LiberIPars II
matri. Sꝫ qm̄ filiꝰ bn̄dicte ꝟginis xp̄s fuit⁊ debuit eē pulcherrimꝰ. iuxta illud DauidSpecioſus forma p̄ filijs hoīm: nec p̄t impedimētū h̓ ꝯcurrere cū naſcit̉ xp̄s de mr̄eſine pr̄e ſpūſctō oꝑante: cuiꝰ ꝑfectiſſima ſūtoꝑa: gͦ ſicut filiꝰ fuit pulcherrimꝰ: Ita ⁊ mat̓Nō em̄ pōt arbor bona fructꝰ malos facere ⁊ ecōuerſo Mat. vij. Quarto rōne virtutis laudabilioris. btā em̄ ꝟgo fuit caſtiſſima ⁊ eiꝰ caſtitas laudabiliſſima: ſꝫ laudabilior ē caſtitas ī pulchris. Sic̄ gͦ alie ſctē virgines laudant̉ de pulchritudīe corꝑali: qn̄ꝯiūcta ē ſpūali. ꝓut canit eccl̓ia de qͥbuſdaꝫdi. Pulchra facie ſꝫ pulchrior fide beata es⁊c̄. Ita btā virgo om̄ī laude digniſſima ml̓to magꝭ debuit cōmēdari de caſtitate in ſūma pulchritudīe corꝑali. qͣlis aūt pulchritudinis erat patebit infra. li. v. ꝑ. ij. ar. ij. ꝑ totū. Ad argumēta in oppoſitū. Ad pͥmumrn̄det̉ ẜm eundē Alb̓. vbi sͣ. ꝙ bn̄ ſola corporalis pulchritudo vana ē: nō aūt qn̄ ꝯiūcta eſt ſpūali: qꝛ tūc virtꝰ cōmēdabilior reddit̉ vt patebit. Ad ſcd̓m dicit̉ ẜm eundeꝫibidē: ꝙ corꝑalis pulchritudo ī ſuo generebona ē: licꝫ mali qn̄qꝫ ex hͦ ſcādalizant̉ ⁊ occaſionē ꝑiculi accipiūt. Scādalū aūt malo.rū vix vel nūqͣꝫ caueri pōt. Nā ⁊ in deo quiſūme bonꝰ eſt mali ſcādalizant̉: qm̄ demōeſ⁊ dānati in dei iuſticia q̄ optima ē ſcandalizant̉: teſte pͣs. Suꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt aſcēdit ſꝑ: boni aūt ⁊ ſctī edificant̉. Talis gͦ occaſio mali ſiue ſcādali paſſiui nō eſt vitiumbonā naturā habētis: ſꝫ culpa patiētis: ꝓpt̓hoc gͦ nō debet dimitti qd̓ bonū eſt ⁊ cōgruum: ſicut nec ꝓpter maloꝝ ſcādalū dei iuſticia dimittēda eſt. Pōt etiā ad hͦ dici ꝙ pulchritudo btē virginis nulli occaſio mali vl̓ſcādali fuit: qꝛ ẜm Bonauē. ip̄e ſpūſſctūs replens virginē p̄cauebat ne vnqͣꝫ ab aliqͦ cōcupiſceret̉: vt latiꝰ dicet̉ in alijs libris. Adterciū dicit̉ ꝙ nō fuit cōgrua talis humiliatio deo q̄ humilitatē ⁊ caſtitatē matris minus cōmēdabilē redderet ⁊ minueret. Naꝫneqꝫ laude dignū opinio iudicaret ſi virgodeformis humilis eſſet ⁊ qͣſi deſpecta virisvirgo ꝑmaneret. Hec Alber. vbi sͣ. Patꝫ gͦꝙ btā virgo fuerit pulchra.¶ Capitulum. II.Ecūda ſtella dicit̉ nobilitas qꝛ btāvirgo fuit ⁊ debuit eſſe ꝟgo nobiliſſima. Et hͦ ẜm Albertū vbi sͣ. ca. lv.
pluribꝰ rōnibus. Primo rōne exaltatōisip̄a em̄ debuit exaltari ſuꝑ oēs hoīes ⁊ angelos: gͦ debuit ſuꝑ om̄es hūilior ⁊ virtuoſior eſſe. Sꝫ vt dicit Bern̄. Nobilior ⁊ cōmēdabilior eſt hūilitas in nobili qͣꝫ in ignobili ⁊ abiecto. vt igit̉ digna ſit ſuꝑ om̄es exaltari debet ⁊ debuit nobilitate generꝭ fungi in qua maior ⁊ laudabilior eiꝰ virginitasforet. Nā Augꝰ. dicit. ꝙ nūqͣꝫ btā virgo fuiſſet ſuꝑ om̄s choros exaltata niſi fuiſſet ſuper omēs hoīes humiliata. Scd̓o rōneꝯformatōis: qꝛ em̄ vt dicit̉ Ecc̄i. xiij. Om̄eanīal diligit ſibi ſimile. ⁊ ẜm ph̓m. Sil̓e applaudet ſimili. Un̄ ⁊ reges de ſtirpe regiavolunt acciꝑe ſibi ſponſas ⁊ nobiles de nobili. Cum gͦ xp̄s deus ſit infinite nobilitatꝭ:quia a patre nobiliſſimo ſcꝫ deo eternalitergenitꝰ: genitura digniſſima. Igit̉ debuit etmatrē ꝯformiter nobilem habere. Terciarō gratificatōis: qꝛ vt dicit Hiero. Seruitia ingenua ſunt gratiora. ſed btā virgo debuit ſeruire dei filio: ergo vt magis ſint grata eiꝰ ſeruitia debuit eſſe ingenua ⁊ ſpectabilis genere. De hac eiꝰ nobilitate latius li.xj. ꝑ. ij. ca. j. ar. j.Capitulum. III.Ercia ſtella q̄ gloriat̉ dn̄a noſtra dicit̉ Dauid generoſitas. Nā materdei debuit eſſe de ſtirpe Dauid re-gis: qꝛ vt ſcriptura teſtat̉: ipſi Dauid facta ēꝓmiſſio de xp̄o. iuxta illud pͣs. Iurauit dominꝰ Dauid veritatē ⁊ nō fruſtrabit̉ euꝫ defructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedē tuaꝫ. Un̄⁊ Eſa. xj. ca. Egrediet̉ virga de radice ieſſe:qͥ quidē fuit pater Dauid: ⁊ flos de radiceeius aſcēdet ⁊c̄. Proinde angelꝰ annūciansbeate ꝟgini xp̄m dixit de eo. Dabit illi dn̄sdeus ſedē Dauid patris eiꝰ ẜm Nico. de lyra. Intelligendo de tꝑali ſede vel regno Dauid: xp̄s nō ſedit ſuꝑ ſedē Dauid: īmo iſtudnegauit corā Pylato Ioh̓. xviij. di. Regnūmeū nō eſt de hoc mūdo. Loquit̉ ergo hicangelꝰ de regno ſpūali ⁊ celeſti: qd̓ figuratūfuit ꝑ regnū tꝑale Dauid: ſicut ⁊ celeſtꝭ hieruſalē ꝑ tꝑalem ⁊c̄. Claret gͦ ꝙ btā virgo fuerit de Dauid ſtirpe regia ⁊ a deo electa¶ Capitulum. IIII.Uarta ſtella dicit̉ nomīs dignitasnam mater dei debuit nomīari hocnomīe digniſſimo Maria. qꝛ congruentiꝰ ꝑ hoc nomē expͥmit̉ eius virgina-