LiberIIIIar
horrendꝰ vidit iuxta lectuli ſui caput ꝑſonāꝯſiſtere pulchra facie qͥ erat angelꝰ eiꝰ: h̓ lamētari videbat̉ ſui egroti erūnas deplorās⁊ di. Quid o dn̄a mr̄ fons pietatis heccineeſt gr̄e ⁊ gl̓ie ſalutatoꝝ tuoꝝ. heccine eſt lingua ī btīficationē vētris ⁊ vbeꝝ tuoꝝ ⁊ partus tui: dn̄a dn̄a: ſi tu dees tuis qͥs aderit ſuis. Nō ſic dn̄a: ad nihilū deueniet ſpes hominū: ſi in te nō incipiūt hr̄e refugiū. Tuncaſtitit mr̄ dn̄i cū ſūma gl̓ia ⁊ maieſtate. ⁊ adlectuꝫ egriꝓpius acceſſit: extracta qͦꝫ vberaſua viſa ē ꝓtinus īmittere in os egri: ⁊ ſanctilactis ſui rore infuſo: ſubito ſue lingue integritatē ⁊ labijs antiquū decorē ⁊ in toto corpore pͥſtinā reſtaurauit ſanitatē. Sanꝰ illeſurgēs gr̄as ſūma cū exultatōe egit. quantoputas tripudio tūc exclamabat. O felix maria vere tu mr̄ es miſcd̓ie: vere qͥ tibi ſeruiūtnō derelinquūt̉ in ſua neceſſitate. Tādē vtmagꝭ btē ꝟginis ſeruitio ſe totū māciparet:religionē intrauit ⁊ eiꝰ ſalutationē tota ſua īvita frequentauit ⁊ laudabiliter ꝯſūmauit.Haut dubiū qͥn in hora mortis btām virginē quā ſepiſſime ſalutauerat: reſalutatricemꝓmeruerit ⁊ remuneratricē habuiſſe: ⁊ eiuſfelicē aīam ſuo filio bn̄dicto recōmēdatamobtuliſſe. Ecce claret qͣꝫ pie dei genitrix ſubuenit: qͣꝫ dulciter tāqͣꝫ pia mr̄ ꝯſolat̉ freq̄ntātes hāc ſalutationē. O vere btā oīs fidelisanīa q̄ bn̄dicte ꝟgini famulat̉ deuotōe ſedula: qꝛ ꝑ eā meret̉ ſūma bona celeſtia. O igit̉deꝰ meꝰ: O dulciſſime ih̓u: cur rēnuat anīamea ſalutare ꝑſepe tuā genitricē: gl̓ioſaꝫ mariā ꝑ quā acceptura eſt gr̄am ⁊ gl̓iam. Oēsigit̉ chariſſimi eā fideliter pure hūiliter ⁊ ſedule ſalutemꝰ. Oēs acclamemꝰ in laudē virginis illibate Aue maria. Oēs eaꝫ bn̄dicamus: vt bn̄dictionē eternā obtineamꝰ.Articulꝰ terciꝰ ꝙ ſalutatōis angelice oratio eſt digniſſima ⁊ comēdabilis p̄cipue exquattuor que ſubſcribunt̉.¶ Capitulum. I.Erciū miſteriūdeclarandū dicit̉ cōmēdatiōis.Sūt qͥppe qͣttuor p̄cipua q̄ multum cōmēdabilē reddūt hāc angelicā ſalutationem: ꝓpter que allicimur ⁊nos hanc ſacram ſalutationē deuoto cordefreq̄ntare.Prīo qꝛ hec ſalutatio d̓o ē ſūme accepta.
Scd̓o qꝛ angelis eſt multū iocunda.Tercio qꝛ demōibꝰ ē pl̓imū tremebūda.Quarto quia bn̄dicte virgini ſūme gl̓ioſa ⁊ letabunda.Primo inquā iſta ſalutatio deo eſt ſūmeaccepta: qd̓ claret Primo qͥdem: qꝛ iſtamſalutionē ip̄a ſancta trinitas vnꝰ ⁊ verus deus edidit ⁊ ꝑ angelū bn̄dicte virgini nūciādū mādauit. Un̄ Alber. ſuꝑ miſſus eſt dic̄.ꝙ hanc ſalutationē ad btām virginē angelnō a ſe ip̄o dixit: ſed a deo patre filio ⁊ ſpirituſctō. Scd̓o qͦꝫ qꝛ tātū placuit deo iſtaſalutatio vt ad eā dei filiꝰ nō dedignaret̉ invteꝝ ꝟgīs deſcēdere: ⁊ ſemetip̄m exinaniuitformā ẜui accipiēs. teſte apl̓o Phil̓. ij. Hacquippe ſalutatōe p̄miſſa deꝰ factus eſt hō etẜuiuit vni puelle. i. beate ꝟgini Lu. ij. Eratſubditus illis ſcꝫ ꝑentibꝰ. Seruiuit qͦꝫ vſqꝫad paſſionē ⁊ mortē humano generi: vt dicere poſſit illud Hiere. iij. Seruire me feciſtis in peccatis vr̄is Tercio qͦꝫ tātū accepta extitit deo iſta ſalutatio vt nō niſi ꝑ eaꝫliberationē humani generꝭ inchoaret ⁊ ip̄ainterueniēte ſalutatōe totū mūdū renouarediſponeret. O igit̉ qͣꝫ feliciſſima: o qͣꝫ laudedigͣ iſta ſalutatio: ꝑ quā hō ſaluari debuit.Un̄ ⁊ ip̄a btā virgo maria cogitabat qͣliseſſet iſta ſalutatio Lu. j. Et hͦ poteſt poni ꝓthemate. Si em̄ ẜm Grego. in p̄fatione paſchali: felix dicit̉ culpa q̄ talē ⁊ tantū meruitredēptorē ſcꝫ deū: longe felicior ſalutatō angelica q̄ talē ⁊ tātū nobis p̄buit ſaluatoremQuātū deniqꝫ ſit accepta deo ⁊ dn̄o noſtroih̓u xp̄o iſta ſalutatio oſtēdi pōt ꝑ qd̓dā miraculū: qd̓ Miraculum Refert beatꝰAnẜ. in tractatu miraculoꝝ. ca. xliij. dicensꝙ quedā mulier multū deuota btē ꝟgini petebat ꝯtinue hāc ſibi fieri gratiā vt oſtēderet ei filiū ſuū. In hac deuotōe ⁊ petitōe lōgo tꝑe ꝑſtitit inſtāter cū lachrymis poſtulādo. Adeſt dies felix qͣ regina miſcd̓ie orantimulieri in eccleſia apparuit: que nulli miſericordie gremiū claudit. Et dixit mulieri: propter fidē quod petiſti fiet tibi. Et ſtatiꝫ dn̄sih̓s in ſpecie ꝑuuli apparēs angelico vultucoraꝫ muliere petijt vt ſuſciꝑet̉ in eiꝰ vlnasſiue gremiū dicte mulierꝭ: q̄ ip̄m cū tāta dulcedine dilectōis recepit: ꝙ lingua nō poſſetreferre. Quāta putas tunc deuotōe muliergratias referebat xp̄o ⁊ btē ꝟgini di. Quidretribuā tibi o pie dn̄e. Quid gratiaꝝ refer-