonare mirabilē armoniā: credidit ꝙ canonici matutinas ipſo abſente dicerent Surgens ergo ſubito cum ſuis ⁊ ꝑuenientes ad eccleſiam viderunt mirabilem claritatē ⁊ chorosangelorum ip̄m officiuꝫ beate virginis editum ab Hildelfonſo cantātes ac beataꝫ virginem ſedentē in cathedra archiep̄ali quaꝫom̄es cū iubilo angeli laudabāt. Et finitis matutinis Maria Hildel. vocauit ⁊ regratiat̉ eidem de officio edito ⁊ libro ac caſulam ei de celo allatā dedit in qua celebraret ad honorē ip̄ius ꝟginis ⁊c̄.¶ Capitulum. III.Ercio angelica ſalutatio cōmēdabilis redditur ex eo ꝙ ip̄a eſt demonibus multum ⁊ maxime tremebunda cum ſciat ſibi eſſe ad ꝯfuſionem. eo ꝙ ꝑillam amiſit captiuos id eſt ꝑ virginē Ma
c 4